Marnotrawienie zasobów niematerialnych przedsiębiorstwa

METRYCZKA

  •  Nazwa pliku: 2014-03-28 1819_IB850729_v02_KWANT_Marnotrawienie innowacji_rodzaje dóbr niematerialnych_własność intelektualna
  • Problem: Marnotrawienie innowacji
  • Temat: Rodzaje dóbr niematerialnych
  • Słowa klucze: własność intelektualna_metody komercjalizacji innowacji_zarządzanie własnością intelektualną
  • Dla kogo: Zespół odpowiadający za innowacyjność i konkurencyjność przedsiębiorstwa
  • Źródło: M. Strojny, Własność intelektualna i przemysłowa: jak chronimy innowacje?, e-Mentor, nr 2 (34)/2010, s. 54
  •  Autor: Iga Bałos

 

CYTAT

„Własność intelektualna (WI) według definicji Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (The World Intellectual Property Organization, WIPO) odnosi się do wytworów umysłu: wynalazków, utworów literackich i artystycznych oraz symboli, nazw, grafiki i wzorów stosowanych w handlu. Obejmuje ona zarówno wytwory mające zastosowanie dla celów działalności gospodarczej (tj. własność przemysłową), jak również dzieła będące przedmiotem praw autorskich, tj. o charakterze naukowym, literackim i artystycznym.

Można się spotkać z opinią, że własność przemysłowa i własność intelektualna są odrębnymi dziedzinami własności na dobrach niematerialnych – ze względu na odrębność zasad ochrony patentowej i autorsko-prawnej, np. ochrona na gruncie przepisów prawa autorskiego powstaje z chwilą powstania utworu, natomiast ochrona patentowa wywodzi się z decyzji właściwego organu publicznego (urzędu patentowego). Problematykę ochrony własności intelektualnej reguluje zarówno szereg konwencji międzynarodowych oraz aktów prawa wspólnotowego, jak i przepisy krajowe.”  M. Strojny, Własność intelektualna i przemysłowa: jak chronimy innowacje?, e-Mentor, nr 2 (34)/2010, s. 54

 ASOCJACJE

            Zakres pojęcia „własność intelektualna” (często określanej jako IP od ang. Intellectual Property) jest stosunkowo szeroki. Obejmuje on różne przedmioty ochrony, często nie rozróżniane przez osoby, korzystające z powyższego terminu. Należy zaznaczyć, iż prawidłowe nazywanie tego, co składa się na „własność intelektualną”, wykracza znacznie poza samą znajomość języka prawnego i prawniczego. Chodzi bowiem o świadomość typu i zakresu a także kosztów ochrony, jakie wiążą się z określoną kategorią. Brak wiadomości w tym przedmiocie skutkuje zwykle niewłaściwie skonstruowaną umową w przedmiocie korzystania z IP, błędnym przeświadczeniem iż dany wytwór intelektu jest chroniony a także nieskutecznym pozwem, gdy poszkodowany wie, że zostały naruszone mu jakieś prawa z zakresu własności intelektualnej i przysługują mu jakieś roszczenia. Aby skutecznie się ich domagać, konieczne jest dokładne nazwanie i opisanie problemu.

            Własność intelektualna obejmuje i przewiduję ochronę:

-utworów: wszelkich przejawów działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia:

-wynalazków: rozwiązań problemu technicznego lub dokonanych za wykorzystaniem środków technicznych, nieuzależnianie od dziedziny techniki, które są nowe, nieoczywiste i nadają się do przemysłowego stosowania;

– znaków towarowych (potocznie określanych jako logo): wszelkich oznaczeń, które można przedstawić w sposób graficzny (w szczególności wyraz, rysunek, ornament, kompozycja kolorystyczna, forma przestrzenna, w tym forma towaru lub opakowania, a także melodia lub inny sygnał dźwiękowy), jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia w obrocie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa;

wzorów przemysłowych (potocznie określanych jako ang. design): nowych i posiadających indywidualny charakter postaci wytworu lub jego części, nadaną im w szczególności przez cechy linii, konturów, kształtów, kolorystykę, strukturę lub materiał wytworu oraz przez jego ornamentację;

wzorów użytkowych: nowych i użytecznych rozwiązań o charakterze technicznym, dotyczących kształtu, budowy i zestawienia przedmiotu o trwałej postaci, przy czym za użyteczne uważa się takie rozwiązanie, które pozwala na osiągnięcie celu mającego praktyczne znaczenie przy wytwarzaniu lub korzystaniu z wyrobów;

know-how: termin ten ma wiele znaczeń, za niejawne know-how można uznać tajemnicę przedsiębiorstwa, czyli nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, handlowe, organizacyjne przedsiębiorstwalub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności;

a także kategorie mniej popularne dla działalności typowego polskiego przedsiębiorstwa:

oznaczenia geograficzne: oznaczenia słowne, odnoszące się pośrednio lub bezpośrednio do nazwy miejsca, miejscowości, regionu lub kraju, które identyfikują towar jako pochodzący z tego terenu, jeżeli określona jakość, dobra opinia lub inne cechy towaru są przypisywane przede wszystkim pochodzeniu geograficznemu tego towaru;

topografie układów scalonych: rozwiązania polegające na przestrzennym, wyrażonym w dowolny sposób, rozplanowaniu elementów, z których przynajmniej jeden jest elementem aktywnym, oraz wszystkich lub części połączeń układu scalonego.

Comments

comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *