Polacy 2008_ socjalni państwowcy

2008-05-26 0628_TW480302_v01_ WOREK _ Polacy 2008_ socjalni państwowcy

  • Problem: Na jakich wartościach budować programy wyborcze?
  • Słowa klucze: system wartości współczesnego Polaka_
  • Temat: Rekonstrukcja modelu współczesnego odbiorcy treści pertynentych z obszaru programów wyborczych
  • Dla kogo? Zespół Projektowy Wsparcie Lidera
  • Na kiedy?: stale_ edu
  • ŹRODŁO : http://www.newsweek.pl/artykuly/artykul.asp?Artykul=26136
  • Autor: Tadeusz Wojewódzki_ www.infobrokerstwo.pl_ wojewodzki@wojewodzki.pl

CYTAT:

Sondaż: Polacy są patriotami

Z najnowszych badań polskich socjologów wynika, że 93 proc. Polaków deklaruje gotowość do obrony swojego kraju z narażeniem życia. Jednocześnie jednak większość z nas sądzi, że obywatele nie mają realnego wpływu na władzę.

Bloki tematyczne oraz wykaz umiejętności praktycznch- wskazówki dla studentów ATENEUM

Bloki tematyczne

 

1.     Cechy społeczeństwa informacyjnego

2.     Technologia informacji w nowoczesnej organizacji

3.     Zasady racjonalnej informatyzacji organizacji w uwarunkowaniach społeczeństwa informacyjnego

4.     Specyfika projektów w działaniach organizacji

5.     Bariery technologiczne i mentalne współczesnych organizacji

6.     Wsparcie aplikacyjne procesów informacyjnych w nowoczesnej organizacji

7.     Certyfikowanie umiejętności pracowniczych

8.     Zasady kreowania ścieżki kariery zawodowej

9.     Techniki pracy grupowej

10.  Metodyki zarządzania projektami

 

Umiejętności:

1.     Przygotowanie organizacji do optymalnego funkcjonowania w warunkach społeczeństwa informacyjnego

2.     Przeprowadzenie audytu informacyjnego organizacji

3.     Identyfikacja i mapowanie informacyjnych problemów organizacji

4.     Identyfikacja czynności, zadań, strategii, misji organizacji w kontekście uwarunkowań kompetencji pracowniczych

5.     Aplikacyjne wsparcie systemu infobrokerskiego w organizacji

6.     Identyfikacja pętli zadaniowych w organizacji

7.     Przygotowanie standardów zachowań w systemie informacyjnym organizacji

8.     Inicjowanie procesów zwiększających asocjacyjną sprawność zespołu

9.     Kwantyfikowanie treści w systemie informacyjnym

10. Autoryzacja źródeł zasilania systemu informacyjnego w organizacji

11. Opracowanie standardów zapisu treści zasilających system informacyjny w organizacji

12. Aplikacyjne wsparcie wybranych elementów systemu informacyjnego w organizacji

13. Identyfikacja problemu/ hierarchizacji spraw/ myślenie produktowe

14. Tworzenie drzewa problemu/ identyfikacja przyczyn- skutków

15. Tworzenie drzewa wiedzy/ identyfikacja luk wiedzy

16. Tworzenie drzewa celów/ identyfikacja wykluczeń aksjologicznych

17. Ocena koncepcji projektu- matryca logiczna

18. Audyt infobrokerski organizacji/ przygotowanie organizacji do

19. Tworzenie wiedzy pertynentnej/ identyfikacja potrzeb informacyjnych odbiorcy

20. Kwantyfikowanie treści/ identyfikacja słów kluczy

21. Praktyczne stosowanie technik pracy grupowej- burzy mózgów, techniki Ishikawy

22. Identyfikacja progów mentalnych organizacji/ identyfikacja zewnętrznych oraz immanentnych uwarunkowań organizacji

23. Racjonalizacja działań organizacji/ opracowanie podstawowych standardów

24. Praca w zespole wirtualnym /przygotowanie do telepracy/ z wykorzystaniem aplikacji dotProject

25. Tworzenie raportów wyszukiwania oraz innych rezultatów realizacji zadań/ likwidacja pętli zadaniowych w organizacji

26. Kreowanie indywidualnej ścieżki kariery zawodowej

Materiały autorskie:

 

Wojewódzki T., Kultura projektowa organizacji- pochodna procesów integracyjnych z UE. /W:/ Studia i Badania Naukowe. Europeistyka. Ateneum –Szkoła Wyższa w Gdańsku Rok I Nr 1/2006

 

Wojewódzki T., Zarządzanie treścią jako wyznacznik kultury projektowej nowoczesnej organizacji./w:/ Zarządzanie problemami w nowoczesnej organizacji. red. Lech W. Zacher. Warszawa 2007

 

Jaka technika szybkiej nauki jest najlepsza?

080520_1804_AZ880208_v01 Jaka technika szybkiej nauki jest najlepsza?

PROBLEM: Wybór najefektywniejszej metody pomagającej w nauce

SŁOWA KLUCZE: czytanie z wyobraźnią, wizualizacja, superzłącze, myślenie twórcze, szybkie zapamiętywanie

ODBIORCA: ZP Oceniający najlepsze metody nauki

CYTAT:”Ricki Linksman w książce pt.: „W jaki sposób szybko się uczyć” zauważa zasadnie, ze każdy wydrukowany tekst jest jedynie rodzajem transkrypcji wyimaginowanych lub rzeczywistych zdarzeń, które zostały zamienione na słowa po to, by czytający o nich mogli łatwiej dowiedzieć się, co się właściwie stało. Tekst jest więc rodzajem scenariusza filmowego, opisem akcji z udziałem aktorów. A czytanie to powtórna zamiana słów w rzeczywiste lub wyobrażone działania lub idee, o których autor chciał nas poinformować. Zamieniasz słowa z powrotem w oryginalny film. Powinieneś jednak robić to po swojemu i twórczo, jak prawdziwy reżyser, który planuje ujęcia, prowadzi aktorów, mówi im co mają robić, jaki mieć wyraz twarzy, kontroluje dźwięk, kieruje akcją, itp.

Kluczem do rozumienia tego co czytasz, rozumienia empirycznego jest możliwie najbardziej realistyczne wizualizowanie tekstu, co będzie możliwe wtedy, kiedy zrobisz to zgodnie ze swoim „super złączem”. Gdy wizualizujesz i urealniasz tekst, twój mózg przyjmuje wszystkie opisane w nim zdarzenia tak, jakbyś je sam rzeczywiście przeżywał, a to znaczy, że automatycznie je zapamiętasz! (czy przypominasz sobie teraz definicję i zasady posługiwania się „żywym” obrazem? A więc czytając dowolny tekst (nawet naukowy czy ściśle techniczny) miej wrażenie, że „widzisz” opisywane zdarzenia, sytuacje, rozmowy , itd. Widzisz film , akcję rozgrywającą się tu i teraz na ekranie umysłu i doświadczasz go zgodnie z własnymi strategiami uczenia się. To się da zrobić zawsze.

Dlatego tak ważne jest, abyś czytał małymi fragmentami i w tempie pozwalającym na możliwie najbardziej przekonującą wizualizację, ponieważ wszystko, czego nie ukażesz w swoim filmie, nie zobaczysz na ekranie wyobraźni może ulec zapomnieniu (…)”.

ŹRÓDŁO : http://www.nf.pl/Artykul/7783/

Czytanie-z-wyobraznia/szybkie-czytanie-strumien-obrazow-mapa-mysli-wizualizacja

/ 2008-05-19 21:13

KOMENTARZ do problemu:. Metody szybkiej nauki i szybkiego przyswajania wiedzy zdobyły ogromną popularność na całym świecie. Wystarczy wspomnieć nazwiska „klasyków” – T. Buzan, H. Lorayne albo wpisać do wyszukiwarki hasło „szybka nauka”, a ukarzą się przed nami dziesiątki tekstów na ten temat.

Ogrom zainteresowania mnemotechnikami, swoisty boom na szybkie przyswajanie wiedzy ma swoje dobre i złe strony. Pozytywy to wielka różnorodność źródeł, z których każdy, kto tylko ma ochotę, może czerpać wiedzę na temat technik szybkiej nauki. Ale istnieją też złe konsekwencje – komercjalizacja i mechanizacja tych metod. Pierwsza przejawia się w powtarzaniu tych samych tekstów, żywcem wyjętych z podręczników T. Buzana, spłycanie ich, niedocieranie do istoty problemu z zapamiętywaniem i odtwarzaniem przyswojonej wiedzy oraz niepogłębianie go. Mechanizacja używania tych metod objawia się tym, że skupiamy się bardziej na nich niż na czytanym materiale. Techniki szybkiej nauki stają się celem samym w sobie. Równie dobrze można się posługiwać metodą zakuj-zdaj-zapomnij. Piękna idea Amerykańskich psychologów staje się znakiem bezmyślności.

Wiąże się z tym jeszcze jeden problem, który zauważyłam jakiś czas temu. Techniki np. słów zastępczych czy alfabetu cyfrowego są mało naturalne. Można je porównać do procesu kodowania i odkodowania danych. Mówiąc kolokwialnie, to taka „podwójna robota”. Prawdziwy tekst, którego mamy się nauczyć zasłaniamy śmieszną historyjką. Jej plusem jest to, że im bardziej niecodzienna, abstrakcyjna, tym lepiej ją zapamiętamy. Ale właśnie – zapamiętamy historyjkę, nie tekst. Oczywiście ulegnie ona zatarciu, ale musi minąć jakiś czas, nim będziemy myśleć kategorią np. „zdarzeń i dat z roku 1918”, a nie „pomidorów tańczących z ufoludkami”.

Celowo przejaskrawiam ten problem, żeby wykazać, że nakładanie tekstu na tekst spowalnia proces zapamiętywania, a już całkowicie uniemożliwia proces twórczego myślenia o danym zagadnieniu (przynajmniej do czasu, gdy zabawna historyjka się nie zatrze).

Trzeba jednak oddać słuszność mnemotechnikom w przypadkach ekstremalnych. Nikt przecież nie zaneguje użyteczności fonetycznego alfabetu cyfrowego (zwanego też głównym systemem pamięciowym) i metody łańcuchowej przy zapamiętywaniu trzydziestocyfrowej liczby albo rozkładu kart. Jednak nie jest wykluczone, że istnieją inne techniki, za pomocą których można takiego wyczynu dokonać. Trzeba się tylko otworzyć na nowe możliwości.

Interesując się tematem szybkiej nauki, dopiero niedawno dotarłam do tekstu o wizualizacjach. Świadomie stosując synestezję i tworzenie własnego filmu podczas czytania zapamiętałam tekst (nawet daty dzienne!) szybciej i dużo przyjemniej niż metodami T. Buzana. Proces zastąpienia słów-kluczy, przypomnienie sobie alfabetu cyfrowego i połączenie tego wszystkiego w śmieszną historyjkę zabrałoby mi trzy razy więcej czasu.

Metoda wizualizacji ma niekwestionowane zalety szczególnie dla ludzi, u których dominuje prawa półkula mózgu – czyli najbardziej przemawia do nich obraz. Trzeba pamiętać jednak, że warto sprytnie łączyć wszelkie dobrodziejstwa nauki stosownie do potrzeb – zarówno metody zapamiętywania spopularyzowane przez T. Buzana, jak też na dzień dzisiejszy „niszowe”, acz bardziej naturalne wizualizacje.

AUTOR: Aleksandra Zielonko

Jak aktywizować młodzież?

2008/05/21 17:05_JS720324_v01_ KWANT _ Ekonomia społeczna
Problem:  Jak aktywizować młodzież – narzędzia ekonomi społecznej,
Słowa klucze: Bank czasu, aktywizacja, społeczeństwo,
Temat: Wykorzystanie narzędzi ekonomi społecznej dla  budowania i jednoczenia lokalnych społeczności
Dla kogo? Zespół Projektowy
Na kiedy?:
ŹRODŁO: : http://www.bydgoszcz.pl/miasto/wolontariat_miejski/Bydgoski_Bank_Czasu.aspx?page=3

Autor: Janusz Szczurek, janusz46@poczta.onet.pl

 CYTAT: „Punktem wyjścia pracy wychowawczej jest oddziaływanie zmierzające do wytworzenia umiejętności nawiązywania prawidłowych kontaktów społecznych.
„Bank czasu” daje z jednej strony możliwość aktywizacji społecznej a z drugiej pobudza do działań przynoszących pozytywne rezultaty, a przez to uznanie.
Przystępując do banku czasu i deklarując pomoc dla innych tworzy się obligo do przyjmowania odpowiedzialności za to co się robi a przez to rośniemy w siłę wzmacniamy poczucie kompetencji i wartości.
Jest to „nowe” doświadczenie . I przez swoją odmienność jest ofertą budzącą zainteresowanie.. Tworzy nową sytuację społeczną, w której trzeba nawiązywać inne kontakty społeczne. A poprzez dobrowolny akces, nawet w przypadku pojawienia się trudności, pojawi się wysiłek nie do ucieczki, ale modyfikacji po to aby przeszkody przezwyciężać.”

SUGESTIE:

Stworzenie możliwości do wykorzystania potencjału młodzieży – wykorzystanie narzędzi ekonomi społecznej np. banków czasu  (budowanie silnych lokalnych społeczności)

Praca wychowawcza przez pracę i partycypowanie w wspólnych działaniach – daje możliwość wypracowania właściwych relacji społecznych, budowanie struktur społecznych opartych na współpracy, 

Zastosowanie banku czasu do zaspokajania potrzeb na zasadzie wymiany

ZADANIA:

Przeprowadzanie akcji informacyjnej – przedstawienie założeń banków czasu, możliwości wykorzystania w lokalnych społecznościach, opracowanie materiałów informacyjnych dla potencjalnych uczestników projektów,
Opracowanie analizy potencjalnych grup społecznych – zainteresowanych współudziałem w projekcie,
Opracowanie procedur rekrutacyjnych – ukierunkowanych na grupy społeczne,
Przeprowadzenie konkursu dla młodzieży –  projekt „Bank Czasu” – zaangażowanie w projekt,

Syndrom jednorazówki intelektualnego użytku

Bariery mentalne warunkujące środowisko projektowe

    Uwarunkowania mentalne opisujemy w formule syndromów. Są to oznaki świadczące o respektowaniu przez określona grupę pewnego systemu wartości oraz związanych z nim zachowań.

Czytaj dalej Syndrom jednorazówki intelektualnego użytku

Syndrom plemienności

Bariery mentalne warunkujące środowisko projektowe

    Uwarunkowania mentalne opisujemy w formule syndromów. Są to oznaki świadczące o respektowaniu przez określona grupę pewnego systemu wartości oraz związanych z nim zachowań.

Syndrom plemienności

    Przejawia się w:

  • Dzieleniu członków zespołu na „swoich” i „obcych”
  • Apriorycznym pozytywnym ocenianiu działań członków zespołu uważanych za „swoich” oraz apriorycznym, negatywnym ocenianiu osób uznanych za „obce”
  • Marazmie zespołu, niechęci do jakichkolwiek działań wykraczających poza niezbędne minimum działań
  • Braku spontaniczności zespołu

Doświadczenia z promocji KURSÓW LIZBOŃKICH

Doświadczenia z promocji KURSÓW LIZBOŃSKICH
         Syndrom etykiety kazałby już teraz szufladkować odbiorców i stwierdzać kompletną nieznajomość założeń strategii lizbońskiej– nawet w środowisku aplikującym do funduszy unijnych. Za wcześnie jednak na takie generalizacje i uogólnienia. Jeśli jednak przyjąć konwencję relacji ze spotkań przeprowadzonych głównie w środowisku warszawskich i trójmiejskim, bez prób uogólniania- to odnotować trzeba następujące fakty:

         – strategia lizbońska nie jest kojarzona z kompetencjami pracowniczymi, z koniecznością dostosowania aktualnych kwalifikacji do wymogów społeczeństwa informacyjnego; ważne jest wiązania szkoleń lizbońskich z programem instytucji edukującej aplikantów funduszy unijnych;

         -strategia lizbońska nie jest kojarzona z koniecznością interdyscyplinarnych preferencji -zarówno w kreowaniu ścieżki zawodowej pracownika nowoczesnej organizacji, jak i procesów wiedzotwórczych organizacji powołanych do tego, w szczególności placówek badawczych oraz uczelni; ważne jest prowadzenie merytorycznej dyskusji w tym środowisku na temat organizacyjnych formuł odpowiadających interdyscyplinarnym preferencjom;

         -kreowanie ścieżki kariery zawodowej – w formule wspierającej indywidualne oczekiwania i plany jednostek świadomie kreujących własne życie zawodowe nie jest rozpoznawane jako projekt; perspektywa aktywności zawodowej wydaje się zbyt obszerna jak na akceptowane obecnie i rozpoznawane ramy czasowe projektów;

         – inwestowanie we własną ścieżkę kariery zawodowej rozpoznawane jest jako możliwe do zrealizowania wyłącznie w formule poza komercyjnej, opierającej się głównie na wykorzystywaniu funduszy unijnych; zarówno samorządowcy, jak i przedstawiciele przedsiębiorczości zgodni są w opinii na temat braku zainteresowania ze strony pracowników w inwestowaniu własnych środków finansowych we własny rozwój;

         – znajomość założeń strategii lizbońskiej wśród przedstawicieli przedsiębiorczości sprowadza się do znajomości ogólnych priorytetów UE i kojarzona jest z przedsięwzięciem, którego cele nie zostały zrealizowane;

         – „Krajowy Program Reform na lata 2005- 2008 na rzecz realizacji Strategii Lizbońskiej” jest dokumentem, o którym uczestnicy przeprowadzonych dotychczas dyskusji w ogóle nie słyszeli.
Tadeusz Wojewódzki na posiedzeniu Rady Programowo Akredytacyjnej (RPA) w Łańsku 17 maja 2008.Zdjęcie:Anna Królikowska 

Parada Schumana

    10 maja 2008 o godz. 12.30 po raz kolejny z Placu Bankowego w Warszawie wyruszyła Parada Schumana. Uczestniczyli w niej studenci ATENEUM – Szkoły Wyższej w Gdańsku. W tym liczna grupa Koła Naukowego „Infobroker Systemowy.

   Obecność studentów zainteresowanych procesami technologii informacji (w nowoczesnej organizacji) – na takim wydarzeniu, jak Parada Schumana  – nie wymaga komentarza.

    Przypomnijmy, że Koło powstało 13 grudnia 2007 roku. Liczy bez mała 30 członów i wyróznia się znaczną grupę sympatyków.