Przeżytek jako zjawisko społeczne istotne dla rozwoju organizacji

Niniejsza publikacja ma formę, którą w  procedurze infobrokera systemowego nazywamy KWANTEM. Kwant to porcja treści. Formuła zapisu jest zawsze taka sama, co ułatwia naszym Klientom korzystanie z opracowywanych przez nas treści. KWANT poświęcony jest zazwyczaj problemowi, który ma do rozwiązania nasz Klient. Kwant wskazuje na konkretne rozwiązanie lub istotny element problemu. Traktujemy go jako moduł – argument za lub przeciw danemu rozwiązaniu, który „podczepiany” jest do decyzyjnego drzewa problemu. Dzięki temu nasz Klient potrafi w dowolnym czasie odpowiedzieć precyzyjnie wszystkim zainteresowanym, na pytanie o to jaką wiedzą dysponował (drzewo problemu- znakowane czasem) i jakie preferencje przyjmował (aksjologiczna piramida wartości) w momencie podejmowania decyzji. Unika tym samym zarzutu uznaniowości (szczególnie ważne w administracji publicznej) oraz ma szansę merytorycznej obrony swoich decyzji (ważne w biznesie i nie tylko). Tak podawane TREŚCI to intelektualne alibi naszego Klienta. Od niego zależy wiele …Jak wiele przekonali sie najlepiej ci, którym takich argumentów brakowało.
Oczywiście dotyczy to sytuacji, w których liczą się argumenty racjonalne i biznesowe.Ale wbrew coraz powszechniejszej u  nas praktyce- tylko taka dyskusja ma sens i tylko do takiej warto się przygotowyać.

060217_2140_TW480302_v01_bariery mentalne_ rutyna jako źródło przeżytków_ utrata przydatności
Tytuł:  Przeżytek jako zjawisko społeczne istotne dla rozwoju organizacji.
PROBLEM:_ Jak przeciwdziałać zjawisku przeżytku?
SŁOWA KLUCZE: _ przeżytek_ rutyna według Tadeusza Kotarbińskiego
ODBIORCA
: ZP uwarunkowania innowacyjności w organizacji.
CYTAT:
 „Rutynie zawdzięcza się powstawanie i utrzymywanie się przeżytków, czyli takich rzeczy lub praktyk, które miały swój dobry sens, ale trwają lub powtarzają się nadal, mimo że straciły przydatność. Słynnych przykładów dostarczają znane właściwości niektórych naszych ubiorów, na przykład ścięty, ukośny krój dolnej części fraka, kiedyś pono potrzebny, gdy ktoś ubrany w surdut chciał się tak umieścić na koniu, aby mu poły surduta nie przeszkadzały wjeździe. Nie wyłamujemy się pod tym względem z ogólnych trybów przyrody, gdyż w organizmach utrzymują się jakoś narządy wyzbyte uprzedniej użyteczności i wyzbyte przydatności w ogóle, na przykład wyrostek robaczkowy, albo relikt kości ogonowej w gatunku ludzkim. To, co raz się zadomowiło, ma dążność do trwania dalej, choć już nadal do niczego nie jest naprawdę potrzebne, np. określony tradycyjny kształt określonych wytworów. Pierwsze wagony kolei żelaznej próbowano pono budować w kształtach karet, pierwsze czcionki drukarskie – w kształtach liter ręcznie pisanych itp., itp. „

ŹRÓDŁO : T.Kotarbiński, Dzieła wszystkie.Część II. Prakseologia.  Ossolineum. Wrocław 2003, s. 29

KOMENTARZ do problemu: Rutyna dotyczy rzeczy i praktyk. Czyli wszelkich celowych czynności oraz ich rezultatów. W rozumieniu Tadeusza Kotarbińskiego ma ona wyraźnie pejoratywne znaczenie. Tadeusz Kotarbiński widzi w niej źródło utraty przydatności.
                 Mechanizm rutyny jest mniej więcej taki: coś okazało się przydatne (ma dobry sens). Ludzie to zauważają. Poprzez naśladownictwo upowszechniają. Tym samym „zadomawia” się praktyka, która – jako bardziej od innych przydatna, efektywna, skuteczna- ma swój „dobry sens”. Wraz z ową praktyka upowszechniają się określone wzorce kulturowe: intelektualne, technologiczne, organizacyjne (pewien sposób myślenia, terminologia wraz z wyobrażeniami, konstrukcje intelektualne itd.). Można, więc powiedzieć, że produkty stanowiące rezultat „dobrych praktyk” przyczyniają się do upowszechnienia właściwego im kontekstu kulturowego. To właśnie ów kontekst zdecydował o tym, że pierwszy pociąg składał się z wagonów konstruowanych na podobieństwo karet. Nie dlatego, że taki akurat kształt był najbardziej ergonomiczny, ale dlatego, że wcześniejsza- dobra praktyka przemieszczania ludzi na odległość dopracowała się takiego właśnie wzorca. Kareta przeniesiona na szyny jest przejawem przeżytku. Technicznego wzorca kulturowego, j idei związanej z pokonywaniem przestrzeni, która zadziałała w pierwszym momencie kreowania nowego rozwiązania technicznego- na zasadach obowiązkowej rutyny.
                Są to stwierdzenia o kardynalnym znaczeniu z punktu widzenia poznawczych oraz praktycznych możliwości inspirowania procesów innowacyjnych, od których zależy poziom atrakcyjności organizacji. Wskazują one na bariery mentalne ograniczające innowacyjność czy wręcz wykluczające ją.
                Z punktu widzenia efektywności każdej organizacji istotne jest zdiagnozowania zarówno obecności takich przeżytków, jak i generujących je źródeł. Jest to obszar uwarunkowań mentalnych. Coraz częściej, coraz powszechniej i bardziej jednoznacznie wskazuje się na nie właśnie- jako źródło niepowodzeń np. najdroższych inwestycji
informatycznych, gdzie straty sięgają miliardów dolarów rocznie. O ile jednak straty te są szacunkowo skalkulowane i uświadomione, gdyż mają miejsce w najbardziej nowoczesnych, najlepiej rozwiniętych organizacjach, o tyle w innych, np. polskich realiach, poziom świadomości w tym zakresie jest w praktyce zerowy. Wprawdzie strata tego, o czym się nie wie, że się traci- jest mniej bolesna, ale małe to pocieszenie, skoro szanse na radykalną zmianę- są w takich uwarunkowaniach- są znikome.
                Dodatkowym utrudnieniem we wprowadzaniu bardziej radykalnych zmian w organizacjach funkcjonujących w polskich realiach kulturowych jest nie tylko brak potrzeby audytowania wspomnianych obszarów, ale także sposób myślenia kadry menedżerskiej, który nosi znamiona magicznego myślenia.
                Magiczne myślenie współczesnego menedżera przejawia się w poszukiwaniu kamienia filozoficznego biznesowej współczesności. Słów- zaklęć, obszarów- kluczy, narzędzi- wytrychów. Oczywiście do efektywnego sukcesu. Łatwiej -przy takiej przewadze myślenia- przyjmują się „dobrze brzmiące”, anglojęzyczne słowa- klucze, niż polski „przeżytek”. Łatwiej rozwiązywać problemy organizacji zakupem narzędzi do projektowania łodzi podwodnej, niż konsekwentnych wprowadzeniem tanich rozwiązań gwarantujących „praktyki z dobrym sensem”. Mówiąc o uwarunkowaniach mentalnych rozwoju naszych organizacji-w kontekście PRZEŻYTKÓW- obszaru uwarunkowań mentalnych kadry menedżerskiej, żadną miarą pomijać nie można.
                 Człowiek poszukując uwarunkowań sukcesu, którego jest tak bardzo spragniony w rzeczywistości zdominowanej przez konkurencyjność- najmniejszą uwagę zdaje się przywiązywać do siebie samego. Podjął ryzyko życia w złudnym przekonaniu, że bez względu na to, jaki jest- cudowne rozwiązania pozwolą mu być tym, kim tylko zechce. Z automatu, za naciśnięciem jednego guzika. Zapomnieliśmy o prawdach najbardziej prostych. Wręcz oczywistych. I brak pamięci o nich właśnie mści się najboleśniej.

AUTOR: Tadeusz Wojewódzki
rutyna_1.gif

Audyt wiedzy

060227_1030_MC590904_v16 Audyt wiedzy
PROBLEM
:_ Jak wprowadzić system zarządzania wiedzą  w firmie, organizacji?
SŁOWA KLUCZE: audyt, identyfikacja wiedzy, zarządzanie wiedzą .
ODBIORCA: ZP: Zarządzanie wiedzą.
CYTAT: „Podobnie jak przedsiębiorstwo produkcyjne musi najpierw zinwentaryzować swoje aktywa, tak też każda firma powinna zinwentaryzować i być w pełni świadoma swojego kapitału intelektualnego. Audyt wiedzy jest jednym z pierwszych i zarazem kluczowych kroków, jakie powinno podjąć przedsiębiorstwo wprowadzające zarządzanie wiedzą. Jego celem jest zidentyfikowanie źródeł wiedzy i miejsca ich występowania w przedsiębiorstwie. Zidentyfikowawszy posiadaną przez firmę wiedzę znacznie łatwiej opracować metody jej przekazywania, wykorzystywania i zachowania. Identyfikacja wiedzy nie sprowadza się oczywiście tylko do skatalogowania dokumentów istniejących w przedsiębiorstwie, ale prowadzi także do zidentyfikowania wiedzy posiadanej przez poszczególnych pracowników, ich relacji z klientami, dostawcami i innymi interesariuszami, praktycznych doświadczeń, najlepszych praktyk”.
ŹRÓDŁO : http://www.pyton.pl/u_audytywiedzy.asp [21.06.2006]

KOMENTARZ do problemu: Jednym z najważniejszych elementów audytu wiedzy jest przygotowanie mapy wiedzy przedstawiającej taksonomię oraz przepływ i strumienie wiedzy w firmie. Celem opracowywania map wiedzy, jednego z najczęściej stosowanych narzędzi umożliwiających zidentyfikowanie wiedzy istniejącej w organizacji, jest przede wszystkim potrzeba poznania miejsc, w których zgromadzone są zasoby określonej wiedzy oraz jej wartość. Wiedza może być ulokowana zarówno w dokumentach jak i w głowach poszczególnych pracowników. Ta druga jest z reguły najważniejsza i najbardziej wartościowa. Dzięki identyfikacji wiedzy firma jest w stanie określić lukę pomiędzy obecnymi jej zasobami a wiedzą niezbędną do realizowania strategicznych celów przedsiębiorstwa.
Audyty wiedzy pozwalają określić na jakim etapie znajduje się organizacja w drodze zarządzania wiedzą w pełnym tego słowa znaczeniu. Zwykle są przeprowadzane przed wdrożeniem systemu zarządzania wiedzą. Zebrane w ten sposób odpowiedzi i informacje pozwalają lepiej skonfigurować system i dostosować go do potrzeb organizacji
. Ważnym etapem zarządzania wiedzą jest etap systemowego zintegrowania , gdzie zarządzanie wiedzą jest integralną częścią procesów operacyjnych, a zasoby wiedzy znajdują odzwierciedlenie w wartości organizacji.
AUTOR: Maria Ciesiółka

DATA:2006-02-27 10:51

Wzrasta liczba analfabetów

060224_0620_AWA761211_v01 _Społeczeństwo informacyjne_ przygotowanie do SI_ edukacja_ analfabetyzm
PROBLEM: Wzrasta liczba analfabetów
SŁOWA KLUCZE
: Analfabetyzm, Edukacja, Społeczeństwo Informacyjne
ODBIORCA: ZP Społeczeństwo Informacyjne

CYTAT: „W Polsce odradza się analfabetyzm. Ludzie, którzy od wielu lat nie zdobyli pracy, uwsteczniają się w rozwoju, a ich dzieci dziedziczą nieuctwo – alarmują na łamach "Życia Warszawy" pracownicy pomocy społecznej.
Zdaniem pedagogów i socjologów w Polsce gwałtownie rośnie liczba osób, które nie rozumieją tekstów pisanych. Co gorsze, problem dotyczy zarówno uczniów szkół powszechnych, jak i ludzi dorosłych.
Pracownicy opieki społecznej na Dolnym Śląsku mówią wręcz o powstaniu nowej grupy społecznej – zawodowych analfabetów. To coraz większa grupa osób, które po kilku latach pozostawania bez pracy uwsteczniają się – uważa kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Chojnowie Ewa Wiszniewska.
Jeśli się długo nie pracuje, nie ma się kontaktu ze słowem pisanym, instrukcjami i regulaminami. A to może doprowadzić nawet do wtórnego analfabetyzmu – potwierdza zastępca dyrektora MOPS w Legnicy Jerzy Konopski.
I dodaje: Różnie się to objawia. Często ludzie nie potrafią czytać przepisów, a nawet prostych komunikatów wywieszanych w urzędach. A co za tym idzie, nie potrafią skorzystać z należnych im praw.
Z cytowanych przez dziennik badań przeprowadzanych przez socjologów wynika, że 42% obywateli nie rozumie niemal nic z tego, co czyta, a 35% rozumie niewiele.
Badania czytelnictwa wykazują z kolei, że 44% Polaków nie czyta w ciągu roku żadnej książki. Spośród tych 56% czytających tylko co dziesiąty Polak czyta miesięcznie co najmniej trzy książki. Mało tego, prasę i czasopisma czytuje tylko 58% Polaków, a najpopularniejszym czasopismem jest "TeleTydzień".
Mamy na terenie naszej gminy osoby, które nigdy nie pracowały albo bardzo długo pozostają bez pracy – mówi kierownik MOPS w dolnośląskich Kunicach Anna Rosiak.
Np. we wsi Rosochata część kobiet nigdy nie pracowała. Utrzymywali je mężowie pracujący w PGR-ach. Te kobiety od czasów szkolnych nie wzięły do ręki książki, nie musiały niczego załatwiać w urzędach. Nie potrafią sobie poradzić niemal z niczym – mówi "Życiu Warszawy" kierownik MOPS w Złotoryi Bożena Durmaj. "

ŹRÓDŁO : http://wiadomosci.wp.pl/wiadomosc.html?kat=9912&wid=8201803&rfbawp=1140767434.035  (Serwis informacyjny Wirtualnej Polski z dnia 24.02.2006)
KOMENTARZ do problemu
: Budowanie Społeczeństwa Informacyjnego jest niemożliwe w sytuacji, gdy zanika czytelnictwo a poziom rozumienia treści przyswajanych ze środków masowego przekazu jest dramatycznie niski. Koncentrowanie się na technicznym aspekcie SI (dostęp do infrastruktury teleinformatycznej) z zaniedbaniem promowania należytej kultury słowa pisanego prowadzić musi do sytuacji, gdy możliwości techniczne nie będą wykorzystywane do faktycznego zdobywania wiedzy, a będą albo niewykorzystywane zupełnie, albo korzystanie z oferowanych przez nie możliwości będzie wykorzystywane w jedynie niewielkim stopniu – najczęściej jako kolejna forma rozrywki.
AUTOR: Adam Waśkiewicz

Jak przyśpieszyć realizację projektu ?

060217_1922_MC590904_v14  Zarządzanie projektami
PROBLEM
:_ Jak przyśpieszyć realizację projektu ?
SŁOWA KLUCZE: projekt, narzędzia, Mind Mapping, obraz projektu, mapa rozgałęzień.
ODBIORCA: ZP: Zarządzanie projektami
CYTAT: „Statystyki związane z realizacją projektów są wprost alarmujące. „Standardowy” projekt trwa blisko dwa razy dłużej i kosztuje prawie dwa razy więcej niż początkowo zakładano. Różnorodne badania prowadzone na całym świecie dowodzą, iż główną przyczyną tego, niepokojącego stanu rzeczy jest „brak klarowności, co do celu projektu”. Przejrzysta wizja projektu nie przesądza jednak o jego ostatecznym powodzeniu, choć oczywiście stanowi niezwykle ważną determinantę sukcesu. Prawidłowe przeprowadzenie każdego przedsięwzięcia wymaga spełnienia co najmniej dwóch dodatkowych warunków. Należą do nich bez wątpienia: skuteczna komunikacja i systematyczna kontrola wykonania. Posługiwanie się w tym zakresie tradycyjnymi narzędziami do harmonogramowania (np. wykres Gantta) wymaga specjalistycznej wiedzy. Doświadczenie pokazuje, że tłumaczenie przy ich pomocy zawiłości i zależności projektowych osobom, które nie uczestniczą na bieżąco w ich przygotowaniu lub realizowaniu, z góry najczęściej skazane jest na niepowodzenie, podobnie zresztą, jak próby wyjaśnienia przy użyciu wspomnianych narzędzi celów projektu, opracowanych pomysłów i rozwiązań.
ŹRÓDŁO:http://www.k2lider.pl/index.php?option=com_static&staticfile=MindMapping_w_biznesie.htm

KOMENTARZ do problemu: Realizację projektu można przyśpieszyć za pomocą m.in. metody Mind Mappingu i oprogramowania komputerowego stanowiącego jej uzupełnienie. Nowe, nieocenione korzyści przynosi przedsiębiorstwom zwłaszcza elektroniczna forma mind map. Pozwala ona przede wszystkim w prosty a jednocześnie precyzyjny sposób przedstawiać strukturę całego problemu. Cała informacja na temat definicji projektu, przebiegu spotkania projektowego czy raportu z audytu przekazana zostaje w postaci mapy powiązanych rozgałęzień. Projekt staje się centralnym punktem obrazu, z którego rozchodzą się konary w postaci planów, struktury prac, kosztów, zasobów. Drzewo pozwala organizować wszystkie informacje w układ rozgałęzień, które można wyróżniać, grupować i łączyć, skupiając się na najmniejszych detalach a jednocześnie nie tracąc z oczu pełnego obrazu projektu. Gdy ma się przed oczami cały obraz zagadnienia, zaczynamy spontanicznie tworzyć własne powiązania, które wcześniej nie przyszłyby nam do głowy.  Mind Mapper upraszcza czynności związane z tworzeniem dokumentacji i prezentacją danych. Eksport do formatu HTML pozwala na zapisanie mapy w formie kolejnych stron internetowych na firmowym serwerze www, gdzie dostępne są dla wszystkich osób, zaangażowanych w prace projektowe. W ten sposób łatwo tworzyć można również biuletyny informacyjne, sprawozdania, skrótowe informacje dla zarządu.  Tym samym znika problem sprawnej komunikacji a kontrolowanie prac projektowych staje się na wszystkich ich etapach znacznie prostsze.
AUTOR:  Maria Ciesiółka
DATA:
2006-02-17 20:14
 © 2001 wojewodzki.pl 

XX Konferencja Association of Independent Information Professionals „Focus on Our Clients”

Marta Iwańczuk
konferencjaaiip

XX Konferencja Association of Independent Information Professionals
"Focus on Our Clients"

Największe na świecie stowarzyszenie brokerów informacji, założone w 1987 roku, liczące obecnie około 700 członków z 20 krajów, organizuje czterodniową konferencję profesjonalistów informacji. Szczególnymi obszarami zainteresowań tegorocznego spotkania będą:

  • pozyskiwanie nowych klientów,
  • tworzenie biznes planów,
  • nowe technologie infobrokerskie jako gwarancja satysfakcji klienta,
  • warsztaty dla brokerów informacji,
  • sieć współpracy brokerów informacji,
  • bazy danych (Dialog, Factiva, LexisNexis, PubMed, QuickBooks, Skyminder),
Data i miejsce konferencji:
April 19-23, 2006
Coral Gables, Florida

Dokładny program sesji naukowych oraz informacje o warunkach uczestnictwa w konferencji zamieszczono w specjalnej broszurze informacyjnej:
http://www.aiip.org/Conference/2006/06_RegBrochure2r.pdf

Źródło: Association of Independent Information Professionals (AIIP) [dok. elektr.] (2006). http://www.aiip.org [odczyt: 2006.02.16].

Dyskusja w zarządzaniu

060207_0924_TW480302_v01 Zarządzanie jako produktywne wykorzystanie wiedzy
PROBLEM
:_ Uwarunkowania praktycznego wykorzystywania wiedzy.
SŁOWA KLUCZE:zarzadzanie wiedzą, wiedza, informacja
ODBIORCA: Zespół  Projektowy ZARZADZANIE WIEDZĄ- nowe tendencje
CYTAT: „Nie ma sensu pytać, co było pierwsze, wielka eksplozja oświaty w ostatnim stuleciu, czy zarządzanie, które przyczyniło się do produktywnego wykorzystania wiedzy. Nowoczesne zarządzanie i nowoczesne przedsiębiorstwa nie mogłyby istnieć bez zbudowanej przez rozwinięte społeczeństwa podstawy, jaką jest wiedza. Jednocześnie to właśnie zarządzanie sprawia, że wiedza ta przynosi owoce, a ludzie ją posiadający mogą produktywnie pracować. Powstanie zarządzania spowodowało, że wiedza, niegdyś będąca ozdobą człowieka i przejawem luksusu, stała się prawdziwym kapitałem każdej gospodarki.  „

ŹRÓDŁO : Peter Drucker ,Myśli przewodnie Druckera . przeł. Anita Doroba. –Warszawa MT Biznes. 2002 s. 18
KOMENTARZ
do problemu: Walory wiedzy dostrzegane są nie dlatego jest ona „piękna” lecz że jest skuteczna, pozwala realizować cele istotne ze społecznego punktu widzenia. Zachwyt matematyka podziwiającego piękno systemu aksjologicznego jest w tym kontekście odczuciem bardziej wysublimowanym niż podziw dla firmy osiągającej sukcesy ekonomiczne. Taki stan rzeczy może być zapewne źródłem frustracji matematyka. Będzie ona mniejsza jeśli rządzący potrafią adekwatnie zinterpretować relacje między teoretycznością i praktycznością /sfera badań teoretycznych i zastosowań praktycznych wiedzy/ i wyrażą ten fakt w formie stosownych gratyfikacji.
W każdym razie te dwa obszary: wiedzy i rzeczywistości społeczno- przyrodniczej wymagają swoistych łączników, przekładni uruchamiających strumienie wiedzy optymalizującej zastane procesy realizacji celów praktycznych. „Przekładnie”, których charakter zmienia się historycznie i uzależniony jest od cech obu dziedzin. W tym sensie optymalizacja procedur praktycznych uzależniona jest od rozwoju dziedzin o bardziej poznawczych, poza praktycznych preferencjach. Zarządzanie jest takim łącznikiem, charakterystycznym dla naszych czasów. Łącznikiem, przekładnią, która otworzyła przed wiedzą nowe możliwości praktycznych zastosowań. Idąc za Peterem Druckerem należałoby powiedzieć, że „Powstanie zarządzania spowodowało, że wiedza, niegdyś będąca ozdobą człowieka i przejawem luksusu, stała się prawdziwym kapitałem każdej gospodarki” [Peter Drucker ,Myśli przewodnie Druckera . przeł. Anita Doroba. –Warszawa MT Biznes. 2002 s. 18]
 W toczącej się obecnie dyskusji na temat zarządzania / por.: Amir Fazlagić, Czy zarządzanie wiedzą traci impet?? /w:/ http://www.egov.pl/ [data cyt.:060207] – myślę do tej szczególnej roli, jaką zarządzanie spełniło- warto powracać. Tym bardziej, że sceptycyzm narastający wobec zarządzania ma swoje rzeczywiste źródła daleko poza nim – w obszarze drogich i ryzykownych projektów informatycznych. Ale o tym, że winna jest informatyka, a nie zarządzanie – pamięta się nader rzadko.

AUTOR: Tadeusz Wojewódzki
© 2001 wojewodzki.pl

Ochrona wiedzy organizacji

060203_2346_KG840824_v03 Ochrona wiedzy organizacji (sieci).
PROBLEM
: Jak chronić wiedzę organizacji?
SŁOWA KLUCZE: ochrona danych, sieć, system ochrony danych, dostęp do informacji, użytkownik sieci,  grupy użytkowników, administrator systemu

ODBIORCA: ZP ochrona wiedzy_ użytkownicy sieci wewnątrz organizacji
CYTAT:Specyficznym dla pracy w sieci elementem ochrony danych jest regulowanie dostępu do danych. Celem, stosowanych w sieciach systemów ochrony danych, realizowanych przez regulowanie dostępu do danych jest:

-zabezpieczenie prawidłowego funkcjonowania sieci; użytkownik nie może ingerować np. w system operacyjny;
-zabezpieczenie danych (innych) użytkowników przed przypadkowym lub zamierzonym zniszczeniem; "im mniej widzi – tym mniej może zepsuć";
-uproszczeniu pracy użytkowników; "im mniej widzi – tym szybciej znajdzie";
-zabezpieczeniu danych, do których użytkownik nie powinien mieć dostępu.
Systemy regulowania dostępu do danych (ochrony danych) w sieciach działają według dwu zasadniczych schematów.

Użytkownik może skorzystać z zasobu sieci jeżeli zna hasło dostępu. Brak hasła oznacza dostęp dla wszystkich.
Ten system stosowany jest w Windows 9x. Jego zaletą jest łatwość konfiguracji – zwłaszcza przez użytkownika komputera, do którego podłączone jest urządzenie udostępnianie innym użytkownikom lub katalog z udostępnianymi plikami. Wady to nieszczelność ("Anka! Podaj mi hasło do danych Andrzeja!") oraz duża liczba haseł do zapamiętania. Tożsamość użytkownika nie jest tu sprawdzana.
Nadawanie uprawnień użytkownikom, o którym wspomniałem wcześniej.
Są dwa sposoby podejścia w systemie z uprawnieniami:
każdy kto pracuje na komputerze Nowaka jest Nowakiem; nie potrzeba podawać hasła;
każdy kto zna hasło Nowaka jest Nowakiem; hasło stanowi elektroniczny podpis Nowaka.
Ten drugi system (z hasłem) jest stosowany znacznie częściej. Polega on na tym, że każdemu użytkownikowi, zależnie od wykonywanej pracy i/lub stanowiska w firmie administrator sieci zezwala lub nie (częściej nie!) na to aby w danym katalogu mógł (a częściej – nie mógł) odczytywać, kasować, kopiować lub zmienić nazwy plików w nim się znajdujących. Zależy to od znaczenie danych zawartych w tych plikach. Stąd uprawnienia tego samego użytkownika mogą być różnie dla różnych katalogów.
Oczywiście, nadawanie uprawnień indywidualnie byłoby trudne – administrator łączy użytkowników sieci w grupy użytkowników i tym grupom nadaje uprawnienia. Nazwa grupy z reguły odpowiada miejscu pracy (np. "kasa", "sekretariat", "2_piętro" itp.) i/lub rodzajowi wykonywanych czynności. W ramach grupy można nadać uprawnienia indywidualnie któremuś z użytkowników.
Do zakresu uprawnień należy też udostępnianie użytkownikom katalogów. Z reguły użytkownik "widzi" tylko niektóre z katalogów na dysku, choć może np. przesłać plik do katalogu, którego zawartości nie może obejrzeć (poczta elektroniczna). Uwaga: katalog (folder) udostępniony dla użytkownika sieci może mieć oznaczenie dysku i tak być traktowany!
Zwykle jest dwu użytkowników sieci posiadających najwyższe uprawnienia ("wszystko mogą"). Są to administrator systemu oraz jego zastępca. Mają wspólną nazwę: np. SUPERVISOR (hasła mają jednak różne i są one tajne!). Ta nazwa i towarzyszące jej hasło są używane tylko do wprowadzania zmian w pracy sieci – administrowaniu nią. Jeżeli osoby te pracują w sieci także jako jej normalni użytkownicy – mają dodatkową (inną) nazwę i hasło, których używają gdy wchodzą do sieci jako użytkownicy o ograniczonych jak inni uprawnieniach.
Jest też z reguły użytkownik o szczątkowych możliwościach – GUEST (GOŚĆ). Najczęściej ma on prawo jedynie do czytania zawartości (niektórych) plików – bez innych możliwości.
Stosuje się też dodatkowo inne ograniczenia uprawnień. Niektórzy użytkownicy mogą wchodzić do sieci tylko w określonych godzinach (np. wejście do systemu z sali kasowej banku o godzinie 2355 powinno być niemożliwe) i/lub tylko z określonych komputerów (np. kasjer Nowak wchodzący do systemu z komputera dyrektora banku, jest podejrzany…).
Uprawnienia powinny podlegać częstej i systematycznej kontroli pod kątem ich wykorzystania (nieużywane przez 3 miesiące, czyli niepotrzebne, powinny być odbierane) lub przekraczania (karanie za próby wykonania niedozwolonych operacji).
Sposoby ochrony danych w dużym stopniu zależą od systemu operacyjnego sieci.”

ŹRÓDŁOhttp://republika.pl/k_sidorczuk/dane_oso.htm#siec 2006-02-03 14:16
KOMENTARZ do problemu
: Ochrona danych wewnątrz sieci, w firmie jest sprawą wielce istotną. Dane, czy inaczej informacje, to tak naprawdę główny kapitał firmy, dlatego tak bardzo ważne jest by były one chronione. W czasach, w których komputery są podstawowym wyposażeniem przedsiębiorstwa, a dostęp do Internetu posiada 86 proc. polskich firm /Źródło: dane GUS na podstawie artykułu „Segregatory w odstawkę” OZON Nr 10/23-29 czerwca 2005/ ochrona danych czyli właściwie kapitału firmy jest konieczna. Istnieje kilka sposobów na zapewnienie bezpieczeństwa informacji w firmie. Należy jednak przede wszystkim pamiętać, by dostęp do informacji w sieci firmy był ograniczony, by nie każdy mógł zmieniać dane według własnych upodobań. Dlatego powinno się wyznaczyć osoby odpowiedzialne za sieć i dostęp do wiadomości w niej się znajdujących.
AUTOR: Kora Godlewska

Zespoły projektowe

060202_2112_AP850526_v01  Zespoły projektowe
PROBLEM: Poprawne funkcjonowanie zespołów projektowych
SŁOWA KLUCZE: praca, współpraca, projekt, zespół
ODBIORCA: Zespół Projektowy Firmy X
CYTAT: „Większość prac w projekcie opiera się o zespoły stworzone z pracowników przedsiębiorstwa. Zespoły powoływane są w celu wykonania konkretnego zadania i czas ich istnienia oraz skład osobowy może się zmieniać w zależności od potrzeb. Jedna osoba może brać udział w pracach kilku zespołów. Na czele zespołu może stać Lider, jest to osoba o cechach i wiedzy eksperta, umiejąca pokierować pracą zespołu, odpowiedzialna merytorycznie za dany temat.
Powołując pracowników do zespołów należy brać pod uwagę ich wiedzę merytoryczną, znajomość przedsiębiorstwa, kreatywność i umiejętność pracy w grupie. Nie należy również zapominać, iż udział w pracach projektowych jest dla tych osób dodatkowym obciążeniem szacowanym, w zależności od fazy projektu , na 20 do 50 procent czasu. Może to powodować unikanie prac projektowych tłumaczone obciążeniem zadaniami rutynowymi lub niechęć wynikającą z obawy o utratę stanowiska. Z drugiej strony projekt daje szansę rozwoju i szybszego awansu „młodym zdolnym”. Umiejętne wykorzystanie tych postaw może być dodatkowym sposobem motywowania pracowników. Motywowanie pracowników powinno obejmować zarówno sferę świadomości tzn. należy dążyć aby uzyskać ze strony pracowników zrozumienie i akceptację celów projektu, jak i sferę materialną tzn. premiowanie za zrealizowanie wyznaczonych zadań. Kolejnym czynnikiem motywującym może być stworzenie odpowiedniej atmosfery pracy. Uzyskuje się to przez umożliwienie integracji zespołów i wpojenie zasad pracy zespołowej – realizowane jest to często w formie 2-3 dniowych wyjazdów integracyjnych wspartych szkoleniem prowadzonym przez specjalistów. Wprowadzenie zasad pracy zespołowej i wykorzystanie zjawiska synergii daje zwiększenie efektywności wykonywanych prac.
Oczywistym jest, że w budżecie projektu powinny zostać przewidziane środki niezbędne do finansowania wszelkich form motywowania osób uczestniczących w projekcie.”
ŹRÓDŁO : http://www.it-investment.com.pl/
portal/indygo/2_organizacja_projektu.doc
KOMENTARZ
do problemu: Zespoły projektowe powoływane są w firmach do wypełniania konkretnych zadań. Stają się przez to bardzo istotnym ogniwem ich funkcjonowania. Jednakże aby poprawnie spełniać swoją rolę zespoły te muszą być przede wszystkim dobrze dobrane, skoordynowane i zmotywowane. Tak więc powoływanie odpowiednich pracowników nie jest sprawą prostą. Należy tu wziąć pod uwagę wiele czynników. Ważna jest zarówno wiedza merytoryczna, jak i umiejętność pracy w grupie. Osoby, które nie potrafią się porozumieć zaburzają płynność pracy, co często prowadzi do konfliktów, a co za tym idzie, zastoju w tworzeniu danego projektu. Dlatego tak ważnym czynnikiem jest zbudowanie przyjaznej atmosfery wśród członków zespołu. Aby zachęcić do wzięcia czynnego udziału w budowaniu projektu niezbędna jest również odpowiednia motywacja. Nikt nie chce poświęcać swego czasu na coś, co nie będzie odpowiednio wynagrodzone. Nie chodzi tu tylko o wynagrodzenie pieniężne, ale i o pewnego rodzaju uznanie i pochwałę za wykonaną pracę. Zrozumienie jak ważne są te czynniki sprawi, że znacznie łatwiej będzie złożyć zespół, który nie tylko będzie ze sobą ściśle współpracował, ale i efektywnie i poprawnie wykonywał powierzone mu zadanie.
AUTOR: Aleksandra Pettke

Wyścig wiedzy

060130_1856_BS820812_v02 Wyścig wiedzy
PROBLEM:
Czy Polska oraz inne kraje naszego regionu maja szansę awansować z Europy A do Europy B?
SŁOWA KLUCZE: wiedza, nauka, edukacja, sieć informatyczna, integracja z UE
ODBIORCA: ZP do spraw rozwoju firmy
CYTAT: „ (…) Żaden z krajów naszego regionu nie rozpoczął jeszcze marszu ku gospodarce wiedzy. Dotychczas siłą napędową gospodarek tego regionu były bezpośrednie inwestycje zagraniczne. W stworzeniu krajowych systemów innowacji mogą one odegrać zasadniczą rolę. Mają one jednak skłonność do koncentracji w pewnych tylko krajach, branżach, regionach i firmach. Do tej pory inwestycje zagraniczne trafiały głównie do zaawansowanych rejonów wysokiej wydajności. Brakowało nie tylko efektu "odpryskowego", czego dowodem jest powolny wzrost krajowych inwestycji, ale także silnych krajowych grup kapitałowych, które stałyby się osią tworzenia sieci produkcyjnych i technologicznych. Funkcję tę pełnią na razie przedsiębiorstwa zagraniczne. Inwestycje zagraniczne tworzą nie tyle nowe miejsca pracy, ile pola wysokiej wydajności pracy.
Nie jest jeszcze przesądzone, czy nie utrwali się podział na dwie Europy – region hi-tech i wysokiego standardu życia oraz obszar pracochłonnych przemysłów niskiej techniki i niskich płac. Byłoby to dla nas oraz naszych sąsiadów szkodliwe. Możemy się stać członkami unii, ale izolowanymi i zmarginalizowanymi. (…).
Do podtrzymania procesu naszej transformacji konieczne jest uzupełnienie fali inwestycji zagranicznych drugą falą inwestycji krajowych, aby rozszerzyć wyspy wysokiej wydajności na całe regiony. Droga do tego celu wiedzie przez włączenie firm oraz instytucji naukowych i edukacyjnych do sieci produkcyjnych i technologicznych zawiązujących się wokół przedsiębiorstw zagranicznych. Zadanie to ułatwia informatyka. Brak harmonii w strukturze inwestowania może doprowadzić do powstania jakże dla nas niekorzystnej "podwójnej gospodarki". (…).
Wielkie znaczenie dla zażegnania niebezpieczeństwa utrwalenia się podziału na "Europę A" i "Europę B" ma wspieranie innowacji. Ważnym źródłem innowacji jest edukacja. Jednak sama edukacja ogólna to nie wszystko. Ważna jest także edukacja zawodowa, a zwłaszcza szkolenia w zakładach pracy. Istotna jest nie tylko liczba absolwentów, ale także ich struktura i treść wiedzy, jaką otrzymali. Badania stosowane powinny być ulokowane raczej w przedsiębiorstwach niż w instytucjach publicznych. (…).
Polska sąsiaduje z ogromnym organizmem gospodarczym. Nigdy kraje Europy Środkowo-Wschodniej nie miały w swojej historii tak dobrych perspektyw rozwoju. Polska ma nawet pewne istotne awantaże w stosunku do innych krajów tego regionu.(…).
Tym początkowym atutom trzeba jednak dopomóc. Musimy uniknąć zbyt dużych obciążeń socjalnych w budżecie i zapewnić elastyczność rynku pracy. Nie powinniśmy również śpieszyć się z wejściem do europejskiej unii monetarnej, która oznacza rezygnację ze stosowania pewnych mechanizmów finansowych służących podniesieniu konkurencyjności gospodarki”.
ŹRÓDŁO: http://www.wprost.pl/ar/?O=1401
KOMENTARZ do problemu: Drogi i porty to ważny czynnik sukcesu, ale przepływ informacji jest jeszcze ważniejszy. Priorytet dla Polski to światłowody. Należy zwiększyć gęstość sieci informatycznych pomiędzy Polską a Unią Europejską. Niezwykle ważna jest polityka naukowa i techniczna. Polska ma świetne tradycje naukowe, ale liczba polskich wniosków patentowych w USA jest alarmująco niska. Nie można polegać tylko na imporcie technologii, trzeba także rozwijać własne. Należy podnieść nakłady budżetowe na naukę i technikę, ale nie w celu wzmacniania "wież z kości słoniowej", tylko po to, by budować "kompleks uniwersytecko-przemysłowy" (jakim w USA jest na przykład Dolina Krzemowa). Wzmocnienie praw własności intelektualnej stworzy lepsze zachęty do działań innowacyjnych.
AUTOR: Bogumiła Stańkowska bstankowska@wp.pl

Społeczeństwo informacji

060130_1632_BS_820812_v03 Społeczeństwo informacji
PROBLEM:
Technologie informatyczne stanowią 45proc. wszystkich inwestycji w Stanach Zjednoczonych. Ponad 100 mln ludzi na świecie korzysta z Internetu, a ok. 800 tys. firm ma swoje internetowe adresy. Jak na tym tle wygląda polski biznes elektroniczny?
SŁOWA KLUCZE: społeczeństwo, informacja, Internet, technologie informatyczne
ODBIORCA: ZP do spraw strategii i rozwoju
CYTAT: Prawo do informacji jest dziś jednym z podstawowych praw obywatelskich; twierdzą autorzy paktu na rzecz budowy społeczeństwa informacyjnego. Dokument był omawiany podczas II Kongresu Informatyki Polskiej. Kontrowersje podczas obrad wzbudziła dyskusja poświęcona merytorycznym i etycznym wymogom stawianym polskim informatykom. Programista tandetnego systemu sterowania windą nigdy nie stanie przed sądem za uwięzienie ludzi na kilka godzin, nawet jeśli jedna z tych osób dostała zawału serca. Jednym z postulowanych rozwiązań może być wprowadzenie obowiązkowej certyfikacji wymaganej do kierowania projektami komputerowymi. Nowatorski charakter miała debata o prawnych aspektach dokumentu elektronicznego oraz warunkach jego wprowadzenia w bankowości.
Praktyczne stosowanie prawa autorskiego w Polsce było tematem sesji "Prawo a komputer". Jej uczestnicy omówili uwagi generalnego inspektora ochrony danych osobowych i określone w ustawie zalecenia dla środowiska informatycznego.
ŹRÓDŁO: http://www.wprost.pl/ar/?O=3184
KOMENTARZ do problemu: Związek informatyki z kulturą jest podwójny. Po pierwsze, informatyka jest kanałem, za pomocą którego przekazywane są wiadomości o kulturze. Po drugie, obejmując coraz szersze obszary życia i działalności człowieka, nieuchronnie przyczynia się do polepszenia poziomu życia, a także rozwoju wiedzy i języka.
(Kongres Informatyki Polskiej trwał od 30 listopada do 2 grudnia w Poznaniu. Uczestniczyło w nim ok. 400 osób.)
AUTOR: Bogumiła Stańkowska bstankowska@wp.pl

M-Internet kontra globalna sieć

060131_1448_BS820812_v04 M-Internet kontra globalna sieć
PROBLEM:
Rozkład jazdy pociągów, kursy akcji, encyklopedie i słowniki, transmisje na żywo imprez sportowych, poczta elektroniczna czy usługi finansowe – to wszystko oferuje tzw. mały Internet, dostępny przez telefony komórkowe. Z serwisów WAP (Wireless Application Protocol) korzysta w Polsce już milion osób. Wkrótce m-internautów będzie więcej niż użytkowników tradycyjnej globalnej sieci. Połączenie w małej sieci jest tańsze niż w tradycyjnym Internecie.
SŁOWA KLUCZE: Internet, M-Internet, WAP, system iMode
ODBIORCA: ZP Internet
CYTAT: „ (…)Serwisy biznesowe m-Internetu umożliwiają bieżące monitorowanie cen akcji, kursów walut czy indeksów giełdowych. Za pośrednictwem komórkowego maklera można składać zlecenia zakupu lub sprzedaży akcji. Telefon zastępuje także okienko bankowe (realizowane w ten sposób transakcje są bezpłatne). W małej sieci można robić zakupy – tą drogą najczęściej kupujemy książki, płyty, kwiaty czy telefony komórkowe i akcesoria do nich. (…).
Rynkowy sukces systemowi iMode (japońskiej odmiany małego Internetu) zapewniły głównie serwisy rozrywkowe. Polscy m-internauci mogą się zaopiekować wirtualnym pingwinem, zagrać partyjkę szachów, stoczyć bitwę morską lub spróbować szczęścia w komórkowym kasynie przy ruletce. Z wielu serwisów można pobrać nowe dzwonki, obrazki czy gry do telefonu. Dzięki małemu Internetowi nie trzeba włączać komputera, by skorzystać z czata, przeczytać pocztę elektroniczną lub poflirtować przez komunikator Gadu-Gadu. Bramki SMS na stronach WAP pozwalają bezpłatnie wysyłać wiadomości.
Na razie WAP to głównie przekaz tekstowy. Jego nowa generacja umożliwia jednak wzbogacenie serwisów o kolorową grafikę, dźwięk i proste animacje.
W Polsce komórkowy Internet będzie w pełni multimedialny – jak jego komputerowy pierwowzór. Powstaną między innymi serwisy z muzyką czy ze zwiastunami filmów.
Globalna sieć to przede wszystkim prywatne witryny milionów internautów.
ŹRÓDŁO: http://www.wprost.pl/ar/?O=30820&C=57
KOMENTARZ do problemu: „ (…) Mały Internet nie jest nowością – w Polsce pojawił się jakiś czas temu – lecz dopiero dziś cena abonamentu oraz zasoby stron WAP umożliwiają powszechny dostęp do nich. Liczba m-internautów szybko rośnie i zapewne za kilka lat strony mobilnego Internetu będzie odwiedzać ponad połowa właścicieli komórek. Jeden z najpopularniejszych polskich serwisów WAP – MobileNet – już teraz notuje dwa i pół miliona odwiedzin miesięcznie. Internet trafia pod strzechy w formie, której jego twórcy nawet sobie nie wyobrażali.
AUTOR: Bogumiła Stańkowska bstankowska@wp.pl

Metodyka unikania błędów i kosztów.

060203_1530_AN850221_v02 Metodyka unikania błędów i kosztów.

PROBLEM: Powstaje coraz to więcej projektów, przedsięwzięć mających na celu stworzenie unikatowego produktu lub usługi. Uczestnicy danego projektu przy jego realizacji nie są w stanie ustrzec się wielu błędów. To może prowadzić do opóźnienia terminu realizacji, zmniejszenia zakresu lub do zwiększenia kosztów produkcji. By uniknąć tego typu problemów przy pracy w zespole projektowym pomocna okazać się może metodyka pracy projektowej jaką jest PRINCE2.
SŁOWA KLUCZE: PRINCE2, projekt, zarządzanie, proces, analiza ryzyka, planowanie, realizacja projektu, kierownik projektu, komitet sterujący, użytkownik produktów, koordynacja działań, metodyka, system informatyczny
ODBIORCA: wszyscy uczestnicy zespołu projektowego
CYTAT: „W wyniku analiz licznych projektów zakończonych sukcesami i niepowodzeniami stwierdzono, że w większości przypadków przyczyną niepowodzeń projektów było złe zarządzanie ich przygotowaniem i realizacją, a także to, że organizacje nie wyciągały wniosków z błędów popełnionych we wcześniej zrealizowanych projektach. Tworząc PRINCE2™ wybrano te elementy, które stosowano w projektach zakończonych sukcesem i wprowadzono mechanizmy eliminujące to, co było przyczyną niepowodzeń. PRINCE2™ charakteryzuje się tym, że: wyróżnia osiem procesów, które występują w projekcie i decydują o jego powodzeniu oraz ściśle określa, kto odpowiada za ich realizację; w każdy z ośmiu procesów wbudowane są mechanizmy zapewnienia jakości; skupia się na ciągłej ocenie zasadności kontynuowania projektu (projekty, które straciły uzasadnienie powinny być przerywane niezależnie od wielkości poniesionych już nakładów); przed rozpoczęciem realizacji projektu oraz w trakcie realizacji projektu wymagana jest analiza ryzyka zagrażającego projektowi i zarządzanie nim; kładzie nacisk na planowanie oparte na produktach, które mają powstać w wyniku realizacji projektu – działania są tylko sposobem ich wytworzenia lub uzyskania; rozdziela bieżące zarządzanie projektem, za które odpowiada kierownik projektu, od decyzji strategicznych, za które odpowiada specjalnie powoływany do tego celu komitet sterujący, a szczególnie jego przewodniczący; w komitecie sterującym projektu są reprezentowane trzy strony projektu: biznes lub inwestor, czyli strona, która zamierza dzięki projektowi osiągnąć określone korzyści, użytkownik produktów powstających w ramach projektu, a także dostawcy usług lub rozwiązań, niezależnie od tego, czy pochodzą z wewnątrz, czy z zewnątrz organizacji. Dzięki temu wszelkie decyzje dotyczące projektu mogą być podejmowane w trybie poszukiwania konsensu, przy decydującym głosie przewodniczącego we wszelkich sprawach dotyczących uzasadnienia biznesowego projektu; precyzyjnie definiuje role w zarządzaniu projektem, zakresy obowiązków i odpowiedzialności przypisane tym rolom oraz określa relacje z innymi rolami w projekcie, nie dopuszczając do ich mieszania (np. nie zezwalając na to, aby kierownik projektu lub zespoły wykonawcze sami oceniali wytwarzane „produkty” projektu); wyróżnia w projektach etapy specjalistyczne lub techniczne, związane z wytwarzaniem produktów projektu, oraz etapy zarządcze, które występują jeden po drugim i pozwalają lepiej sterować projektem oraz ograniczyć ryzyko, że się nie powiedzie; określa procedury postępowania w sytuacjach awaryjnych i wynikających z nich koniecznych zmian, dzięki czemu wszelkie zmiany są wprowadzane w sposób w pełni kontrolowany; określa wzorce dokumentów i minimalne wymagania odnośnie informacji, które powinny być w nich zawarte; zachowuje poziom elastyczności umożliwiający jej stosowanie do projektów różnego rodzaju i o różnej skali; pozwala dla dobra realizacji projektu koordynować działania podejmowane przez podwykonawców uczestniczących w projekcie, kiedy przy realizacji powierzonych im do wykonania zadań posługują się swoją własną metodyką, np. przy wdrażaniu systemów informatycznych.

 

ŹRÓDŁO : : http://www.crm.com.pl/prince2_geneza.htm
KOMENTARZ
do problemu: Zarządzanie projektem zgodnie z metodyką pracy projektowej jaką jest PRINCE2 ułatwia jego realizację. PRINCE2 pozwala znacznie odciążyć uczestników projektu od bieżącego jego zarządzania, a jednocześnie zapewnić skuteczny nadzór nad jego realizacją. Wszystko to zwiększa szanse doprowadzenia projektu do zaplanowanego końca, terminowo, w ramach budżetu, w pełnym zakresie i przy spełnieniu określonych wymagań jakościowych. W przypadku wystąpienia nieoczekiwanych trudności, które uniemożliwiają dalszą realizację projektu, stosując metodykę PRINCE2 można ograniczyć straty, jakie wiążą się z koniecznością przerwania projektu. Wszystko to sprawia, że PRINCE2 zdobywa sobie coraz większe uznanie na świecie, w tym również w Polsce (zgodnie z tą metodyką był zarządzany bardzo duży projekt zrealizowany przez TP S.A. „Rok 2000”). Liczne kursy i  szkolenia dotyczące PRNCE2 zdają się to tylko potwierdzać. Oznacza to, że za jakiś czas może on stać się powszechnie stosowny w każdej firmie pracującej nad jakimś projektem.
AUTOR: Anna Nowakowska
© 2006 ania17_18@o2.pl

E-learning a tworzenie systemu zarządzania wiedzą w firmie

060203_2110_ND850610_v04 E-learning  a tworzenie systemu zarządzania wiedzą w firmie
PROBLEM: E-learning drogą do tworzenia systemu zarządzania wiedzą w firmie
SŁOWA KLUCZE: e- learning, zasoby, wiedza, zarządzanie wiedzą, system zarządzania wiedzą, Internet, intranet, szkolenia
ODBIORCA: Zespoły projektowe- zarządzanie wiedzą, firmy, społeczeństwo informacyjne
CYTAT: „W warunkach współczesnej, dynamicznej gospodarki oraz globalizacji rynków, kapitał ludzki jest jednym z najwyżej cenionych zasobów każdej firmy. Szybkość przepływu wiedzy i wymiany doświadczeń w ramach firmy, łatwy dostęp do szerokich zasobów otoczenia zewnętrznego oraz umiejętność tworzenia na tej podstawie wartości dodanej decyduje dzisiaj o konkurencyjności przedsiębiorstw na rynku. Zintegrowane podejście do zasobów intelektualnych w firmie zakłada budowanie wewnętrznych systemów zarządzania wiedzą, które wspomagają wykorzystywanie w sposób optymalny wiedzy oraz doświadczeń pracowników, ułatwiają dostęp i korzystanie z różnych źródeł know-how, zarówno wewnątrz organizacji, jak i na zewnątrz. (…) Medium pozwalającym na zintegrowane podejście do zasobów intelektualnych w firmie oraz budowę wewnętrznego systemu zarządzania wiedzą jest Internet i/lub w wymiarze korporacyjnym – intranet. Dzięki tym rozwiązaniom możliwa jest budowa wewnętrznego systemu zarządzania wiedzą, który pozwala w pełni i efektywnie wykorzystać zasoby intelektualne firmy oraz zidentyfikować obszary, które wymagają wsparcia. W ramach takich zaawansowanych systemów diagnozuje się braki w kompetencjach pracowników z uwzględnieniem celów biznesowych firmy oraz opracowuje się ścieżki szkoleniowe uzupełniające i rozwijające wiedzę. Ponadto system daje możliwość standaryzacji wiedzy, dokonywania ocen pracowniczych i opracowywania planów rozwojowych. Funkcje, jakie powinien spełniać prawidłowo zbudowany system zarządzania wiedzą, to m.in. popieranie współpracy, dzielenie się wiedzą, ciągłe doskonalenie się i uczenie pracowników oraz tworzenie kultury dbałości o zasoby intelektualne firmy, multiplikowanie ich wartości oraz podnoszenie efektywności ich wykorzystania.
Jedną z dróg do zbudowania całościowego systemu zarządzania wiedzą jest stworzenie systemu zarządzania szkoleniami w systemie e-learning. E-learning to metoda oparta na wykorzystaniu najnowszych technologii, umożliwiających kształcenie na odległość. Zaprojektowana i stworzona została dla przedsiębiorstw, które są zainteresowane ciągłym pogłębianiem swojej wiedzy za pośrednictwem Internetu. Z zastosowaniem nowoczesnych metod stosowanych w telekomunikacji przesyła się: głos, wideo, tekst, grafikę oraz dane komputerowe. Obecne technologie umożliwiają również bezpośredni kontakt uczestników i prowadzących szkolenie w czasie rzeczywistym, za pośrednictwem audio- lub wideokonferencji.
E-learning staje się dzisiaj w wielu przypadkach jedyną metodą, która zapewnia dostęp do wiedzy na masową skalę.(…) Proponowana metoda umożliwia wspomaganie zarówno procesu pozyskiwania, zapisywania, dystrybucji, jak i zarządzania wiedzą w organizacji. Rozwiązania e-learningowe pomagają przełamać ograniczenia wynikające z tradycyjnego postrzegania procesu nauczania, jak również obniżyć koszty związane z zarządzaniem wiedzą w organizacji. System zarządzania szkoleniami gwarantuje kontrolowany dostęp każdego pracownika do niezbędnej dla niego wiedzy, w najdogodniejszym czasie, z każdego miejsca, po optymalnych kosztach. Zapewnia indywidualizację procesu nauczania dzięki umożliwieniu dostosowania zakresu, intensywności, tempa i poziomu programu do potrzeb firmy lub indywidualnego użytkownika oraz możliwość wielokrotnego korzystania z dostarczonej wiedzy, z samoobsługowym dostępem do dedykowanego materiału i dodatkowym wsparciem. (…) W idealnie realizowanym systemie zarządzania wiedzą, procesowi szkolenia powinni zostać poddani pracownicy, partnerzy biznesowi oraz klienci. W sytuacji, kiedy wszystkie te grupy są coraz bardziej rozproszone i zdecentralizowane, formuła e-learning wydaje się jedyną optymalną.”

ŹRÓDŁO: 06-02-03 http://www.egov.pl /index.php?option=com_docman&Itemid=41&task=view_category&catid=15&order=dmdate_published&ascdesc=DESC

KOMENTARZ do problemu: W erze ogromnego napływu wiedzy wykorzystanie rozwiązań e-learning staje się wymogiem konkurencyjności dla wewnętrznych systemów szkolenia. Jednocześnie stanowi pierwszy krok do stworzenia przez organizację, kompleksowego i efektywnego systemu zarządzania wiedzą, który stanowi szansę na uzyskanie przez nią przewagi konkurencyjnej na rynku. Głównym założeniem jest tworzenie, upowszechnianie i wykorzystanie dostępnej wiedzy i kompetencji do realizacji celów biznesowych organizacji. System zarządzania wiedzą optymalizuje i scala w jedną całość wszystkie procesy, które mają charakter ciągły i zachodzą nieprzerwanie w dobrze funkcjonującej organizacji. Celem zarządzania wiedzą jest przede wszystkim pobudzanie potencjału ludzkiego do innowacyjności, kreatywności oraz wykorzystanie w pełni efektów dla podniesienia wartości firmy. Zalety e- learningu to m.in. oszczędność pieniędzy, eliminacja kosztów związanych z prowadzeniem szkoleń w sposób tradycyjny; oszczędność czasu, pracownicy szkolą się w czasie, który jest dla nich najwygodniejszy i nie powodują zaniedbań w pracy. Nie tracą czasu na dojazdy na szkolenia. Nie muszą też odrywać się od swoich codziennych obowiązków. Kolejną korzyścią jest brak dezorganizacji pracy. Tradycyjne grupowe szkolenie w których uczestniczy jednocześnie cały dział znacznie utrudnia i dezorganizuje pracę, a często również powoduje straty. Szkolenia internetowe rozwiązują ten problem- pracownicy mogą uczestniczyć w szkoleniach w dowolnych, dogodnych dla nich i biznesu porach. Mechanizmy nauki grupowej umożliwiają pracownikom zdobywania wiedzy od kolegów i instruktorów oraz współdzielenie doświadczenia. Pracownicy mogą być bardziej produktywni i szybciej podejmować właściwe decyzje biznesowe, ponieważ cała wiedza i doświadczenie organizacji są stale dostępne i wykorzystywane przy pokrewnych projektach w postaci bazy wiedzy. E- learning to nowoczesny sposób nauczania przy nieograniczonym dostępie do wiedzy. Pracownicy firmy doskonalą swoją wiedzę przy wykorzystaniu najnowocześniejszych narzędzi. Według analityków w 2005 roku 80% szkoleń odbywać się będzie za pomocą Internetu. Pracownik zawsze w dogodnym dla siebie czasie może powrócić do informacji zawartych w szkoleniach internetowych, np. w przypadku nowych produktów, czy też usług, może zweryfikować posiadane wiadomości. Każdy program szkoleniowy może być modyfikowany wraz z rozwojem potrzeb firmy i wymaganiami stawianymi przez rynek.

AUTOR: Natalia Dzicewicz  n.dzicewicz@wp.pl 

Internet źródłem informacji czy wiedzy?


060103_1701_WG851207_v01 Internet źródłem informacji czy wiedzy?

Problem: Dzięki zasobom Internetu, możliwy jest dostęp do dóbr kultury i nauki na całym świecie. W sieci można znaleźć kopie wielu prac naukowych, książek, nagrań muzycznych czy filmów. Jest to zjawisko zarówno pozytywne, jaki i negatywne. Ostatnio pojawiło się pojecie: „alfabetyzmu medialnego”; „(…)czyli alfabetyzacja społeczeństwa w zakresie mediów i najnowszych technologii jest terminem, który zrobił oszałamiającą karierę. Wynika to z faktu, że dzisiaj informacja i wiedza mają większe znaczenie niż kiedykolwiek w historii, a umiejętności ich efektywne-go stosowania opierają się na kompetencjach wychodzących poza tradycyjną edukację.” (Źródło/ http://www.gazeta-it.pl/2,8,23,index.html#ref05 ). Problem: Informacja a wiedza w Internecie.

Słowa klucze: wiedza, informacja, Internet, zasoby wiedzy, zdobywanie wiedzy/informacji, społeczeństwo informacyjne.

Odbiorca: Zespól Projektowy- Edukacji

Cytat: „(…) Internet i inne media elektroniczne wprowadziły naszą cywilizację w nową epokę, nowy etap rozwoju, w którym podstawowym towarem jest produkt cyfrowy, czyli informacja, a cechami nowej rzeczywistości są dostęp do informacji i usług, możliwość interakcji i swobodnego operowania danymi, w szczególności prowadzenia rozmaitych operacji na odległość w dowolnej chwili i z dowolnego punktu na Ziemi. Zdobywanie informacji do momentu upowszechnienia się Internetu sprowadzało się do zapoznania się z publikacjami tradycyjnymi oraz przekazów ustnych. Te opcje w poważny sposób ograniczają możliwości poszerzania wiedzy. Zasoby sieci nie tylko w sposób znaczny ułatwiają zdobycie konkretnej publikacji z księgozbiorów największych bibliotek na całym świecie, lecz również poprzez usługę WWW pozwalają na poszerzanie wiedzy o tematy poruszane w literaturze. Oprócz wymienionych udogodnień Internet pozwala na otrzymanie odpowiedzi na konkretne zapytania, gdy potencjalnemu użytkownikowi potrzebny jest fragment wiedzy niewymagający zagłębiania się w dany temat. Do tego typu działań jesteśmy niejednokrotnie mobilizowani, poprzez umieszczone przez autorów zachęty w postaci tekstu: Jeśli masz jakieś pytania, to napisz do nas. Zdobywana w ten sposób informacja urasta do rangi wiedzy, kiedy to dyskusja w sieci toczy się on line, niczym konwersacja ucznia z mistrzem. (…)
Wymienione możliwości zdobywania
informacji poprzez Internet powodują większą indywidualizację wśród członków społeczeństwa informacyjnego, która wynika z różnorodności charakterów i zainteresowań ludzkich..(…)”

Źródło: Http://www.gazeta-it.pl/archiwum/git09/czym_jest_wiedza.html, http://www.gazeta-it.pl/2,8,23,index.html#ref05, / http://pl.wikipedia.org/

Komentarz do problemu: Aby odpowiedzieć na wyżej postawione pytanie, należy wyjaśnić pojecie wiedzy i informacji. W systemach informatycznych przechowywane są dane, które są odpowiednio przekształcone tworzą informacje a ta przetworzona (umieszczona w odpowiednim kontekście) staje się wiedzą. ZródloHttp://www.gazetait.pl/archiwum/git09/czym_jest_wiedza.html. „(…)Jednak w Małym Słowniku Języka Polskiego znajdujemy następujące definicje słowa wiedza: „1. zespół przekonań zgodnych z rzeczywistością, ogół umiejętności ludzkich, erudycja, uczoność, nauka; 2. zasób wiadomości z jakiejś dziedziny, gałąź nauki; 3. znajoznajomość, świadomość czegoś, przyzwolenie na coś”. Wydaje się, że w świetle przytoczonych słów, Internet spełnia wymogi drugiej definicji wiedzy(…)” Źródło/http://www.gazetait.pl/2,8,23,index.html#ref05./ Jedną z najważniejszych funkcji internetu jest dostarczanie obszernej i stale aktualizowanej informacji. Z tego punktu widzenia Sieć można traktować jak naturalne „przedłużenie” twardego dysku w komputerze.

    Ludzie korzystający z Internetu zdobywają informację, przetwarzają ją i zapamiętują, w ten  dość prosty sposób poszerzają swoją wiedzę i stają się o nią bogatsi.”(…)Pomimo całego tego ogólnego dobrodziejstwa wielu ludzi dostrzega też Ciemną Stronę Internetu, jego okultystycznej strony (pomijając fakt, że dla ludzi przesiąkniętych dogmatami strony okultystyczne to satanizm bądź inne formy czystego zła). Jak bowiem wiadomo informacja jest w nim z reguły nieskładna, niekompletna, bądź pomieszana – i trzeba odpowiedniego obeznania, by wyciągnąć jakiekolwiek – sensowne czy nie – konkrety. Jednakże nawet, jeśli posiada się odpowiednią smykałkę, zacięcie i dużo wolnego czasu – często po godzinach poszukiwań okazuje się, iż większość "informacji" to tak naprawdę pomieszanie z poplątaniem, z przewagą zasupłania. Internet bowiem jest właściwie przeładowany informacjami – informacjami, które często powtarzają się i nie posiadają istotnej wartości – te właśnie informacje niestety są na ogół tymi najpopularniejszymi, tymi które generują naszą frustrację i znużenie.(…)”/Zródło/ http://pl.wikipedia.org/

    Konkludując trzeba jednak przyzac, ze Internet- „ dobry czy zły”, „źródło wiedzy czy informacji jest nam potrzebny do egzystowania w naszym jakże zmodernizowanym społeczeństwie ( po części chyba już informacyjnym).

Autor: Weronika Górska weronikanadia@wp.pl

 

Mind Maper a kreatywne myślenie.

060202_1800_JW850108_v02  Mind Maper a kreatywne myślenie.
PROBLEM: Czy Mind Maper pomaga w rozbudowie kreatywnego myślenia?
SŁOWA KLUCZE: kreatywne myślenie,
ODBIORCA: społeczeństwo informacyjne
CYTAT: „Od wielu lat znane są różne techniki wspomagające kreatywność myślenia. Jedną z nich jest właśnie Mind Maping. Do niedawna do tworzenia do tzw. Mind Mapingu wystarczał ołówek i kartka papieru. Okazało się jednak, że komputery również mogą być bardzo pomocne [LEJ2002].Powstało wiele programów wspomagających kreatywne myślenie. Część z nich przeznaczona jest dla wybranych grup zawodowych, np. pisarzy, jednak niektóre mają szersze zastosowanie. Niestety, popularność tych programów jest jeszcze daleka od tej, na jaką zasługują”.
ŹRÓDŁO: http://www.e-informatyka.pl/
KOMENTARZ: Trzeba jasno i stanowczo odpowiedzieć na pytanie czy Mind Maping pomaga w rozbudowie naszego myślenia? Tak!!! Dlatego, że mapowanie czyli uszeregowanie naszych wiadomości (naszej dotychczasowej wiedzy) jest ważne nie tylko dla nas samych, ale i ludzi, z którymi utrzymujemy kontakty zawodowe i prywatne. Gdy będziemy mieli uszeregowane nasze wiadomości to po pierwsze w pracy będziemy mieli porządek, a dwa jeśli koś poprosi nas o pomoc to swoim ogromnym doświadczeniem będziemy mogli pomóc,   ponieważ poprzez zbieranie informacji lub kolejnych przydatnych wiadomości zapamiętujemy je, a co za tym idzie nasze doświadczenie powiększa się. Mapowanie wiedzy to nie tylko bezmyślne przelewanie wiadomości –  kiedyś na kartki, a teraz na nasze komputery- ale co ważniejsze utrwalenie naszej wiedzy. Korzystanie z takich programów jakim jest Mind Maper nie ogranicza naszych możliwości, wręcz przeciwnie pobudza nasz umysł do dalszego działania. Wiedza to nie tylko suche fakty, których uczyliśmy się przez całe życie, ale też umiejętność dobrego szukania wiadomości w książkach, również i w programie do tego stworzonym czyli Mind Maperze.
Gdy korzystamy z takich programów jak Mind Maper poszerzamy nasze horyzonty na nowe oprogramowania, to dzięki temu zbliżamy się wielkimi krokami do społeczeństwa informacyjnego. Jeszcze nie tak dawno korzystanie z takich programów i programów podobnych Mind Maperowi było ograniczone i dostępne tylko ludziom ściśle związanym z informatyką, ale to już historia, ponieważ społeczeństwo ma pewnego rodzaju głód na wiedzę łatwo dostępną i łatwo przyswajalną, a Mind Maper spełnia obydwa wymagania.

AUTOR: Jakub Wójtowicz  j_bachus_w@op.pl

Kim jest Infobroker?

060131_1740_AK850722_v01 Kim jest Infobroker?
PROBLEM:
Kim jest Infobroker?
SŁOWA KLUCZE
: infobroker, wyszukiwanie, informacja, cel
ODBIORCA: Zespół problemowy- grupa studentów, użytkownicy Internetu
CYTAT: „Infobroker to osoba szukająca informacji na zlecenie. To człowiek posiadający zdolności i predyspozycje do osiągania zamierzonych rezultatów. Jego celem jest znalezienie informacji.

Do póki nie osiągnie zamierzonego celu nie straszne mu zniechęcenie. Nie poddaje się nawet, gdy po kilku próbach nadal nie odnalazł właściwej ścieżki dostępu do poszukiwanych informacji. Infobroker jest wojownikiem danych ich strażnikiem i opiekunem. Można mówić, że infobroker jest jak pies gończy. Węszy tak długo aż czegoś się dowie….

Infobroker jest osobą posiadającą dodatkowo wiedzę, pozwalającą na szybsze odnalezienie informacji. Z takimi informacjami można już starać się stawić czoła poszukiwaniom na własną rękę i przeżyć przygodę z siecią.”

ŹRÓDŁO : http://infobroker.martuszewski.net/ (cytowano dnia 2006-01-31)

KOMENTARZ do problemu: Kiedy szukamy w sieci odpowiedzi na jakieś pytanie – na przykład wpisując odpowiednie słowa do wyszukiwarki – bardzo często dostajemy spis adresów zawierających wiedzę zupełnie nieprzydatną. Jednocześnie zdarza się, że maszyna pominie adresy, pod którymi zgromadzono wiedzę cenną dla pytającego. Otóż wraz ze wzrostem liczby źródeł w Internecie jednym z bardziej złożonych problemów jest i będzie pomijanie informacji, która nie stanowi odpowiedzi na nasze pytanie, jest w istocie zbędna albo wręcz wprowadza pewien "szum". Tej utraty informacji nie sposób w pełni uniknąć w każdym, a szczególnie w automatycznym procesie selekcji. To właśnie dziś określa miejsce człowieka w tym zadaniu. I tu pole do popisu ma infobroker. Do jego zadań należy wyszukanie, wyselekcjonowanie informacji, a przede wszystkim ich akredytacja ( podpisanie własnym nazwiskiem). Dzięki tejże osobie będziemy pewni, że dane z jakich korzystamy są wiarygodne i prawdziwe. Możemy być także pewni, że wśród wyszukanych przez infobrokera informacji nie będzie takich, które są błędne, fałszywe lub nie odpowiadają na postawione przez nas pytanie.
Obok tak rozumianego brokera informacji możemy mówić także o infobrokerze systemowym. Osoba taka pomimo konieczności posiadania umiejętności wyszukiwania informacji, powinna posiadać umiejętność wizualizowania tej wiedzy, np. tworzenie map myśli, drzew wiedzy. Do jego kompetencji należy także archiwizowanie, udostępnianie oraz zabezpieczanie tych informacji. Infobroker systemowy jest jednym słowem osobą, która zarządza wiedzą. Jest on także członkiem organizacji, jest ważną osobą np. przy tworzeniu pewnych projektów. Dzięki wyszukiwanym przez siebie informacjom bierze czynny udział przy powstawaniu projektu. I to jest cecha, która najbardziej różnicuje oba rozumienia pojęcia „infobroker”. W pierwszym rozumieniu infobroker jest bliższy idei konsultingowej- klient, zlecenie, wykonanie. Zaś w drugim typie infobroker jest osobą, która jest członkiem organizacji, ma swoje obowiązki, bierze czynny udział przy zarządzaniu wiedzą, powstawaniu projektów czy strategii działania. ( w oparciu o stronę www.infobrokerstw.pl).
AUTOR: Agnieszka Kosedowska
© 2001 wojewodzki.pl

Internet dla niepełnosprawnych

060127_1440_EK850622 v.01 Internet dla niepełnosprawnych
PROBLEM: W jaki sposób Internet może pomóc osobom niepełnosprawnym?
SŁOWA KLUCZE: Internet, osoby niepełnosprawne, wykształcenie, edukacja
ODBIORCA: ZP Internet/ niepełnosprawni
CYTAT: „Wyższe wykształcenie zdobywa tylko 4,2 proc. dzieci niepełnosprawnych; 16 proc. ma wykształcenie techniczne lub zawodowe, ogólnokształcące – 5,8 proc.; a przeszło 48,6 wykształcenie podstawowe. Bez wykształcenia pozostaje jedna czwarta dzieci niepełnosprawnych. W szkołach specjalnych uczy się 76 proc. niepełnosprawnych, a tylko 4 proc. w klasach integracyjnych. Piec proc. dzieci objętych jest nauczaniem indywidualnym. (…)To są suche fakty z których wynika, ze dzieci sprawne inaczej nie maja równego dostępu do edukacji w polskiej szkole.”
ŹRÓDŁO: www.dzieci.org.pl
KOMENTARZ: Według danych Instytutu Rozwoju Służb Społecznych, odsetek osób niepełnosprawnych kończących swą edukację na szczeblu wyższym lub średnim jest bardzo niski. Częściowo dzieje się tak dlatego, że nie ma środków na edukowanie takich osób. Część środków Polska może uzyskać z funduszy Unii Europejskiej, wystarczy tylko złożyć odpowiednie dokumenty. Pomocnym narzędziem w edukacji osób niepełnosprawnych może okazać się Internet. Witryny internetowe dla osób niepełnosprawnych pomagają znaleźć odpowiednią, szkolę, pracę, pomagają w prowadzeniu życia zawodowego czy też towarzyskiego. Wiele przydatnych informacji można znaleźć na stronie Internet dla Niepełnosprawnych http://www.idn.org.pl/ .Są tam ogłoszenia dla osób pragnących podjąć pracę, a także odnośniki do innych pokrewnych stron. Na stronie Pr@wo i Urząd http://portal.idn.org.pl/idn/prawoiurzond można znaleźć kompleksowe informacje na temat praw i obowiązków osób niepełnosprawnych dotyczące: świadczeń, ulg, prawa pracy, oświaty, orzecznictwa i rehabilitacji. Dział „Edukacja” zawiera informacje dotyczące m. in. edukacji w domu oraz możliwości edukacyjnych osób niepełnosprawnych. Istnieje także bardzo przydatny dział „Zdrowie i rehabilitacja”. Na stronie Biura Karier Osób Niepełnosprawnych http://www.biurokarier.idn.org.pl/ znajdują się informacje mające na celu pomoc w aktywizacji zawodową takich osób. Oferty osób znajdują się również na stronie http://telepraca.idn.org.pl/ . Osoby niepełnosprawne mogą się również zainteresować stroną Europejskiego Certyfikatu Umiejętności Komputerowych http://ecdl.idn.org.pl/ .
AUTOR: Ewa Kijewska
DATA: 2006-01-27

Narzędzia na każde biurko

060128_2045_KK851110_v01 Narzędzia na każde biurko.
PROBLEM
:_Kartka papieru kontra komputer
SŁOWA KLUCZE: mind mapping, notatki, elektroniczna mapa myśli,
ODBIORCA: osoby uczące się
CYTAT: Mind Mapping z kartki papieru szybko przeniósł się na ekrany komputerów. /…/ Przeciwnicy elektronicznej formy map myśli podkreślają, że schematy i rysunki konstruowane za pomocą komputerowej klawiatury nie stymulują kreatywności w równym stopniu, co te powstające przy użyciu zwykłego ołówka i kredek. To prawda! Tak samo jak prawdą jest, że list pisany odręcznie zawiera większy ładunek emocjonalny niż szybko wysłany e-mail. Jednak statystyczny pracownik z konieczności nadaje codziennie kilkanaście e-maili, a nie listów. O dominacji elektronicznego środka komunikacji decydują: szybkość przekazywania informacji oraz łatwość modyfikowania ich treści. Te same praktyczne aspekty przesądzają o większej funkcjonalności elektronicznych map myśli, zwłaszcza jeśli posługujemy się nimi w zakresie obowiązków służbowych.„
ŹRÓDŁO : http://www.samorzadeuropejski.pl/index.php?sth=art026
KOMENTARZ
do problemu: Programy komputerowe do mind mappingu pozwalają na projektowanie schematów o dynamicznej strukturze. Dzięki temu elektroniczna mapa myśli zmienia się wraz ze zmieniającymi się założeniami planu lub warunkami realizacji danego projektu. W każdej chwili, w dowolnym miejscu można dodać dłuższe notatki, streszczenia czy tabele. Mogą być one ukryte pod odpowiednim symbolem i otwierane wtedy, gdy są potrzebne. Dzięki temu taka mapa może być swobodnie rozwijana i uzupełniana przy odpowiednim poziomie szczegółowości. Ponadto posługując się komputerową mapą myśli możemy zapisywać nowe pomysły lub wytyczne, nie kasując poprzednich.. W celu wyraźnego ich odróżnienia wystarczy zastosować inny kolor, czcionkę lub specjalne oznakowanie, wskazujące obszar wprowadzenia zmian. Dzięki temu możemy porównać poprzedni stan rzeczy z obecnym i ustosunkować się do aktualnych problemów. Większości z tych funkcji nie da się zastosować przy użyciu papierowej kartki. Nie oznacza to jednak, że jest ona złą metodą. Wprost przeciwnie. Ma ona szerokie zastosowanie zwłaszcza przy robieniu notatek czy podczas uczenia się, gdyż znaczenie usprawnia nasze procesy myślowe, zwiększa efektywność i wydajność pracy. Natomiast komputerowe oprogramowanie do mind mappingu sprawdza się w firmach gdzie mapy takie są bardziej rozbudowane i korzysta z nich wiele osób. Każda z tych metod jest dobra, trzeba tylko wybrać odpowiednią dla siebie.
UWAGA MODERATORA: Spojrzenie reprezentowane na  www.infobrokerstwo.pl odnosi się do pozycji pracownika, jego codziennych obowiązków związanych z wykonywaniem zadań, których sukces zależy od wyników intelektualnej pracy- szerzej od procesów, w które zaangażowana jest wiedza. Warunek doboru narzędzi jest pochodną ceny, walorów użytkowych narzędzia oraz jego dynamiki rozwojowej. W pracach zespołów projektowych sprawdza się MindMapper.[uwaga moderatora systemowego – dr Tadeusza Wojewódzkiego].
AUTOR: Katarzyna Krawczyk

SCI- nowa specjalizacji dla nauczycieli.

060202_1240_JŚ850323_v04 Smog informacyjny -Szkolne Centra Informacji
PROBLEM: smog informacyjny ,szkolne centra informacji
SŁOWA KLUCZE: smog informacyjny, społeczeństwo informacyjne, szkolne centra informacji, wiedza, selekcja, zastosowanie
ODBIORCA: Zespół projektowy- metodyki projektowe
CYTAT: „Szybki postęp cywilizacyjny, nagromadzenie olbrzymich zasobów informacji oraz gwałtowny rozwój środków komunikowania to zjawiska charakteryzujące przemiany kilku ostatnich dekad.” Naukowcy opisujący zachodzące zmiany, wprowadzili szereg pojęć charakteryzujących nowy typ społeczeństwa. Do najpopularniejszych określeń należą społeczeństwo informacyjne, era elektroniczna, era informacji czy społeczeństwo wiedzy. Ideą społeczeństwa informacyjnego jest zapewnienie dostępu do  wszelkiego rodzaju informacji dla każdego, w jakimkolwiek miejscu i czasie.

Dostęp do informacji jest niezwykle ważny, często utożsamiany z posiadaniem władzy. W społeczeństwie wiedzy informacja jest podstawowym warunkiem rozwoju kulturowego i społecznego. Mówi się wręcz o "rządzącej" informacji, która wpływa na codzienne życie i choć z jednej strony jest nieocenioną pomocą i inspiracją do nowych działań, czynnikiem nieodzownym przy rozwiązywaniu szeregu problemów, to z drugiej strony informacja nieumiejętnie użyta lub skierowana do niewłaściwego adresata może być także zagrożeniem.

Funkcjonowanie współczesnego człowieka w gąszczu olbrzymiej ilości różnorodnej informacji powoduje „szum informacyjny” czy też „smog informacyjny” – jak to określa prof. Ryszard Tadeusiewicz.

 Stąd kluczową umiejętnością każdego z nas winna stać się umiejętność zarządzania informacją. Szkoła zaś powinna być miejscem, w którym uczniowie będą mogli rozpocząć kształtowanie tej umiejętności. Ważną rolę w tym procesie mogą odgrywać nowoczesne multimedialne centra informacyjne w szkołach.

 Szkolne Centra Informacji powinny zapewnić uczniom możliwości poszukiwania, pozyskiwania, organizowania, selekcji i oceniania informacji z różnych źródeł oraz formowania właściwych opinii na ich podstawie. Sposoby zarządzania informacją w SCI najłatwiej wskazać, uwzględniając oczekiwania użytkowników tj.: uczniów, nauczycieli, rodziców.

Od SCI najczęściej oczekuje się:

1. Informacji o zasobach:

·         własnej biblioteki (książki, czasopisma, zbiory audiowizualne i inne

·         innych bibliotek;

·         zasobach Internetu (strony internetowe dostępne on-line słowniki, encyklopedie, bazy pełnotekstowe, zasoby bibliotek wirtualnych);

2. Pomocy przy wyszukiwaniu informacji:

  • w katalogach, kartotekach zagadnieniowych, bibliografiach;
  • w katalogu komputerowym;
  • z wykorzystaniem wyszukiwarek internetowych: tekstowych, multiwyszukiwarek, multimedialnych itp.

3. Pomocy przy selekcji, ze szczególnym uwzględnieniem wiarygodności znalezionych materiałów (Internet).

4. Możliwości gromadzenia wyszukanych informacji (z poszanowaniem praw autorskich):

  • wyjaśnienia sposobów zapisu;
  • udostępnienia miejsca na dysku.

5. Pomocy w przygotowaniu na podstawie wyszukanych materiałów:

  • dokumentu tekstowego
  • prezentacji
  • witryny internetowej (także do wykorzystania w trybie off-line

6. Umożliwienia zarchiwizowania pracy (nagrania na płytce CD).

7. Umożliwienia wykorzystania Internetu jako medium komunikacyjnego:

  • wymiana poczty elektronicznej;
  • wykorzystanie komunikatorów.(…)

Rola SCI w dydaktyce.
Umożliwienie uczniom i nauczycielom wykorzystania SCI do wyszukiwania, gromadzenia i opracowania materiałów dydaktycznych zaowocuje powstaniem ciekawych, wartościowych prezentacji tematycznych, witryn internetowych, konspektów, scenariuszy. Stworzy to szanse na powstanie szkolnej bazy materiałów dydaktycznych. Warunkiem efektywnego jej wykorzystania jest uporządkowanie prac, opracowanie i udostępnienie. Jest to kolejne ważne zadanie dla opiekunów SCI. Tworzenie szkolnej bazy materiałów dydaktycznych wymaga zaangażowania kierownictwa szkoły określającego zasady gromadzenia i udostępniania programów a także ścisłej współpracy nauczycieli „przedmiotowców” z opiekunami SCI. Ważnym zagadnieniem pozostaje rola SCI w zarządzaniu szkołą.(…) Spełnienie tak szeroko zakreślonych oczekiwań (zarówno wspierających dydaktykę jak i zarządzanie) wymaga odpowiedniego przygotowania opiekuna SCI – szczególnie z zakresu wykorzystania narzędzi TI(…).
ŹRÓDŁO : http://biblioteka.oeiizk.waw.pl/referaty/babicz.html
KOMENTARZ : W dzisiejszych czasach wymagana jest umiejętność posługiwania się Internetem i wyszukiwania ważnych  informacji.
Natłok
informacji jest tak ogromny, że często wyszukujemy dużo zbędnych informacji. Dzięki SCI w szkołach będzie można jeszcze precyzyjniej określić wiedzę, o wysokim stopniu użyteczności, która wprowadzana do obiegu, zostanie szybko wykorzystana. Stworzenie w szkołach SCI byłoby bardzo pomocne w nauce dzieci, młodzieży jak i nauczycieli w wyszukiwaniu informacji i przygotowaniu w poruszaniu się w społeczeństwie informacyjnym. Dzięki temu nauczyciele prowadzili by ciekawsze zajęcia używając technik SCI efektywnie wspierali by swoich uczniów. Młodzi ludzie rozpoczynając studia, prace byliby bardziej interesującym pracownikami ze względu na posiadane zdolności .Wprowadzenie Szkolnych Centrów Informacji już do szkól podstawowych rozwiązałoby wiele problemów z którymi borykają się uczniowie liceów, jak i studenci, którzy często maja problemy z wyszukiwaniem najważniejszych informacji. Na każdym poziomie nauczania powinno zostać prowadzone Szkolne Centrum Informacji.
UWAGA MODERATORA: Z myślą o przygotowaniu kadr wspierających CSI powołano podyplomowe studia infobrokerskie.[infobroker systemowy- Tadeusz Wojewódzki]
AUTOR: Joanna Świerczyńska mala@poczta.gdynia.pl

Weryfikacja wiedzy za pomocą testów

060123_0950_TD_v01 weryfikacja wiedzy za pomocą testów
PROBLEM:_ weryfikacja wiedzy za pomocą testów
SŁOWA KLUCZE: wiedza, weryfikacja, test
ODBIORCA:  Zespoły Projektowe –FAZA DIAGNOZOWANIA
CYTAT: „Testy dydaktyczne
Testy dydaktyczne (Pedagogical Tests) – testy celem których jest pomiar przyswojenia określonych pojęć, umiejętności i nawyków przewidzianych w programie nauczania. W obszarze badania systemu przedstawień granica między testem dydaktycznym a psychologicznym jest rozmyta.
Test kryterialny, treściwy (Criterion-referenced, Content-Referenced Test). Termin ten często wykorzystuje się dla określenia testów, opracowanych w celu otrzymania informacji o poziomie poznania lub kwalifikacji studenta. Takie testy zwykle odzwierciedlają niewielki obszar wiedzy.
Test mistrzowski lub nauczycielski (Mastery Test) test opracowany w celu określenia czy student opanował zadaną porcję informacji z określonego przedmiotu, głównie skierowany na to, co student umie niż na to jak jego uczenie się ma się w stosunku do normalnej grupy.
Test gotowości (Readiness Test) – pomiar osiągnięć studentów określonego rocznika w zgłębianiu przedmiotu lub potrzeby przedsięwzięcia dodatkowych działań w studiowaniu przedmiotu
Test diagnostyczny (Diagnostic Test) – test wykorzystywany do diagnozowania lub analizy przy wyszukiwaniu słabych i silnych stron testowanego, określenia natury jego słabości i braków a także określenia możliwych przyczyn. Test taki dokonuje pomiaru komponentów lub części dużego obszaru informacji lub pojęć. Testy diagnostyczne są najbardziej przydatne dla sprawdzenia wiedzy z całego przedmiotu dydaktycznego.

Ekwiwalentne formy testu

Ekwiwalentne formy testu (Equivalent Forms of Test) – zwane także formami równoległymi lub alternatywnymi, testy zbliżone w rozwiązywaniu, liczbie i trudności pytań. Formy ekwiwalentne pozwalają otrzymać bliskie średniej rezultaty dla danej grupy
Test Normalny (Norm-Referenced Test) – dowolny test, w wyniku którego otrzymujemy dodatkowe informacje przy pomocy jego porównania z rezultatami ludzi z przeciętnej grupy odpowiadających. Test może być testem normalnym i kryterialnym.
Testy wielokrotnego wyboru (The Tests of a Multiple Choice) – to test składający się z zadań z określonymi wcześniej, zadanymi wariantami odpowiedzi. W ogólnym przypadku testy wielokrotnego wyboru pozwalają przepytywanemu wybrać kilka wariantów odpowiedzi. Bardzo rozpowszechnionym okazują się częste przypadki, gdy przepytywanemu przedstawia się możliwość wyboru tylko jednej (najlepszej lub prawdziwej) odpowiedzi. W ostatnim czasie bardziej słusznym było mówić o "testach alternatywnego wyboru".
Kwestionariusz testowy
(The Test a Questionnarie) – kwestionariusz, który zawiera w swoich punktach spis możliwych odpowiedzi i przewiduje obliczenie stopni wg klucza. Wysoki stopień standaryzacji i optymalizacji zbliża kwestionariusz testowy do testu obiektywnego.
Test treningowy, symulator testowy (Test-trainer, Test-simulator) – wielofunkcyjna metodyka, włączająca zadania, które pozwalają mierzyć określone cechy lub nawyki, jak i zrealizować ściśle ukierunkowany trening przy wielokrotnym powtarzaniu tych zadań.
Testy obiektywne (The Objective Tests) – to metody diagnostyczne, których rezultat w bardzo małym stopniu zależy od subiektywnego stosunku diagnosty do przepytywanego, a zależy tylko od profesjonalnie-dokładnej realizacji metodyki..„
ŹRÓDŁO : http://www.gazeta-it.pl/edukacja/git37/glosariusz.html
KOMENTARZ
do problemu: Różnorodne formy testowe zostały przygotowane tak, aby móc badać dowolne zagadnienia. Ich zróżnicowanie, pozwala też, na badanie tego samego zjawiska, w różny sposób. Nierzadko jakośc wyników, będzie się różnić w zależności od zastosowanej metody.
AUTOR: Tomasz Dobosz
© 2001 wojewodzki.pl