PODYPLOMOWE STUDIA INFOBROKERSKIE W GDAŃSKU

PODYPLOMOWE STUDIA INFOBROKERSKIE (MPI)

W GDAŃSKU

          Miło nam zakomunikować, że Szkoła Wyższa ATENEUM w Gdańsku ogłosiła nabór na „Podyplomowe Studium Infobrokerstwo – narzędzia i metody zarządzania wiedzą w nowoczesnej organizacji”.
     Program studiów kładzie zdecydowany nacisk na przygotowanie absolwenta do samodzielnego funkcjonowania w zróżnicowanych technologicznie i organizacyjnie środowiskach zawodowych.
        Program adresowany jest do:

  • Pracowników administracji rządowej i samorządowej;
  • Kadry kierowniczej średniego i wyższego szczebla;
  • Uczestników zespołów projektowych aplikujących o fundusze unijne oraz realizujących przedsięwzięcia współfinansowane z funduszy unijnych;
  • Nauczycieli;
  • Pracownicy działów informatycznych (IT);
  • Pracownicy działów zasobów ludzkich (HR);
  • Pracownicy działów odpowiedzialnych za prawidłowe wdrażanie strategii w organizacji;
  • Pracownicy działów badawczo-rozwojowych.

        Realizacja programu przewiduje pracę w wirtualnych zespołach projektowych, infobrokerskie wsparcie liderów organizacji, infobrokerskie wsparcie procesów decyzyjnych, kreowanie zespołów projektowych w tradycyjnych strukturach organizacyjnych, itd. Realizacja programu studiów opiera się na zespole praktyków dysponujących wieloletnim doświadczeniem w problematyce studiów oraz kadrze naukowej środowiska trójmiejskiego i warszawskiego.

  
Więcej na stronie: http://www.ateneum.edu.pl/

Transformacja do globalnego społeczeństwa informacyjnego.

060127_2221_MC590904_v13 Transformacja do globalnego społeczeństwa informacyjnego.
PROBLEM: Jak zapobiec wykluczeniu i podziałowi społeczeństwa w dobie formowania się społeczeństwa informacyjnego?
SŁOWA KLUCZE: Internet, szkolenia, edukacja, społeczeństwo informacyjne.
ODBIORCA: ZP: Społeczeństwo Informacyjne
CYTAT: „Integracja z Unią to nadrabianie opóźnień w stosunku do Europy, natomiast transformacja do globalnego społeczeństwa informacyjnego stanowi wyzwanie, przed którym stoi najbardziej rozwinięta część świata. Udział Polski w tej transformacji jest walką o jej miejsce w przyszłym świecie. Gospodarka, komunikacja elektroniczna w naturalny sposób zmierzają do globalizacji, ponieważ Internet w odniesieniu do produktów i usług cyfrowych znosi ograniczenia wynikające z odległości i geografii. Globalizacja krajowej gospodarki stanowi szansę wejścia na rynki globalne, pojawia się jednak zagrożenie światowej konkurencji na polskim rynku. Zagrożeniem dla Polski jest także problem wykluczenia, rozwarstwienia, występujący w dwóch aspektach:
wykluczenie polskiego społeczeństwa ze wspólnoty społeczeństw najbardziej rozwiniętych, tworzących społeczeństwo informacyjne,
podział społeczeństwa na dwie grupy – uczestniczącą w społeczeństwie informacyjnym oraz wykluczoną z niego nienadążającą za rozwojem.” Paweł Kamecki
ŹRÓDŁO : http://www.umbrella.org.pl/onas/infor_070403.asp
KOMENTARZ do problemu: Żeby uniknąć wykluczenia i podziału społeczeństwa, należy inwestować w kształcenie, rozwój społeczeństwa oraz w opracowanie strategii i planu konsekwentnych działań na przestrzeni wielu lat. To również wyzwanie dla państwa, administracji publicznej i systemu edukacji. Znakomitym i tanim sposobem wspomagającym podnoszenie kwalifikacji i umożliwiającym nadążanie za zmieniającymi się wymogami rynku są szkolenia przez Internet. Warunkiem uczestnictwa w szkoleniu internetowym jest posiadanie dostępu do Internetu, znajomość obsługi komputera oraz standardowego oprogramowania. W społeczeństwie informacyjnym szczególnie duże znaczenia ma ciągła edukacja. Dotyczy to nowych metod poszukiwania i przyswajania wiedzy, umiejętności samodzielnego uczenia się, umiejętności pracy zespołowej w warunkach interdyscyplinarnych. Szkolenia przez Internet na pewno nie wyeliminują szkoleń tradycyjnych, jednak wnoszą nową wartość do edukacji. Dają uczestnikom swobodę w doborze czasu i miejsca nauki . Pracownik może uczyć się w pracy, gdy akurat nie ma nic pilnego do wykonania lub zaplanować szkolenie w planie pracy. Pracownik może także dostosować tempo szkolenia do swoich indywidualnych możliwości. Szkolenie przez Internet daje możliwość sprawdzenia wiedzy po zakończeniu każdego rozdziału, sekcji czy lekcji. Szkolenia internetowe mają tę zaletę, że umożliwiają elastyczną naukę całych grup pracowników i współpracę w miejscu pracy.. W społeczeństwie informacyjnym komputery wyeliminują pracę powtarzalną i rutynową. Od kreatywności będzie zależeć miejsce człowieka w społeczeństwie informacyjnym.
AUTOR: Maria Ciesiółka
DATA: 06-01-27
© 2001 wojewodzki.pl

Interoperacyjność w usługach dla obywateli i biznesu

060124_1651_MC590904_v12 Interoperacyjność w usługach dla obywateli i biznesu.
PROBLEM:_ Jak sprawnie wymieniać informacje?
SŁOWA KLUCZE: Interoperacyjność, wymiana danych, e-Government, systemy informatyczne.
ODBIORCA: ZP: Społeczeństwo Informacyjne
CYTAT: „Po zbudowaniu fundamentu, jakim jest szerokopasmowy dostęp do Internetu Unia stawia na Interoperacyjność, czyli zdolność współpracy pomiędzy różnymi systemami informatycznymi tak by było to bezpieczne. Interoperacyjność ma dotyczyć systemów oraz usług na poziomie paneuropejskim, które związane są z e-Government i dostarczają informacji obywatelom oraz przedsiębiorstwom. Komisja Europejska dąży, by rozwiązania były budowane w oparciu o tak zwane ‘standardy otwarte’ z wykorzystaniem oprogramowania open source”

KOMENTARZ do problemu: Interoperacyjność jest niezmiernie ważnym elementem budowania e-Government w Europie. W Polsce szacuje się rynek systemów obiegu dokumentów – tak zwany worklof – na poziomie od 50 do 100 rozwiązań – łącznie platformy Microsoft Exchange oraz IBM Lotus. System workflow jest niezbędnym elementem każdego urzędu miasta czy gminy, który chce spełnić nie tylko wymogi unijne, ale chce się nazywać e-Government. Do tego należy dodać całą masę rozwiązań stosowanych w ministerstwach, ZUS, NFZ itp. a lepiej będzie można zrozumieć znaczenie polityki interoperacyjności. W Polsce o interoperacyjności traktuje ustawa z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Ten pięcioletni plan informatyzacji określa zasady dotyczące standardów informatycznych w systemach stosowanych do realizacji zadań publicznych, dostosowanie już używanych systemów informatycznych, dostosowanie rejestrów publicznych i wymiany informacji drogą elektroniczną, kontroli publicznych projektów informatycznych. Dzięki interoperacyjności podmioty publiczne, z którymi obywatele mają na codzień do czynienia będą mogły wykonywać wspólne zadania sprawniej. Dzięki interoperacyjności wymiana danych pomiędzy ZUS, urzędem skarbowym czy GUS w trakcie załatwiania formalności w związku z założeniem działalności gospodarczej będą odbywać się drogą elektroniczną. Może to skutkować ogromnymi ułatwieniami np. załatwianiu wszystkiego w jednym okienku, a nie czterech.
AUTOR: Maria Ciesiółka
DATA: 2006-01-24 18:02
© 2001 wojewodzki.pl

Czy mamy do czynienia z technologią przyszłości?

060115_2030_GM820625_v01 Czy mamy do czynienia z technologią przyszłości?
PROBLEM: Zbyt szybko zmieniające się informacje w przypadku papierowego nośnika; nieporęczność papierowych źródeł informacji
SŁOWA KLUCZE: papier elektroniczny, e-papier, technologia przyszłości
ODBIORCA: zarządzający informacjami, marketingowy
CYTAT: „Już tylko miesiące dzielą nas od premiery elastycznych, zwijalnych ekranów telewizyjnych oraz rolowanych, cienkich jak papier wyświetlaczy komputerowych. W obliczu rewolucji stoją także prasa codzienna i kolorowe magazyny. Wkrótce przyzwyczaimy się do korzystania z interaktywnych stron w gazetach, które będą mogły łączyć się z Internetem. Za pewien czas standardowym wyposażeniem domów staną się tapety zmieniające kolor lub prezentujące filmy, gdyż ściany będą zmieniać się w ekrany. Zastosowanie tej technologii w czasopismach pozwoli na stworzenie prawdziwych elektronicznych gazet, składających się tylko z jednej strony, na której będzie można wyświetlać kolejne artykuły czy zdjęcia, ale także filmy. Co więcej, taki nośnik będzie długowieczny – zamiast kupować nową edycję, po prostu załadujemy treść najnowszego wydania na posiadaną już „kartkę”. Nawet najgrubsze książki przyszłości – czy wręcz całe biblioteki – także będą składały się z pojedynczych kartek e-papieru.”
ŹRÓDŁO : http://www.dobryebook.pl/?l=artykul&id=3 (15 stycznia 2005; godz 20.30)
KOMENTARZ do problemu: Ciężkie monitory CRT odchodzą do historii. Być może już niebawem ich śladem podążą ekrany LCD oraz plazmowe. Analitycy rynku przewidują, że zostaną one zastąpione przez lekkie i cienkie jak papier wyświetlacze polimerowe, które łatwo zrolować lub złożyć i schować do kieszeni. Jest to niezwykle ważna informacja dla pracowników wszelkich profesji, gdzie na porządku dziennym jest nieustanna wymiana informacji. Elektroniczny papier to rozwiązanie dla tzw. „handlarzy intelektem”, których towarem wymiennym jest najczęściej wiedza. Prace badawcze nad ulepszeniem technologii i uczynieniem jej bardziej dostępną dla zwykłych użytkowników trwają. Przekaz dużych objętościowo źródeł informacji stanie się jeszcze łatwiejszy, a aktualizowanie ich banalnie proste.
AUTOR:Grzegorz Młynarski
© 2005 millsky.pl/

Jak efektywnie zarządzać informacjami?

060115_2100_GM820625_v01 Jak efektywnie zarządzać informacjami?
PROBLEM: Efektywne zarządzanie informacjami
SŁOWA KLUCZE: analiza, informacja, poszukiwanie informacji, zarządzanie informacjami, wiedza
ODBIORCA: analitycy, menedżerowie, zarządzający informacjami, informatorzy,
CYTAT: „Sam fakt stałego zbierania informacji o rynku i klientach nie wystarczy do osiągnięcia sukcesu. Ważny jest sposób pozyskiwania informacji, ustalenia rangi zebranych danych, ich dystrybucja oraz wykorzystanie. […] Niezależnie od typu, charakteru i specyfiki bieżących problemów, bez względu na intelektualną sprawność decydentów oraz dotychczasowe doświadczenia dobrą praktyką powinno być wykorzystanie, sprawdzonych i uzasadnionych metodologicznie, narzędzi pozwalających na zdobycie i przywłaszczenie wartościowej i użytecznej wiedzy o własnej firmie, jej produktach, rynku oraz konsumentach”
ŹRÓDŁO : http://www.pentor.pl/17408.xml (15 stycznia 2005; godz 21.00)
KOMENTARZ do problemu: Aby odpowiednio zabrać się do analizy zebranych informacji, należy wcześniej je zdobyć. Na powodzenie analizy wpływ ma nie tylko jakość zebranych materiałów, ale sposób ich pozyskiwania. Warto zapoznać się z tekstem, by zrozumieć jak efektywnie i szybko pozyskiwać nowe dane. Ważne jest umiejętne korzystanie nie tylko z własnych doświadczeń, ale także doświadczeń innych. Konieczne jest zapoznanie się z technikami pozyskiwania wiedzy a także ustalenie działań, czyli dokonanie opisu wszystkich elementów postępowania badawczego służącego uzyskaniu odpowiedzi na problem badawczy. Opisywany artykuł traktuje także o podziale na pierwotne i wtórne źródła informacji. Umiejętności, które zdaniem autora tekstu powinien posiadać prawdziwy zarządca informacjami, pozwolą nie jednemu analitykowi lepiej zapanować nad posiadanymi danymi.
AUTOR:Grzegorz Młynarski

Stała współpraca

Interdyscyplinarny charakter INFOBROKERSTWA w sposób naturalny zbliża nas do osrodków myśli interdyscyplinarnej. Trudno w tym obszarze wskazać bardziej kompetentne i konsekwentne w swoich poczynaniach grono, jak skupione wokół TRANSFORMACJI.

Współpracujemy z Fundacją Edukacyjną „Transformacje”. Poniżej zamieszczamy tekst założyciela  i prezesa  Fundacji Prof. dr hab. Lecha W. Zachera opublikowany w 10 rocznicę jej powstania.
 

Od Redaktora
10 LAT „TRANSFORMACJI”
      
 Minęło dziesięć lat od założenia Fundacji Edukacyjnej „Transformacje” oraz ufundowania jej interdyscyplinarnego czasopisma. Wydaliśmy obok kilkunastu wolumenów pisma także sześć pozycji książkowych. „Transformacje” stały się – mimo trudności z regularnym ukazywaniem się – poczytnym i cenionym pismem. Trafiły do bibliotek.
Są czytane i cytowane (powstała na ich temat nawet praca magisterska na Uniwersytecie).
Sprawdza się dobrze formuła
logo10.jpe pisma – interdyscyplinarność, orientacja problemowa i prospektywna. Nie jest to łatwe w czasach rozwiniętej specjalizacji i sfragmentaryzowania nauki. Cechą pisma jest też pluralizm – metodologiczny, badawczy, interpretacyjny.
Dotyczy on także wieku, statusu i kraju pochodzenia Autorów. W Radzie Redakcyjnej mamy przedstawicieli różnych
ras, wyznań, krajów, instytucji, wreszcie – opcji ideologicznych i politycznych. Sądzimy, iż ta różnorodność nas wzbogaca i umacnia ważne wartości – jak pluralizm, tolerancja, szacunek dla odmienności. Jest to również wyraz tego, co chyba najważniejsze – naszej niezależności.
Cenimy wysoko naszą niezale
żność, którą mamy dzięki transformacjom jakie nastąpiły w Polsce po 1990 roku, a których istotą były przede wszystkim niepodległość, wolność i demokracja – „rzeczy” wcześniej wielce deficytowe. Transformacje ogarniały stopniowo wszystkie niemal sfery życia i działania Polaków. Przyglądamy się tym transformacjom z uwagą, staramy się o nich pisać, także krytycznie. Przyglądamy się również transformacjom „zewnętrznego świata” – a tych nie brakuje, choćby integracja europejska i procesy (i problemy) globalizacji. Do tych transformacji zaliczają się też wyłaniające się nowe tendencje w gospodarce (etykietowane np. jako „nowa gospodarka”, e-biznes, gospodarka oparta na wiedzy) oraz w społeczeństwie (wiążące się z powstawaniem społeczności sieciowych, społeczeństw informacyjnych, a w perspektywie – społeczeństw opartych na wiedzy). Wiele nowego dzieje się w kulturze i sztuce, powstaje cyberkultura. Stąd też przyjęty w naszym czasopiśmie paradygmat transformacji orientujący naszą tematykę. Będziemy ją nadal kontynuować. Będziemy szukać nowych Autorów i nowych Czytelników!
„Transformacje” są de facto dziełem zbiorowym – przede wszystkim Autorów, ale też Redakcji i Rady Redakcyjnej, także instytucji wspierających (wymieniamy je w każdym numerze), jak też i życzliwych reklamodawców. Szczególne słowa uznania i podziękowania kierujemy pod ich adresem. Jesteśmy zaszczyceni współpracą z osobami i instytucjami, z piszącymi i wspierającymi. Oczywiście, nazwiska i instytucje zmieniają się, co normalne. Szczególnie nam żal, gdy jest to odejście na zawsze. Pozostaną w naszej pamięci ks. Prof.
Joachim Kondziela, Prof. Aleksander Gieysztor, Prof. Fred Rue Jacobs, Prof. Oktawian Koczuba, Prof. Jerzy Kołodziejski.
Mieliśmy szczęście na naszej drodze spotkać ludzki mądrych, wybitnych, życzliwych – oferujących idee i pomysły, zachętę czy wsparcie. Początkowo było to jedynie grono założycielskie, potem liczba członków Fundacji (przeważnie pracowników naukowych) rosła. Zaliczamy ich wszystkich do Przyjaciół „Transformacji”.
Korzystając z okazji, wyrażamy podziękowanie wszystkim, którzy – poza Autorami – przyczyniają się do sukcesu pisma, a więc osobom tłumaczącym teksty, dostarczającym ilustracje i fotografie, wszystkim wykonującym prace techniczne, a także życzliwym sponsorom i rekla
modawcom. Nie byłoby bez nich „Transformacji”!
Nasze pismo okrzepło, ma dobrą reputację, mimo trudności w regularnym jego wyda­waniu (powodowanych brakiem środków oraz czasu – pracujących wyłącznie społecznie – Redaktorów i Autorów). Zamierzamy utrzymać wysoką jakość, poprawić dystrybucję i regularność. Planujemy też wydawanie anglojęzycznych wersji „Transformacji”. Liczymy bardzo na pomoc członków Fun
dacji, współpracowników, przyjaciół, także z zagranicy.
I obyśmy się spotkali na tych łamach za następne dziesięć lat!
 

P.S.
Wszystkim, którzy dedykowali mi swoje artykuły z okazji mojego jubileuszu, serdecznie dziękuję.
   
             Lech W.Zacher

1-4 (27-30) 2001 i 1-4 (31-34) 2002 TRANSFORMACJE zajrzyj
http://www.wspiz.edu.pl/ciasf/wyd/start.htm

Wsparcie innowacyjne na poziomie meta

060114_1924_LP790313_v01 Wsparcie innowacyjne na poziomie meta
TYTUŁ: _Wsparcie innowacyjne na poziomie meta
SŁOWA KLUCZE: wiedza, informacja, wsparcie aplikacyjne
ODBIORCA: ZP zarządzania treścią
CYTAT: „W ciągu ostatnich 20 lat coraz większego znaczenia nabrała własność intelektualna, a komputery osobiste zaczęły pojawiać się niemal na wszystkich biurkach. Zwykli pracownicy zmienili się nagle w pracowników umysłowych, firmy skupiają się na zarządzaniu wiedzą, a kluczowe informacje zaczęto przechowywać w bazach danych połączonych – w teorii – poprzez sieci wiedzy. Ale to dopiero początek. Większość wiedzy to jedynie suche informacje. A wiedza jest przecież czymś więcej. Jak powiedział kiedyś guru zarządzania Tom Davenport : „Wiedza to informacja wzbogacona o doświadczenie, kontekst, interpretację i refleksję”. I właśnie wiedza wywodząca się z informacji daje nam przewagę nad konkurencją. Ale choć udało nam się uczynić wiele w dziedzinie korzystania z informacji, nie dokonaliśmy jeszcze tego w przypadku wiedzy. To ogromne pole do rozwoju i zaskakująco trudne wyzwanie. O ile informacja sama rwie się na wolność, wiedza jest bardziej przylepna – trudniej ją przekazywać, jest bardziej subiektywna, trudniejsza do zdefiniowania. Na przykład wiedza jaką zdobywamy w trakcie kariery określa naszą wartość w pracy. Nasza zdolność do łączenia jej z wiedzą innych może doprowadzić do sukcesu lub porażki i naszej, i pracodawcy. Co zatem zrobić aby przyszłym pokoleniom ułatwić korzystanie nie tylko z informacji, które po sobie zostawimy ale przede wszystkim z naszej wiedzy? Jak pomóc naszym potomkom w ich pracy?(…)”(Bill Gates)[1]

ŹRÓDŁO Gazeta Newsweek, 51-52/2005. http://newsweek.redakcja.pl/wydania/artykul.asp?Artykul=14105

KOMENTARZ: : „(…)informatycy pracują nad programami, które będą mogły ”obserwować” nas przy pracy, a potem dawać sugestie co do powiązanych z nią tematów czy pomysłów. I nawet jeśli program się pomyli, jego podpowiedź wciąż może być cenna, bo jest szansa, że dzięki niej ktoś wpadnie na zupełnie nowy pomysł(…) Eksperymentalne programy, znane na razie jako ”motory rozumowania”, są w stanie skonfrontować ludzkie pomysły pod kątem zgodności z logiką, mogą wyłapać błędy w hipotezach i działają jak wirtualni eksperci na dany temat, którzy pomagają ukierunkować myślenie człowieka”(Bill Gates)[2].
Program tego typu będzie pomagał ludziom dokonywać fuzji własnych pomysłów przynajmniej z częścią istniejącej wiedzy i to znacznie skuteczniej niż do tej pory. Nawet jeśli sugestia programu będzie błędna może ona pokierować myślami osoby z niego korzystającej w taki sposób, że stworzy on coś nowego, lepszego, że utworzy pewnego rodzaju nową wiedzę na jakiś temat.
AUTOR: Lucyna Pobłocka
DATA: 14.01.2006
Uwagi moderatora: Informacja w połączeniu z wiedzą miewa-w płaszczyźnie innowacyjności- zachowania porównywalne z materiałami łatwopalnymi. Natomiast wiedza w połączeniu z metawiedzą- ze względu na wieloaspektowość i wielokierunkowość wywoływanych przez nią procesów asocjacyjnych – porównać można do mieszanki wybuchowej. Z uwagi na stopień skomplikowania materii meta, bardzo ograniczoną liczbę specjalistów zdolnych do poruszania się w niej- każda forma wsparcia zespołu zarządzania treścią – operująca w płaszczyźnie meta- godna jest odnotowania- moderator systemowy – dr Tadeusz Wojewódzki.


[1] Bill Gates, Newsweek- wydanie świąteczne, Warszawa 2005, str.116 http://newsweek.redakcja.pl/wydania/artykul.asp?Artykul=14105
[2] op.cit.

Plany informatyzacji sądownictwa

060116_1750_MC590904_v09 Plany informatyzacji sądownictwa
PROBLEM:_ Jak Ministerstwo Sprawiedliwości chce usprawnić pracę sądów?
SŁOWA KLUCZE: komputery, Internet, nowoczesne technologie
ODBIORCA: ZP Informatyzacja Sądów.
CYTAT: „Rząd planuje rewolucję informatyczną w sądach. W ciągu trzech lat maszyny do pisania, spinacze i szyte dratwą akta sądowe zostaną wyparte przez nowoczesne technologie. Na pierwszy ogień pójdą sądy gospodarcze, dzięki czemu firmy będą obsługiwane szybciej i sprawniej. Jednak czy rząd nie zaplanował tak gruntownej reformy ze zbyt dużym rozmachem. Czy w tak krótkim czasie zdoła wprowadzić wymiar sprawiedliwości w XXI wiek. Eksperci Ministerstwa Sprawiedliwości są dobrej myśli, gdyż realizacja całości planu informatyzacji wymiaru sprawiedliwości ma być rozłożona na trzy lata. Połączenie nowych technologii z usprawnieniem sądowych procedur ma dać szybki efekt”. Łukasz Ruciński, Katarzyna Pietryga [ art. 06.01.12 ]

KOMENTARZ do problemu: Różnicę w kontaktach z sądami najszybciej odczują przedsiębiorcy. Zmiany w pierwszej kolejności zostaną przeprowadzone w sądach gospodarczych. Ma to znaczenie priorytetowe ze względu na wpływ na gospodarkę. Trwają intensywne prace nad rozwiązaniami, które zapewniłyby elektroniczny dostęp do poszczególnych rejestrów sądowych: przedsiębiorstw czy zastawów a także ksiąg wieczystych. Opracowywana jest koncepcja składania elektronicznie pism procesowych, w tym pozwów oraz wprowadzania formularzy dla określonych kategorii spraw. Niektóre dokumenty będą mogły być wysyłane drogą elektroniczną do sędziego i tą samą drogą będzie kierowana odpowiedź. Koncepcja zakłada także dostarczenie elektronicznych odpisów orzeczeń sądowych. Strona będzie wirtualnie informowana o przebiegu postępowania , o reakcji sądu na składane wnioski itd. W efekcie przedsiębiorca, który ma problem np. z nieuczciwym kontrahentem, będzie musiał znacznie mniej czasu spędzać w sądzie. Plan informatyzacji polskiego sądownictwa będzie realizowany małymi krokami, aby uniknąć wpadki na miarę kłopotów z komputeryzacją ZUS. Mimo, że w projekcie budżetu na 2006 rok znacząco nie zwiększono środków na wymiar sprawiedliwości – ministerstwo jest dobrej myśli. Liczy na dofinansowanie z Unii.
AUTOR: Maria Ciesiółka
DATA: 2006-01-16 22:19
© 2001 wojewodzki.pl

Powszechny dostęp do informacji

060116_1910_AF-B690915_v10 Jak zapewnić powszechny dostęp obywateli do usług telekomunikacyjnych?
TYTUŁ: „Powszechny dostęp do informacji .”
SŁOWA KLUCZE informacja, usługi, dostęp do sieci, elektroniczne nośniki informacji.
ODBIORCA: ZP zarządzający informacją.
CYTAT: „W celu zapewnienia powszechnego dostępu do informacji zgromadzonych w sieciach teleinformatycznych konieczne jest ustanowienie przez Radę Ministrów programu wieloletniego w zakresie rozwoju regionalnego, którego celem będzie tworzenie punktów publicznego dostępu do sieci (z wykorzystaniem terminali komputerowych), które mogłyby być zlokalizowane np. w bibliotekach, szkołach, ośrodkach kultury, muzeach, urzędach administracji państwowej i samorządowej, biurach pracy, wyspecjalizowanych jednostkach resortowych (np. w Ośrodkach Doradztwa Rolniczego), urzędach pocztowych i telekomunikacyjnych itp.”
ŹRÓDŁO: http://www.kbn.gov.pl/cele/index1.html z dnia 16.01.2006 r.
KOMENTARZ do problemu: Postępujący rozwój sieci teleinformatycznych i mediów elektronicznych powoduje, że dostęp do informacji, posiadających często dużą wartość kulturalną, gospodarczą czy polityczną, staje się coraz łatwiejszy. Każdy obywatel posiada wolność w pozyskiwaniu informacji i dlatego ważne jest podjęcie przez państwo odpowiednich działań w celu przyspieszenia zapewnienia publicznego dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej, a za jej pośrednictwem do usług teleinformatycznych na terenie całego kraju. Usługi teleinformatyczne powinny być udostępniane wszystkim, zainteresowanym użytkownikom, w przystępnej dla nich cenie, bez względu na położenie geograficzne. W związku ze stale rosnącym znaczeniem informacji w gospodarce nie tylko krajowej, ale również światowej, państwo powinno zapobiegać rozwarstwieniu społeczeństwa na posiadających i nie posiadających dostępu do informacji, bez względu na status społeczny obywateli, poziom ich zarobków czy miejsce zamieszkania. W ramach zapewnienia powszechnego dostępu powinny zostać stworzone możliwości korzystania z usług teleinformatycznych także osobom niepełnosprawnym, starszym, bezrobotnym itp. oraz powinien być zapewniony niezbędny do tego sprzęt. Ważne jest również, aby cena za te urządzenia i usługi nie była zbyt wygórowana i nie przewyższała ceny zwykłych urządzeń i usług. Istotne znaczenie ma także fakt, że informacje są rozpowszechniane także na nośnikach CD ROM i innych nośnikach magnetycznych, dlatego konieczne jest zagwarantowanie wszystkim równego i pełnego dostępu do tych informacji. Należy zwrócić uwagę na fakt, że powszechne obycie z technikami komputerowymi w zastosowaniach domowych może procentować wyższymi umiejętnościami potencjalnych pracowników w tym zakresie.
AUTOR mailto:alicjabu@wp.pl
DATA: 16.01.2006 r.

Czy TQM, ISO 9000, Six Sigma spowalniają innowacje

060114_0815_TW480302_v01_WOREK _Czy TQM, ISO 9000, Six Sigma spowalniają innowacje

TEKST CYTOWANY UWAGI



Czy TQM, ISO 9000, Six Sigma spowalniają innowacje?

Autor: Wanda Żółcińska. Artykuł został zaczerpnięty ze strony on-line CEO – Magazyn kadry zarządzającej z działu aktualności (http://cio.cxo.pl/).

Profesor Mary J. Benner z Uniwersytetu Wharton uważa, że nadszedł czas aby krytycznie przyjrzeć się programom zarządzania procesami w firmie, ocenić ich przydatność i używać ich bardziej ostrożnie.

W badaniu przygotowanym wspólnie z profesorem Michaelm Tushmanem z Harvard Business School, profesor Benner zauważyła, że zarządzanie procesami może niekorzystnie wpłynąć na działanie firmy i spowolnić wprowadzanie innowacji. "Jeśli są odpowiednio zastosowane, działania związane z zarządzaniem procesami mogą pomagać firmom w zwiększaniu efektywności, ale istnieje ryzyko nieodpowiedniego użycia tych systemów w szczególnych obszarach firmy, w których ludzie powinni być innowacyjni" – zauważa Mary Benner. "Nowe technologie służące do wytwarzania nowych produktów, są trudne do zmierzenia. Ten rodzaj innowacji może zostać zepchnięty na margines, gdy firma koncentruje się nadmiernie na mierzalnych procesach".

TQM, strategia, w której cała firma koncentruje się na ciągłych ulepszeniach, powstała w 1980 roku w odpowiedzi na konkurencję z Japonii (i pracę Williama Edwardsa Deminga). Six Sigma zaczęła swoją karierę w Motoroli i największą popularność zyskała w połowie lat 90. głównie dzięki słynnym działaniom General Electric. Celem jest poprawienie jakości firmy, tak aby ograniczyć liczbę defektów, poprzez systematyczne zmiany w procesach i staranne statystyczne pomiary wyników. TQM kładzie większy nacisk na zaangażowanie pracowników w całą organizację, natomiast Six Sigma opiera się na wyszkolonych ekspertach (zielone pasy i czarne pasy), którzy pracują nad rozwiązywaniem ważnych problemów, ucząc inne osoby w firmie.

Program promujący ISO 9000 rozpoczął się w 1987 roku, dzięki Międzynarodowej Organizacji dla Standaryzacji. Celem było zapewnienie jednakowych standardów procesów w firmach. ISO 9000 angażuje trzecią stronę, która przyznaje certyfikat.

Poza tymi trzema programami istnieje wiele innych, które wpisują się w zarządzanie procesami. Sposób ich użycia stale zmienia się. Tak, jak podejście firm do tych technik. Zdobycie przewagi konkurencyjnej dzięki wydajności kosztowej ma swoje granice. A gdy konkurenci firmy zaczną stosować podobne praktyki, trudno jest utrzymać przewagę. Poza tym firmy coraz częściej opierają swoją konkurencyjność na innowacyjności.

Z opracowania profesor Benner wynika, że firmy powinny osiągnąć równowagę między dwoma rodzajami działalności: poprawianiem bieżących operacji, aby podnieść konkurencyjność w krótkim czasie oraz badaniem, które przyniosą profity w przyszłości. Wahanie się między entuzjazmem dla zarządzania procesami a wprowadzaniem innowacji, nie przynosi tej równowagi. Zbyt wiele zarządzania procesami na wszystkich poziomach organizacji czyni innowacje łatwiejszymi do implementacji, ale może zdusić odważne, przełomowe innowacje. Z drugiej strony trudno jest koncentrować się na systematycznym, ciągłym polepszaniu jakości i redukowaniu kosztów w całej organizacji, jeśli jest ona całkowicie nastawiona na przyszłe innowacje.

Dla menedżerów ważne jest, aby uświadamiali sobie istnienie takiego dylematu. Firmy powinny starać się jednocześnie zarządzać procesami i wprowadzać innowacje. Tutaj wiele zależy od podzielności uwagi szefów poszczególnych działów – najlepiej, jeśli jednocześnie pracowaliby nad np. wprowadzaniem Six Sigma i wspomagali tworzenie innowacji, już bez Six Sigma.

Firmy mogą odczuwać pokusę wprowadzenia zarządzania procesami, aby upewnić się, że poprawiają sposób w jaki wprowadzają innowacje – np. szukają nowych rynków. Jednak innowacja może nie poddać się ściśle określonym procesom i ich miarom.

Zarządy firm powinny przede wszystkim zdać sobie sprawę z faktu, że programy zarządzania procesami mają swoje ograniczenia i nie można ich ślepo wprowadzać we wszystkich obszarach firmy.

Na podstawie: Knowledge @ Wharton "TQM, ISO 9000, Six Sigma: do process management programs discourage innovation?"

Społeczeństwo informacyjne w Narodowym Planie Rozwoju.

050113_1419_MC590904_v08 Społeczeństwo informacyjne w Narodowym Planie Rozwoju.
PROBLEM:_ Jak zwiększyć wydolność instytucji publicznych w Polsce?
SŁOWA KLUCZE: informatyzacja, sektor publiczny, wiedza, technologie informatyczne.
ODBIORCA: ZP: Społeczeństwo Informacyjne
CYTAT: „Współczesne wizje tworzenia społeczeństwa informacyjnego nie dopuszczają możliwości jego powstania bez skutecznie działającego sektora publicznego, którego rosnąca efektywność i przejrzystość jest możliwa przede wszystkim dzięki powszechnemu zastosowaniu technologii informatycznych.” Witold Sartorius
ŹRÓDŁO: http://www.e-administracja.org.pl/dwumiesiecznik/artykul.php?art=5
KOMENTARZ do problemu: jedną z przyczyn małej wydolności instytucji publicznych jest małe zaangażowanie sektora publicznego na rzecz powszechnego wykorzystania możliwości, które dają nowoczesne technologie informatyczne. Informatyzacja nie oznacza tylko zwiększenia w instytucjach publicznych, edukacyjnych czy firmach ilości sprzętu czy zwiększenia dostępu do Internetu. Zmiany muszą nastąpić w sposobie funkcjonowania administracji publicznej, w sposobie jej organizacji, w jej otoczeniu prawnym oraz w procesach podejmowania decyzji i egzekwowania władzy publicznej. Powszechna informatyzacja oznacza daleko idące zmiany w sposobie gospodarowania, organizacji procesów biznesowych oraz administracyjnych i jest jednocześnie kluczowym czynnikiem dla osiągnięcia niezbędnych zmian w sektorze publicznym. Elektroniczna gospodarka obejmuje wszystkie sektory gospodarcze, niezależnie od tego, czy ich wytworem jest produkt materialny czy niematerialny. W elektronicznej gospodarce szczególną rolę odgrywa jednak sektor, w którym produkt i usługa cyfrowa są nie tylko środkami zarządzania, ale również wytworami i towarami. Wytwory te i towary zawierają w sobie dużo wiedzy i są główną częścią gospodarki opartej na wiedzy. W dużej mierze dotyczy to efektów działań podejmowanych przez administrację publiczną, której produkty są z reguły niematerialne. Szczególnie administracja publiczna musi zostać w krótkim czasie przekształcona tak, aby jej działania były zgodne z procesami, które determinują powstawanie gospodarki opartej na wiedzy. Jeżeli w procesie przyśpieszającej globalizacji, tworzenia takiej właśnie gospodarki , walki z pogłębiającymi się problemami społecznymi, Polska jako kraj ma osiągnąć sukces to kluczem do przeprowadzenia wymaganych zmian jest nowocześnie zarządzany, wydajny i skuteczny sektor publiczny.
Unia Europejska doceniła efekty gospodarcze i społeczne będące wynikiem inwestowania w nowoczesne technologie informatyczne i uznała je za ważne w całej Unii. Do tego właśnie odnosi się słynna Strategia Lizbońska. W Polsce rząd docenił ważność tych spraw i w Narodowym Planie Rozwoju (NPR ) na lata 2007-2013 nadał wysoki priorytet realizacji celów Strategii Lizbońskiej, w tym – rozwojowi technologii informatycznych i telekomunikacyjnych przeznaczając na te zadania odpowiednio wysokie środki finansowe w ramach budżetu przewidzianego na wdrożenie priorytetów NPR.
AUTOR: Maria Ciesiółka
DATA:2006-01-13 16:37
© 2001 wojewodzki.pl

Współpraca zespołów interdyscyplinarnych.

060112_2310_SH800528_v05 Współpraca zespołów interdyscyplinarnych.
PROBLEM: W obecnej rzeczywistości spotykamy się z problemami społecznymi, które zataczają swe kręgi na coraz szerszej płaszczyźnie. Dotyczy to tak bezrobocia, ubóstwa, agresji, przemocy, uzależnień jak i wszelkich mniejszych problemów dręczących społeczeństwo. W celu rozwiązywania problemów społecznych istnieją powołane instytucje, stowarzyszenia i organizacje pozarządowe. Pomimo szerokiej gamy specjalistów, borykamy się z problemami, które często wydaję się nie do rozwiązania dla poszczególnych zespołów specjalistów. Optymalnym rozwiązaniem jest ścisła współpraca wszystkich zespołów mających na celu rozwiązywanie problemów społecznych. W dobie intensywnego życia pod presją czasu i ciągłych jeszcze barier komunikacyjnych bardzo trudne jest zorganizowanie częstych spotkań konsultacyjnych. A tylko taka strategia może zapewnić odpowiedni przepływ informacji i wypracowanie wspólnego plany działań. Powstaje zatem pytanie: Co zrobić aby zespoły interdyscyplinarne mogły ściślej ze sobą współpracować?
SŁOWA KLUCZE: wideokonferencja, połączenie telekomunikacyjne,
ODBIORCA: zespoły interdyscyplinarne,
CYTAT: „Najskuteczniejszym rozwiązaniem problemu jest organizowanie wideokonferencji, gdyż stanowi ona doskonałe narzędzie konsultacji wszystkich specjalistów z odległych placówek w tym samym czasie. Wideokonferencja to połączenie telekomunikacyjne umożliwiające jednoczesne przekazywanie w czasie rzeczywistym głosu i ruchomych obrazów pomiędzy grupami użytkowników znajdującymi się w różnych lokalizacjach. Prostota użycia, pełna interaktywność w wymianie informacji, dostępność na żądanie, możliwość integracji w dowolnej strukturze sieci, połączenia z udziałem wielu uczestników równocześnie – to cechy, dzięki którym systemy wideokonferencyjne stanowić będą podstawę komunikacji przyszłości. Wideokonferencja umożliwia spotkania zespołów roboczych, dzięki czemu następuje zaoszczędzenie kosztów związanych z podróżami, ale przede wszystkim czasu. Rozwiązywanie problemów społecznych wymaga wspólnej pracy grup specjalistów z różnych dziedzin nauki pracujących w oddziałach rozrzuconych na terenie całego kraju. Wszyscy uczestnicy (wszystkie grupy) wideokonferencji widzą na monitorach swoich terminali prowadzącego szkolenie lub wideokonferencję jednakże nie widzą się nawzajem. W razie potrzeby mogą oni konsultować się z prowadzącym. W takim przypadku na terminalu prowadzącego pojawia się obraz danej grupy. – tzw. dyskusja lub tryb przełączania głosem (voice switching), gdzie kilku uczestników konferencji omawia dany problem między sobą, wymieniają się danymi, spostrzeżeniami, itp. Wszyscy uczestnicy wideokonferencji słyszą i widzą na monitorach swoich terminali osobę aktualnie zabierającą głos.
Do prawidłowego przebiegu profesjonalnych wideokonferencji potrzebne będą urządzenia (jak sama nazwa wskazuje) mogące rejestrować i przekazywać obraz oraz dźwięk. Do tego celu używa się specjalnych urządzeń zwanych wideoterminalami. Posiadają one wbudowaną kamerę, którą można sterować oraz mikrofon. Mogą zawierać również wyświetlacz obrazu, multiplekser kanałów, itp. Do tego samego celu można użyć również komputera z zainstalowaną kamerą, mikrofonem oraz odpowiednim oprogramowaniem. Przydatnym elementem jest również urządzenie, dzięki któremu możemy przełączać obraz pomiędzy np. kamerą, programem komputerowym w którym aktualnie pracujemy my i inni uczestnicy konferencji czy też aktualnie przedstawianą prezentacją wspartą naszym komentarzem słownym.
Najbardziej istotnym elementem jest łącze przez które będziemy przesyłać obraz, dźwięk, dane. Najczęściej wykorzystywane jest tutaj łącze ISDN (na dalsze odległości) lub sieć lokalna np. LAN (konferencja w obrębie przedsiębiorstwa).
Do odbioru informacji, czyli wizji i fonii, od innych uczestników służy sprzęt nagłaśniający (może nim być zestaw głośnikowy bądź zestaw słuchawkowy), natomiast obraz może być w zależności od potrzeby kierowany na monitor komputera, ekran telewizora, monitor wideoterminala lub projektor multimedialny.”
ŹRÓDŁO : http://misioss.republika.pl/ 06-01-10 23:03
KOMENTARZ do problemu: Istniejących problemów społecznych nie można rozwiązywać opierając się wyłącznie na własnej wiedzy i doświadczeniu. Należy konsultować się i współpracować ze specjalistami innych dziedzin wiedzy. Należy też wspólnie wypracować optymalny program działań, konsekwentnie go realizować i monitorować efekty swoich działań na terenie całego kraju. Bez wątpienia jedynie taka współpraca może przynieść najlepsze efekty. Jednak wymaga poprawienia wzajemnej komunikacji pomiędzy poszczególnymi zespołami. Najnowszym osiągnięciem w dziedzinie sieciowej komunikacji, a zarazem dającym największe możliwości, jest wykorzystanie komputera jako internetowego wideotelefonu, pozwalającego prowadzić spotkania na odległość, czyli wideokonferencje. Wideokonferencja ma na celu umożliwienie kontaktu wzrokowo-słuchowego za pośrednictwem sieci. Tradycyjne organizowanie szkoleń i zebrań zmusza do odbywania podróży, pociąga za sobą koszty, zabiera czas na dojazdy powodując zmniejszenie efektywności pracy. Dzięki wideokonferencji zebrania mogą być zwoływane natychmiast bez opuszczania miejsca pracy. Możliwość realizacji wielopunktowych wideokonferencji pozwala na połączenie wielu grup specjalistów z różnych dyscyplin wiedzy w tzw. zespoły interdyscyplinarne. Tylko takie zespoły mogą skutecznie rozwiązywać problemy naszego społeczeństwa, a wideokonferencje powinny stać się nieodłącznym elementem ich pracy, a więc częstszym sposobem komunikowania.
AUTOR: Współpraca zespołów interdyscyplinarnych.
© 2006 sylwia-hoeft@wp.pl

Brak dostępu do wiedzy w SI.

060112_1305_UZ550911 0127 Brak dostępu do wiedzy w SI.
PROBLEM:_ Jak wielkim problemem może być brak dostępu do wiedzy w społeczeństwie informacyjnym?
SŁOWA KLUCZE: społeczeństwo informacyjne, uczenie ustawiczne, edukacja, destabilizacja społeczna, zmarginelizowane grupy społeczne, bezrobocie, patologie.
ODBIORCA: Zespół Projektowy SI Edukacja
CYTAT: „Edukacja w społeczeństwie informacyjnym jest częstym przedmiotem dyskusji i rozważań. Liczne definicje społeczeństwa informacyjnego, opisując jego działanie, podkreślają wiodącą rolę informacji, a zwłaszcza kwestię dostępu do niej. Dostęp do informacji nie jest jedynym gwarantem dobrego funkcjonowania w społeczeństwie informacyjnym. Nie mniej ważne jest sprawne poruszanie się wśród "morza" informacji, polegające przede wszystkim na ocenie wartości informacji i ich źródeł. W tym miejscu należy wspomnieć o zjawisku tzw. zaczadzenia smogiem informacyjnym, kojarzonym przede wszystkim z Internetem. Strategiczne znaczenie edukacji w społeczeństwie informacyjnym jest dostrzegane od dawna. Dowodem na to są liczne dokumenty, m.in.: Deklaracja Bostońska z 1999 roku, Nowe zadania dla Europy w dziedzinie edukacji (Lizbona, 2000). Dynamika zmian we współczesnym świecie jest tak duża, że uczenie się trwające całe życie, w aspekcie formalnym i nieformalnym, nie jest już kwestią chęci, ale koniecznością, aby nie zostać wykluczonym np. z rynku pracy. Otrzymanie i utrzymanie pracy wymaga coraz wyższych kwalifikacji, które należy systematycznie podnosić. Jedną z dominujących cech obecnego rynku jest intelektualizacja pracy jako pochodna, m.in. informatyzacji i automatyzacji. Wiąże się z tym również ograniczenie miejsc pracy w wyniku wprowadzania robotyzacji, ograniczającej np. w niektórych gałęziach przemysłu zapotrzebowanie na pracę ludzką. To pociąga za sobą zmiany społeczne w postaci bezrobocia, często długotrwałego. W naszym kraju dotyczy to przede wszystkim mniej wykształconych przedstawicieli starszego pokolenia, pozostawionych praktycznie bez wsparcia systemu edukacji w podnoszeniu, lub zmianie kwalifikacji. Przyczynia się to do marginalizacji tej części społeczeństwa. Polityka społeczna ten właśnie aspekt powinna mieć na uwadze, bo w przyszłości może ona spowodować destabilizację społeczną. Nie należy też sądzić, że coraz szersze zastosowanie nowych technologii spowoduje zanik różnic społecznych, a zwłaszcza socjalnych. Bez odpowiednich programów zaradczych z udziałem państwa różnice te wręcz się powiększają. Różnice w dostępie i przyswajaniu tego typu informacji między zamożniejszą, lepiej wykształconą a uboższą, gorzej edukowaną częścią społeczeństwa, powodują coraz wyraźniejszy podział na tle dysproporcji w zasobach wiedzy i informacji. Zróżnicowanie umiejętności korzystania z technologii informatycznej może doprowadzić w przyszłości do podziałów społeczeństwa …. Takie podziały mogą w przyszłości zagrozić funkcjonowaniu społeczeństwa informacyjnego i spowodować jego destabilizację. Szczególnie dramatyczny wydźwięk ma pytanie o szanse zmarginalizowanych grup społecznych na poprawę pozycji społecznej. {…} Komisja Europejska opublikowała {…} raport pt. E-Inclusion….. ,dotyczący roli rozwoju społeczeństwa informacyjnego i zastosowania nowych technologii w przezwyciężaniu wykluczenia społecznego. Rejestruje zwiększenie się rozwarstwienia w dostępie do Internetu między następującymi grupami: {…} Jako bariery dla e-włączenia wymienia, prócz braku dostępu do Internetu, brak dostępu do wiedzy i brak świadomości korzyści z e-włączenia. Ograniczony dostęp do informacji w dobie społeczeństwa informacyjnego niesie ze sobą wiele zagrożeń. Jedno z podstawowych, to niebezpieczeństwo wykluczenia jednostek, bądź grup społecznych z uczestnictwa w tym społeczeństwie. Konsekwencją jest degradacja wykluczonych w wyniku trwałego bezrobocia, ubóstwa, rozwoju przestępczości i innych patologii społecznych, z nikłymi szansami na samodzielną poprawę sytuacji, a także zagrożenie destabilizacją całego społeczeństwa”.
ŹRÓDŁO : EBIB 7/2003 (47) – J. Długosz :Społeczeństwo informacyjne a wykluczeni. Zadania edukacji i polityki społecznej.
KOMENTARZ do problemu: Uważam, że receptą na problem funkcjonowania w społeczeństwie informacyjnym jest odpowiedni model edukacji. Polegałby on na nadaniu uczestnikom społeczeństwa takiego poziomu kompetencji, który pozwoliłby skutecznie przekształcić informację w wiedzę i ją wykorzystać. Jednym z modeli jest metanauczanie . Zadaniem edukacji byłoby przygotowanie do samokształcenia i uczestnictwo w procesie obejmujące całe życie. Ważne jest wpojenie umiejętności korzystania z szeroko pojętych mediów jako źródeł informacji i narzędzi służących kształceniu i rozwojowi. Edukacja nie może być oderwana od realiów rynku pracy i kształcić przyszłych bezrobotnych. Mogłoby to polegać na kształceniu ustawicznym w stałej łączności z podmiotami gospodarczymi. Cechą edukacji powinna być powszechność, ustawiczność, elastyczność kształcenia w stosunku do potrzeb rynku pracy. Bardzo ważnym elementem jest zaangażowanie polityki społecznej w udział tworzenia społeczeństwa światłego, którego członkowie są przygotowani do ciągłego kształcenia się związanego także z gotowością do ewentualnej zmiany zawodu.
AUTOR: Urszula Zielonkowska
© 2001 wojewodzki.pl

Nowa warstwa w PRINCE2

151208_2140_NS850905_v01 _ Nowa warstwa w PRINCE2
PROBLEM:Nowa warstwa w PRINCE2
SŁOWA KLUCZE: decyzja, artykulacja wiedzy, płaszczyzna argumentacji, procedura decyzyjna, płaszczyzna decyzyjna
ODBIORCA: Zespół projektowy- metodyki projektowe
CYTAT: „Zwróćmy uwagę na jeden jeszcze element niezwykle istotny we wszystkich procedurach decyzyjnych. Dysponując wiedzą kwantyfikowaną, przygotowywaną dla poszczególnych stanowisk pracy- w ramach systemu infobrokerskiego- tworzymy nową jakość uwarunkowań procedur decyzyjnych. W oparciu o fiszki można w stosunkowo prosty sposób, bez konieczności dostępu do wyszukanych narzędzi informatycznych- kreować decyzyjne drzewa argumentów, gdzie każda z fiszek dotyczyć może określonego argumentu „za” lub „przeciwko” podjęciu określonej decyzji.
Procedura taka z jednej strony racjonalizuje proces decyzyjny, a z drugiej sankcjonuje w sferze merytorycznej- jej poprawność. Zachowanie decyzyjnego drzewa wiedzy, jako kontekstu uzasadniającego decyzję merytoryczną- stwarza szansę merytorycznej oceny pracy osób podejmujących decyzję [10] .
Istnieje realna szansa stworzenia w zespole projektowym wykorzystującym dowolną metodykę pracy projektowej- np. PRINCE2- dodatkowej, bardzo przydatnej – płaszczyzny argumentacji decyzyjnej. Warunkiem jej zaistnienia jest infobrokerski nadzór nad procedurami kwantyfikującymi wiedzę, które umożliwiają wykorzystywanie przygotowanej w tej formie wiedzy- do argumentacji na rzecz decyzji podejmowanych w trakcie realizacji projektu. Jest to miejsce na artykulację merytorycznych przesłanek branych pod uwagę przez uczestników projektu- przy procedurach decyzyjnych, przy każdym, istotnym wyborze. Wagę tego rozwiązania trudno przecenić z perspektywy poszukiwanych wciąż formuł artykulacji wiedzy ukrytej (w naszej terminologii- „wiedzy chodzonej”). Formuła: „mów, co wiesz „ – nawet w otoczeniu specjalnie przygotowanym dla rozgadujących się pracowników jest jedną z możliwych dróg pozyskiwania pożądanego rezultatu. Wcale nie mniej atrakcyjna jest formuła ;”Dlaczego proponujesz takie rozwiązanie?”. Najcenniejsza jest wiedza, którą używamy w formule decyzyjnych argumentów. Artykulacja tego obszaru może być krokiem milowym w pozyskiwaniu najcenniejszych zasobów wiedzy oraz wzbogacaniem ich o nowe elementy, stanowiące dorobek intelektualny organizacji.
Zaistnienie wspomnianej płaszczyzny decyzyjnej w projekcie niesie ze sobą ryzyko wydłużenia procedur i czasu ich realizacji. Dlatego element ten może pojawić się w organizacji dopiero po zaistnieniu procedur poprzedzających, takich, jak audyt infobrokerski organizacji- określający stanowiskowe potrzeby w zakresie I/W, tworzenie i korzystanie z sytemu wiedzy kwantyfikowanej, budowa drzew wiedzy itd. „
ŹRÓDŁO : http://www.fiszawid.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=68&Itemid=69
KOMENTARZ do problemu: Udoskonalenie i dopracowywanie Fiszkowego Systemu Zarządzania Wiedzą, jest bardzo istotne. Porzez tworzenie nowych struktur, będzie można jeszcze precyzyjniej okreslić wiedzę,o wysokim stopniu użyteczności,ktróra wprowadzana do obiegu, zostanie szybko wykorzystana, a tym samym dołączona do dowolnej decyzji. Nowoczesna organizacja, a taką jest Fiszawid, wymaga wyrafinowanego systemu dostarczania wiedzy oraz informacji dostosowanej do potrzeb konkretnego stanowiska pracy. Wszystkie te argumenty sprawiają, że bardzo ważna staje się, w pracy projektowej płaszczyzna argumentacji decyzyjnej, np..w PRINCE 2. Jednak aby taka procedura decyzyjna zaistaniała, potrzeba dopracowania procedur poprzedzjacych, tak aby nic nie wydłużalo różnych decyzji.
AUTOR: Natalia Sala wrobelekszt@wp.

PIAP – lokalizacja

060111_1245_AWA761211_v01 Publiczne Punkty Dostępu do Internetu
 – Rozmieszczenie

PROBLEM: Publiczne Punkty Dostępu do Internetu – Rozmieszczenie
SŁOWA KLUCZE: PIAP, Public Internet Acess Points, Publiczne Punkty Dostępu do Internetu
ODBIORCA: ZP PIAPA
CYTAT: „Według jakich zasad wybierane są lokalizacje PIAP?
Jako lokalizacje punktów są wybierane miejsca, w których skupia się aktywność mieszkańców miasta, życie kulturalne, a mieszkańcy maja nawyk przychodzenia. W miejscach tych musi być już zainstalowane szerokopasmowe przyłącze do Internetu (lub też gospodarz instytucji wyrazi wolę wykupienia takiego dostępu), a instytucja przyjmująca PIAP zapewni osobę, która po odpowiednim przeszkoleniu będzie służyła pomocą osobom korzystającym z Internetu po raz pierwszy lub nie korzystającym z niego dość biegle.”

ŹRÓDŁO : http://www.city.poznan.pl/mim/strony/piap/faq.html?instance=1038&lang=pl, http://www.city.poznan.pl/mim/strony/main/class.html?klasa=1492&lang=pl&lhs=piap&rhs=null (data cyt.:11.01.2006)

KOMENTARZ do problemu: Przykład PIAPów instalowanych w Poznaniu wskazuje, jakie powinny być główne kryteria wyboru miejsc lokalizowania Punktów Publicznego Dostępu do Internetu. Względy czysto techniczne (odpowiednie pomieszczenia, szerokopasmowe łącze internetowe) są istotne, jednak nie mogą przesłaniać głównej idei, jaka przyświeca PIAPom – zapewnienia możliwości dostępu do Internetu i oferowanych przez niego możliwości jak najszerszej rzeszy potencjalnych odbiorców, zwłaszcza osób, które w korzystaniu z komputera mają niewielkie lub wręcz żadne doświadczenie.
Stąd lokalizowanie PIAPów w takich miejscach jak parafie i kluby przy parafiach (m.in. parafii p.w. Św. Jana Apostoła i Chrzciciela, parafii p.w. Najświętszej Bogarodzicy Maryi, klubie „U Salezjanów” przy parafii p.w. Św. Jana Bosko) – uczęszcza do nich wiele osób, które nie mają dostępu do komputera, a regularne wizyty w kościele mogą ich zachęcić do korzystania z możliwości oferowanych przez PIAPy. Umieszczanie PIAPów w miejscach docelowo działających z myślą o osób najbardziej narażonych na cyfrowe wykluczenie (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, Klub Seniora „Złota Jesień”) znakomicie wpisuje się w podstawowe założenia programu instalacji publicznych Punktów Dostępu do Internetu. Poważnym ograniczeniem może być jednak założona konieczność zapewnienia obsługi przez instytucję przyjmującą PIAP – może to generować dodatkowe koszty, których taka instytucja nie będzie w stanie ponieść, oprócz tego może to wpływać negatywnie na dywersyfikację geograficzną PIAPów.
AUTOR: Adam Waśkiewicz
© 2001 wojewodzki.pl

Publiczne Punkty Dostępu do Internetu-wyposażenie

060111_1435_AWA761211_v01 Publiczne Punkty Dostępu do Internetu – wyposażenie
PROBLEM: Publiczne Punkty Dostępu do Internetu – wyposażenie
SŁOWA KLUCZE: PIAP, Public Internet Acess Points, Publiczne Punkty Dostępu do Internetu
ODBIORCA: ZP PIAP
CYTAT: „Jakie oprogramowanie dostępne jest na komputerach w PIAP?
Komputery instalowane przez Urząd Miasta Poznania w PIAP to standardowy sprzęt klasy PC wyposażony w niekomercyjny system operacyjny GNU/Linux oraz zestaw podstawowych aplikacji biurowych i graficznych. System operacyjny został specjalnie przygotowany na potrzeby PIAPów, jako instalację bazową wykorzystano dystrybucję Fedora Core 3 dostępną na licencji GNU GPL. Ta specjalnie przygotowana "dystrybucja" zawiera podstawowy zestaw aplikacji użytkowych umożliwiających otwieranie i pracę z plikami zamieszczanymi w Internecie: edytor tekstowy AbiWord, arkusz kalkulacyjny Gnumeric, przeglądarkę plików pdf GPdf, a także programy do edycji plików graficznych – GIMP i InkScape. Wykorzystywana przeglądarka WWW – Mozilla Firefox, została specjalnie przygotowana i sprofilowana do potrzeb PIAP. Obsługuje ona wszystkie popularne "wtyczki" (np. Flash, Java).
Dlaczego sprzęt komputerowy zakupiony do PIAP przez Urząd Miasta wyposażony jest w system operacyjny GNU/Linux i oprogramowanie typu open source ?
Są trzy podstawowe powody:
– Ekonomia: komputery wyposażone w oprogramowanie komercyjne są droższe w zakupie i bardziej narażone na ataki wirusów. Do korzystania z podstawowych usług WWW wystarczą powszechnie dostępne darmowe aplikacje.
– Bezpieczeństwo: sprzęt oparty o systemy open source są obecnie zdecydowanie bardziej odporne na ataki wirusów, łatwiej też zabezpieczyć je przed niepożądanymi działaniami użytkowników.
– Edukacja: nie wszystkich stać na kupno i korzystanie z komputerów wyposażonych w legalne oprogramowanie komercyjne. Warto pokazać, że istnieją alternatywne narzędzia i systemy informatyczne umożliwiające korzystanie z dobrodziejstw nowych technologii. ”
ŹRÓDŁO : http://www.city.poznan.pl/mim/strony/piap/faq.html?instance=1038&lang=pl (11.01.2006)

KOMENTARZ do problemu: Wyposażenie PIAPów w system operacyjny Linux i oprogramowanie typu open-source pozwala użytkownikom na korzystanie ze wszystkich istotnych funkcji Internetu – przeglądać strony www, otwierać pliki w najpopularniejszych formatach (.doc, .pdf, .xls) zapisane na stronach internetowych bez konieczności wykupywania drogich licencji, co znacznie musiałoby podnosić koszty funkcjonowania PIAPów. Dodatkowym plusem takiego rozwiązania jest także swoista promocja tego typu oprogramowania, wskazywania go użytkownikom jako alternatywy dla aplikacji Micro Softu, nie wspominając już o mniejszej awaryjności i zwiększonej stabilności i bezpieczeństwie systemu.
AUTOR: Adam Waśkiewicz
© 2001 wojewodzki.pl

Publiczne Punkty Dostępu do Internetu-przykładowe funkcje

060105_1300_JU741227_v01
PROBLEM: Publiczne Punkty Dostępu do Internetu – przykładowe funkcje
SŁOWA KLUCZE: PIAP, Public Internet Acess Points, Publiczne Punkty Dostępu do Internetu
ODBIORCA: ZP PIAP
CYTAT: „Przykładowy zakres działalności Telecentrum
Przykładowy zakres działalności Telecentrum:
1. Usługi w zakresie udostępniania informacji:

a) dotyczących pracy: szukanie ofert pracy w serwisach Internetowych; z zakresu prawa, poradnictwa zawodowego, szkoleń.
b) dotyczących nauki: korzystanie z encyklopedii, wydawnictw, bibliotek; kursy, szkolenia.
c) dla osób prowadzących działalność gospodarczą: z zakresu prawa; wyszukiwanie kontrahentów, rynków zbytu.

2. Usługi w zakresie umieszczania w sieci informacji

a) umiejętności tworzenia stron internetowych;
b) wyszukiwania informacji;
c) posługiwania się multimediami.

3. Pomoc bezrobotnym:

a) w poszukiwaniu ofert pracy;
b) poradnictwo prawne;
c) w przygotowaniu listu motywacyjnego, życiorysu.

4. Pomoc dla osób chcących rozpocząć/rozpoczynających działalność gospodarczą:

a) z zakresu prawa;
b) w znalezieniu informacji, gdzie zarejestrować działalność gospodarczą, gdzie uzyskać REGON;
c) przy wypełnianiu wniosku o rejestrację działalności gospodarczej.

5. Udostępnianie sprzętu teleinformatycznego:

a) korzystanie z Internetu i poczty elektronicznej;
b) drukowania, faksowania, kserowania, skanowania, obróbki graficznej, aparatu, czy kamery cyfrowej;
c) w celu korzystania z usług telemedycznych;
d) w celu telepracy;
e) w celu nauki.

6. Udostępnianie programów komputerowych.
7. Usługi biurowe
8. Działalność reklamowa, promocyjna i informacyjna
9. Pomoc przy realizacji zadań lokalnej/regionalnej administracji samorządowej oraz jej jednostek organizacyjnych z zakresu:

a) promocji;
b) opieki społecznej;
c) ochrony środowiska;
d) zarządzania kryzysowego;
e) współpracy z organizacjami samorządowymi.

10. Pomoc dla rolników

a) dostęp do niezbędnych informacji na temat rynków zbytu, kontrahentów, produkcji płodów rolnych;
b) agroturystyki;
c) pomoc w wypełnianiu wniosków o dopłaty z UE.

11. Współpraca ze szkołami:

a) lekcje z obsługi sprzętu teleinformatycznego;
b) pomoc w szukaniu niezbędnych informacji.

12. Organizowanie kursów, szkoleń:

a) w zakresie podstaw obsługi komputera, poczty elektronicznej, edytorów tekstu, arkuszy kalkulacyjnych;
b) nauki języków obcych z wykorzystaniem Internetu;
c) kursy przekwilifikowujące.

13. Usługi kawiarenki internetowej (należy pamiętać o unikaniu nieuczciwej konkurencji dla prywatnych kawiarenek internetowych i operatorów telekomunikacyjnych)
14. Usługi w zakresie telemedycyny
15. Wideokonferencje
16. Informacja o UE, w tym pomoc w wypełnianiu formularzy aplikacyjnych Funduszy Strukturalnych.
Ważne jest, aby Telecetrum przyczyniało się do tworzenia nowych miejsc pracy oraz przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu/cyfrowemu. Dlatego też ważnym jest, aby sieci Telecentrów zakładane były w rejonach szczególnie zagrożonych negatywnymi aspektami społecznymi, zwłaszcza na obszarach wiejskich, obszarach podlegających restrukturyzacji i rewitalizacji lub w małych miastach.
ŹRÓDŁO : Przewodnik dotyczący kryteriów i zasad planowania, wdrażania oraz zarządzania Publicznymi Punktami Dostępu do Internetu w ramach Zintegrowanego programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego finansowanego ze środków funduszy strukturalnych. (Dokument roboczy Ministerstwa Gospodarki i Pracy) (Warszawa, maj 2004)
KOMENTARZ do problemu:
Liczne zastosowania telecentrum takie jak: pomoc bezrobotnym i chcącym rozpocząć działalność gospodarczą, pomoc w wypełnianiu formularzy aplikacyjnych Funduszy Strukturalnych, atrakcyjność telecentrum dla administracji publicznej poprzez zastosowanie go min. do wideokonferencji lub jako sale szkoleniowe oraz to, że zapobiegają wykluczeniu cyfrowemu stanowi o ich atrakcyjności dla społeczności lokalnej. Dlatego ich tworzenie jest popierane przez ZPORR. Czynnikiem niezmiernie ważnym jest nie posiadanie czy utworzenie samego telecentrum, ale pełne wykorzystanie jego możliwości. Sukces możliwy jest tylko wtedy, jeżeli jest ono zarządzane przez odpowiednio przygotowanych do tego osoby. Należy więc zadbać o odpowiednie przygotowanie merytoryczne pracowników telecentrów.
AUTOR: Jan Ulatowski
© 2001 wojewodzki.pl

Publiczne Punkty Dostępu do Internetu-podstawowe cechy

060105_1220_AWA761211_v01 Publiczne Punkty Dostępu do Internetu – podstawowe cechy
PROBLEM: Publiczne Punkty Dostępu do Internetu – podstawowe cechy
SŁOWA KLUCZE: PIAP, Public Internet Acess Points, Publiczne Punkty Dostępu do Internetu
ODBIORCA: ZP PIAP
CYTAT: „Podstawowe cechy Publicznego Punktu Dostępu do Internetu
Nie ma uniwersalnej definicji Publicznego Punktu Dostępu do Internetu, ale możemy wymienić kilka najważniejszych, wspólnych cech charakteryzujących wszystkie tego typu inwestycje:

· dostępność – bliskość miejsca zamieszkania (np. na obszarach wiejskich preferowana maksymalna odległość ok. 3 km) lub miejsc publicznych;
· powszechność świadczenia usług („otwartość” dla wszystkich), dostosowana do stopnia umiejętności posługiwania się narzędziami informatycznymi;
· możliwość korzystania z usług nowoczesnych Technologii Informacyjnych i Komunikacyjnych (Information and Communication Technology – ICT), edukacyjnych i doradczych bezpłatnie lub po przystępnych cenach, dostosowanych do siły nabywczej użytkowników;
· wspólne korzystanie z zasobów informatycznych (sprzętu, oprogramowania, dostępu do Internetu i nauczycieli) obniżające koszty inwestycji, ukierunkowane na społeczność nie posiadającą własnych zasobów i umiejętności praktycznego korzystania z nich. "

ŹRÓDŁO : Przewodnik dotyczący kryteriów i zasad planowania, wdrażania oraz zarządzania Publicznymi Punktami Dostępu do Internetu w ramach Zintegrowanego programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego finansowanego ze środków funduszy strukturalnych. (Dokument roboczy Ministerstwa Gospodarki i Pracy) (Warszawa, maj 2004)
KOMENTARZ do problemu: Budowanie Społeczeństwa Informacyjnego nie dokona się bez instytucjonalnego wsparcia sukcesywnego zwiększania dostępności i powszechności korzystania z komputera, przeszukiwania zasobów Internetu i wykorzystywania takich udogodnień jak możliwość załatwiania spraw urzędowych on-line. Dlatego konieczny jest nie tylko sam dostęp do Internetu za pośrednictwem Publicznych Punktów Dostępu (PIAPów), usytuowanych w dogodnych miejscach, ale także należytej ich obsługi, przeszkolonej do udzielania fachowej pomocy osobom nie obeznanym w korzystaniu z podobnych urządzeń.
AUTOR: Adam Waśkiewicz
© 2001 wojewodzki.pl

Źródła informacji dla zespołu infobrokerskiego

060110_1020_AWA761211_v01 Źródła informacji dla zespołu infobrokerskiego
PROBLEM: Źródła informacji dla zespołu infobrokerskiego
SŁOWA KLUCZE: infobrokerstwo, źródła informacji
ODBIORCA: Zespół infobrokerski
CYTAT: „Jak i gdzie szukać
Na początek trzeba sobie jasno określić czego szukamy, jaki rezultat chcemy osiągnąć i jakie są nasze oczekiwania. Mimo, że każdy przypadek powinno rozpatrywać się z osobna, spróbujemy podać kilka ogólnych wskazówek od czego warto zacząć poszukiwania.
Katalogi
Katalogi stron www – są swego rodzaju serwisami stron WWW z bazą linków pogrupowanych tematycznie. Zasoby te są najbardziej przejrzyste. Posiadają skategoryzowane informacje, do których stosunkowo łatwo dotrzeć. Katalogi najczęściej mają bardzo zbliżony podział na kategorie, co ułatwia ich użytkowanie. Istnieje ich w Internecie ogromna ilość. Naszym zdaniem warte polecenia są następujące katalogi:
Katalogi polskie:

http://katalog.wp.pl
http://szukaj.gazeta.pl/katalog
http://hoga.pl
http://katalog.onet.pl
http://szukaj.interia.pl/ktp

Katalogi zagraniczne:

http://dmoz.org
http://directory.google.com
http://dir.yahoo.com
http://dir.altavista.com
http://www.galaxy.com/directory

Strony startowe
Istnieją również inne specyficzne formy katalogowania witryn. Takim przykładem mogą być "strony startowe", które są specyficzną formą gromadzenia najbardziej popularnych i wartościowych linków. Siłą rzeczy są one jednak bardzo subiektywnie dobierane. Poniżej kilka przykładowych stron prezentujących bardzo zróżnicowany poziom:

www.start24.pl
www.startowy.com
www.zakladka.pl
www.startuj.pl
www.linki.pl
www.estart.pl

SERWISY TEMATYCZNE
Kolejnym źródłem informacji mogą być portale, serwisy tematyczne oraz pozostałe strony WWW, które poruszają interesujący nas temat.
Portale to specyficzne strony WWW, które są rodzajem serwisu informacyjnego, dla którego nośnikiem jest Internet. Zazwyczaj portal internetowy zawiera dział aktualnych wiadomości, pogody, katalog stron internetowych oraz mechanizmy wyszukiwania informacji w nim samym lub zewnętrznych zasobach Internetu.

W tej chwili w polskim Internecie dominuje 5 głównych portali:

www.onet.pl
www.wp.pl
www.interia.pl
www.gazeta.pl
www.o2.pl

Poza tym istnieje kilka mniejszych serwisów, które nie do końca nazwać można portalem w myśl jego ogólnie przyjętej definicji:

www.gery.pl
www.polska.pl

Specyficzną formą portalu jest wortal, czyli serwis tematyczny. W odróżnieniu od portalu koncentruje się on jednak na jednej wybranej dziedzinie, której poświęca w całości temat.

Przykładami takich witryn mogą być:

www.bankier.pl – portal finansowy,
www.filmweb.pl – portal filmowy,
www.infor.pl – portal prawno-gospodarczy,
www.dva.pl – portal nowych technologii.

Dotrzeć do tych witryn, czyli portali i wortali, ale także pozostałych stron WWW można poprzez katalogi, grupy dyskusyjne bądź wyszukiwarki internetowe.

GRUPY DYSKUSYJNE
Kolejnym bardzo specyficznym źródłem informacji w Internecie są grupy dyskusyjne. Usługa ta pozwala na automatyczną wymianę e-maili lub innego rodzaju pisanych komunikatów w obrębie pewnej grupy osób.
Podział grup ze względu na ich dostępność:
Grupy dyskusyjne mogą mieć różny charakter, jeśli chodzi o bierny i czynny do nich dostęp. Mogą one być:

· zamknięte – tzn. być dostępne tylko dla wybranej grupy osób (np. grupy przeznaczone dla pracowników jednej firmy),
· półotwarte – tzn. dostępne dla wszystkich, ale pod pewnymi warunkami, (np. po udowodnieniu swoich kwalifikacji),
· moderowane – czyli dostępne dla wszystkich, ale wysyłane nań komunikaty są cenzurowane przez specjalną osobę,
· otwarte dla subskrybentów – czyli dostępne dla wszystkich, którzy się doń zapisali i nieocenzurowane,
· całkowicie otwarte – czyli dostępne także dla tych, którzy się do nich nie zapisali.

Podział grup ze względu na stosowaną technologię:

· Grupy funkcjonujące w hierarchii Usenetu,
· Grupy dyskusyjne dostępne przez strony WWW – często zwane też forami dyskusyjnymi,
· E-mailowe listy dyskusyjne,
· Intranetowe grupy dyskusyjne – dostępne tylko w ramach sieci lokalnej danej instytucji lub firmy.

Specyficzną odmianą grup dyskusyjnych są listy dysytrybucyjne, których zadaniem jest nie tyle umożliwianie dyskusji, co raczej rozsyłanie do grupy subskrybentów e-maili tworzonych przez właściciela takiej listy."

ŹRÓDŁO : http://www.infobrokering.pl/porady_jak.php (10.01.2006)
KOMENTARZ do problemu: Korzystanie z zasobów Internetu wymaga nie tylko choćby podstawowej znajomości jego struktur, rodzajów witryn i umiejętności szybkiego i sprawnego wyszukiwania potrzebnych informacji ale także, a raczej przede wszystkim, jej weryfikacji. Pierwszym krokiem na drodze do zweryfikowania rzetelności znalezionej informacji jest określenie wiarygodności strony z której została ona zaczerpnięta.
Jednym z najprostszych sposobów jest analiza adresu strony – domeny rządowe (.gov), naukowe (.edu) bądź wojskowe (.mil) na pewno z reguły należy traktować jako źródła bardziej wiarygodne od stron prywatnych (.prv) czy komercyjnych (.com).
Niezależnie od specjalizacji każdy członek zespołu infobrokerskiego powinien stworzyć sobie katalog najczęściej odwiedzanych stron stanowiących główne źródła jego informacji – takie strony, akredytowane przez niego, będą stanowić punkt odniesienia dla pozostałych członków zespołu.
Dobrym pomysłem jest także zapisanie się na listy i fora dyskusyjne poświęcone tematyce, którą zajmuje się konkretny członek zespołu – nie tylko mogą stanowić one źródło wartościowych wiadomości, ale ich aktywni użytkownicy mogą zostać wykorzystani w roli konsultantów / ekspertów, zwiększając zasób nie tylko dostępnych zespołowi informacji, ale służąc także w razie potrzeby ich analizą.
AUTOR: Adam Waśkiewicz
© 2001 wojewodzki.pl

Publiczne Punkty Dostępu do Internetu-do kogo są kierowane

060106_1130_AWA761211_v01 Publiczne Punkty Dostępu do Internetu – do kogo są kierowane
PROBLEM: Publiczne Punkty Dostępu do Internetu – do kogo są kierowane
SŁOWA KLUCZE: PIAP, Public Internet Acess Points, Publiczne Punkty Dostępu do Internetu
ODBIORCA: ZP SI
CYTAT: „Zgodnie z powyższym Działanie 1.5: ”Infrastruktura Społeczeństwa Informacyjnego” w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego ma na celu m.in.: zapewnienie powszechnego, szybszego i bezpieczniejszego dostępu do Internetu dla przeciwdziałania marginalizacji terenów zdefaworyzowanych, t.j. obszarów wiejskich i małych miast.

Proces budowy Społeczeństwa Informacyjnego, szczególnie na terenach wiejskich i małych miast, powinien stymulować wzrost aktywności w pozostałych obszarach życia społeczno-gospodarczego. Powinien przyczyniać się także do tworzenia więzi społecznych i umacniania procesu demokracji lokalnej. Pobudzenie rozwoju ekonomicznego tych obszarów przyczyni się do:

• zwiększenia aktywności ekonomicznej;
• powstrzymania niekorzystnych trendów migracji;
• dywersyfikacji źródeł utrzymania zamieszkałej tam ludności (zmniejszenie stopy bezrobocia poprzez tworzenie alternatywnych miejsc pracy poza sektorem rolnictwa);
• przyśpieszenia procesu restrukturyzacji rolnictwa;
• podniesienia stopnia wykształcenia;
• tworzenia warunków do przeciwdziałania „wykluczeniu społecznemu/cyfrowemu” oraz „analfabetyzacji cyfrowej”.”

ŹRÓDŁO : Przewodnik dotyczący kryteriów i zasad planowania, wdrażania oraz zarządzania Publicznymi Punktami Dostępu do Internetu w ramach Zintegrowanego programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego finansowanego ze środków funduszy strukturalnych. (Dokument roboczy Ministerstwa Gospodarki i Pracy) (Warszawa, maj 2004)
KOMENTARZ do problemu: Patrząc na cele, jakie stawiają przez Punktami Publicznego do Internetu ich pomysłodawcy, łatwo dostrzec, do kogo skierowane są infomaty i telecentra. Umieszczenie ich na terenach wiejskich i małomiasteczkowych ma zapobiegać wykluczeniu cyfrowemu ich mieszkańców, najbardziej narażonych na pozostawienie poza nawiasem Społeczeństwa Informacyjnego, poprawie ich pozycji na rynku pracy poprzez zwiększenie wykształcenia ale także dostępu do informacji. Patrząc pod tym kątem widać, że powstawanie ograniczenie PIAP-ów nie może ograniczać się tylko do określonych regionów geograficznych (wsie popegieerowskie, etc.) ale powinno skupiać się na docieraniu do określonych grup społecznych, nie tylko osób zamieszkujących w małych miastach i na wsiach. Wykluczeniem cyfrowym zagrożeni są także gorzej usytułowani mieszkańcy wielkich miast – bezrobotni, słabiej wykształceni, mieszkający w „złych” dzielnicach. Do nich także musi dotrzeć infrastruktura i kultura SI, od której obecnie w większości są odcięci przez bariery infrastrukturalne (brak okablowania), ekonomiczne (wysokie koszty korzystania z Internetu), ale również mentalnościowe i społeczne. Dlatego też powstaniu PIAP-ów towarzyszyć musi szeroka akcja informacyjna skierowana do docelowych użytkowników, inaczej najbardziej potrzebujący zaznajomienia z nowoczesnymi technologiami będą od nich w dalszym ciągu odcięci.
AUTOR: Adam Waśkiewicz
© 2001 wojewodzki.pl