Synergia

Synergia – to efekt specyficznych relacji – części do całości. Im bardziej skomplikowane części wchodzą w grę, tym trudniej efekt synergii osiągnąć, ale z drugiej strony to właśnie tutaj powstają największe korzyści. W kulturze organizacyjnej polityki wspólnotowej synergia odnoszona jest do projektów. To właśnie  projekty należą do najpowszechniej formuły realizacji zmian w Unii Europejskiej. Praktyka potwierdziła, że mogą one funkcjonować w formule: zatomizowanej – każdy projekt traktowany jest oddzielnie, każdy realizuje cele, postrzegane bez wzajemnego związku itd. lub komplementarnej – czyli formule działań wzajemnie uzupełniających się, wykluczających powtórzenia, dopełniających się, gwarantujących interesariuszom dodatkowe korzyści. Właśnie one, jako rezultat łączenia projektów w większe całości – na zasadach określonych regułami komplementarności – warunkują efekt synergii. W rezultacie oznacza to m.in.: oszczędność środków; oszczędność czasu (uzyskiwanie określonych rezultatów w krótszym okresie czasu); ułatwienie realizacji kolejnego (komplementarnego) przedsięwzięcia; dodatkowe /lepsze/ trwalsze – produkty i rezultaty; wyższą użyteczność usług; skuteczniejsze zaspokojenie potrzeb (rozwiązanie problemów /odpowiedź na wyzwania rozwojowe) itd. Reguły komplementarności weszły do kanonu wymogów poprawności projektowej. Pytanie o to jak przełożyć je na codzienną praktykę i wzmacniać synergiczny potencjał organizacji wyznacza treści niniejszego szkicu. Dookreśla je model organizacji unijny w tym sensie, że oparty na kulturze projektowej i systemie wartości generowanym przez komplementarność i synergię.

Patrz: http://www.ateneum.edu.pl/assets/CZASOPISMA/240217/Segregator1-SiBN-Europeistyka-2-2015.pdf

 

PZL Świdnik – jaskółka czy atrapa?

Zastawiamy się nad tym czy możliwe jest masowe wprowadzenie do polskich firm innego modelu,niż ten, który funkcjonuje obecnie /model wyścigu szczurów/. Są jaskółki wiosny nie zapowiadające, ale warte odnotowania.

Tym razem mowa o PZL Świdnik.

  • 2017-02-09 0903_TW680303_v01 _KWANT_ wyścig szczurów_ Polska _ przykłady myślenia kategoriami partnerstwa _ Krzysztof Krystowski _prezes PZL-Świdnik
  • Problem: Jak w Polsce wdrażać model organizacji nie oparty na wyścigu szczurów?
  • Słowa klucze: model wyścigu szczyrów_ priorytety w organizacji_ case study PZL Świdnik
  • Temat:  Tworzenie wasrunków do rozwoju dla pracownika
  • ŹRODŁO: http://www.pulshr.pl/zarzadzanie/niemal-co-piaty-aktywny-mikroprzedsiebiorca-ma-do-splacenia-kredyt-firmowy,41349.html

 

Autor: Tadeusz Wojewódzki mailto:wojewodzki@wojewodzki.pl

 

CYTAT:

Pracownik, zwłaszcza jeśli jest pracownikiem dobrze wykształconym, motywuje się sam – ze względu na pracę, którą wykonuje i na satysfakcję z tego, co robi. Właściwie firma i menedżerowie muszą się w dużo większym stopniu skupić na tym, jak stworzyć takiemu pracownikowi warunki do tego, aby się rozwijał, niż zajmować się prostym dawaniem nagrody lub kary, bo tak można tresować zwierzęta. Podał łapę – dostanie kiełbasę, nie podał – nie dostanie. To chyba na psy nie zawsze działa, a co dopiero na ludzi. Dlatego trzeba stwarzać dobre warunki dla rozwoju, ale ustanawiając też pewne zasady.

ASOCJACJE:

Model wyścigu szczurów ma bardzo spłaszczoną, praktycznie jednopoziomowa piramidę wartości – zredukowaną do zysku. W praktyce codziennej organizacji liczy się tylko on. Nie przede wszystkim czy głównie – lecz tylko. Każda wartość stająca na ścieżce kolizyjnej z zyskiem – zostaje wykluczana z obszarów alternatywnych rozwiązań. Tak jest w realnej praktyce decyzyjnej. Nie można jest utożsamiać z wartościami deklarowanymi. W kodeksach etycznych, misji firmy, jej strategii deklaruje się wartości, których w praktyce nikt nie respektuje. Szczytem hipokryzji są firmy, które w swoich prawnych regulacjach zaznaczają, że respektowanie kodeksu etycznego jest warunkiem pozytywnej oceny wszystkich bez wyjątku zatrudnionych. Tymczasem w praktyce zarządczej nie zdarzył się w historii firmy incydent nawiązania do którejkolwiek z wartości – poza zyskiem.

W modelu wyścigu szczurów relacje między zatrudnionymi mają charakter wyznaczony nadrzędnością funkcji nadzorco – kontrolnych. Im niższe stanowisko pracy – tym ma więcej kontrolujących nad sobą. Ta relacja wyznacza charakter relacji międzyludzkich, szczególnie zarządczych sytuując je  w paradygmacie marchewki i kija. Model PZL- Świdnik –sygnalizowany w cytowanym materiale – opiera się na zasadzie partnerstwa. generuje ona zupełnie inne zachowania kadry zarządczej. Nie jest to już funkcja nakazowo – kontrolna lecz organizatora usprawniającego środowisko pracy ukierunkowane na rozwój pracownika.

Dodajmy, że doświadczenia menedżerów wyniesione z modelu opartego na wyścigu szczurów są całkowicie nieprzydatne w  modelu partnerskim. Są to dwa, diametralnie różne sposoby myślenia, jak autokracja i demokracja.

 

Wyścig szczurów

Od lat walczę z WYŚCIGIEM SZCZURÓW – ideą na której opiera się model funkcjonowania większości polskich firm /organizacji/.

To ten model wyniszcza środowisko pracy, degraduje system wartości, deformuje ścieżki kariery zawodowej pokolenia Y.

Model – który przynosi interesariuszom zysk, jest bardzo skuteczny i konkurencyjny finansowo, ale pustoszy środowisko pracy.

To za jego sprawą organizacje borykają się z biernością pracowniczą, wypaleniem zawodowym, atomizacją zespołów. A ludzie -z masowo występującą plemiennością – w ocenie rezultatów pracy i polowaniem na czarownice – jako reakcją na niepowodzenie.

Niestety grzechów tego modelu nie widzą dziennikarze, związkowcy, a nawet sami pracownicy.

O tym modelu mówi się rzadko i niewiele…

Najgroźniejsze jest w nim to, że upowszechnia sposób myślenia blokujący wprowadzenie zmian koniecznych do przekroczenia kolejnego progu cywilizacyjnego Polski.

Są to stereotypy upowszechniane i utrwalane od lat – zarówno przez polityków, jak i media. Na liście zagrożeń jest finansizm, personalizacja, partyjniactwo i szereg innych stereotypów – przemilczanych, pomijanych, ukrytych.

O tym wszystkim będzie mowa tutaj.

Serdecznie zapraszam

Tadeusz Wojewódzki

Nieprzyjazne środowisko pracy

Zmęczenia środowiskiem pracy poszukujemy zazwyczaj w ludziach, z którymi współpracujemy lub w klientach. Nie umniejszając roli takich źródeł napięć warto zastanowić się nad głębszymi. Jednym z nich jest nieporadność wobec treści informacji, danych, wiedzy docierającej do nas każdego dnia i wymagającej – z profesjonalnych powodów – interpretacji. mamy z tym problem.

Czytaj dalej

Jak oceniać przyszłego pracodawce?

Jak oceniać przyszłego pracodawce? Na co zwracać uwagę?

Na maniery.  Jak w przypadku kandydata na męża – powtarzająca się agresja jest zapowiedzią przyszłych relacji małżeńskich, tak zachowania pracodawcy w czasie rekrutacji – są zapowiedzią przyszłych relacji pracodawca – pracownik.  Tutaj liczi się każdy drobiazg, gdyż w zachowaniach pracodawcy nie ma przypadkowości.  Brak odpowiedzi na inspirowaną korespondencję – jest jednym z nich

  • 2016-12-01 0938_TW680303_v01 _KWANT_ pracodawcy_ oferty_ zachowania pracodawców
  • Problem: Jakie zachowania pracodawcy są oznaką respektowanych przez niego zasad?
  • Słowa klucze: pracodawca, zachowania, oferta pracy, rekrutacja
  • Temat:  Zachowania rekrutrów
  • ŹRODŁO: http://www.pulshr.pl/rekrutacja/adam-wasik-goldenline-ogloszenia-o-prace-sa-jak-konkurs-pieknosci,39543.html
  • Autor: Tadeusz Wojewódzki mailto:wojewodzki@wojewodzki.pl

 

CYTAT:

– Jeżeli nadal ponad połowa pracodawców zastrzega sobie prawo odpowiedzi wyłącznie na wybrane oferty, to sami strzelają sobie w kolano – uważa Adam Wąsik, członek zarządu GoldenLine.

/…/

Czego brakuje w ogłoszeniach o pracę w Polsce?

Adam Wąsik, członek zarządu GoldenLine: – Wszyscy pracodawcy muszą się przekonać do tego, że ogłoszenie rekrutacyjne jest zastępstwem pierwszej rozmowy. Jeśli po jego przeczytaniu kandydat nie dowiedział się wszystkiego, to albo chce mieć kontakt z rekruterem, albo szuka ogłoszeń, które dadzą więcej informacji.

– W ogłoszeniach najczęściej brakuje informacji o wysokości wynagrodzenia czy atmosferze w pracy. Podawanie wynagrodzenia w Polsce niestety nie jest standardem, choć zaczyna się nim stawać w branży IT. Atmosfera pracy – bo nie tylko pracodawca chce zatrudnić człowieka, który pasuje do jego kultury organizacyjnej, ale także pracownik chce pracować w firmie, która pasuje jemu.

A jak wygląda kontakt z kandydatem, który wysłał zgłoszenie?

– Komunikacja jest mankamentem rekrutacji. Jeżeli nadal ponad połowa pracodawców zastrzega sobie prawo odpowiedzi wyłącznie na wybrane oferty, to sami strzelają sobie w kolano. Zignorujemy kandydaturę, ten pracownik przez najbliższe dwa lata zdobędzie potrzebne kompetencje, ale już nie będzie chciał z nami pracować, tylko dlatego, że mu nie odpowiedzieliśmy.

W tym roku GoldenLine przeprowadził akcję „rekrutacja 24h”, której celem było wyłonienie nowego zespołu zajmującego się sprzedażą telefoniczną. Przez 24 godziny można było aplikować na ogłoszenie, a każdy kandydat miał otrzymać feedback. W ciągu jednej doby wpłynęły 153 zgłoszenia, z tego 22 osoby zostały zaproszone na rozmowę, a w efekcie 3 zostały zatrudnione. Wszyscy w ciągu kilku dni dostali informację zwrotną.

To rewelacyjny wynik. Większość ludzi podziękowała nam za to, że jesteśmy pierwszą firmą, która odpowiedziała. Mówiliśmy np. dlaczego nie zaprosiliśmy danej osoby, w jakim kierunku powinna się naszym zdaniem rozwinąć i jakich kompetencji poszukujemy. Co najważniejsze – takie rzeczy robi się niskim kosztem. One są po to, żeby pozostawić dobrą opinię o pracodawcy w oczach kandydata. Tego strasznie brakuje na rynku rekrutacyjnym.

Co powstrzymuje rekruterów?

– Główną blokadą pracodawców przed podawaniem pełnych informacji jest to, że pracownicy, którzy zarabiają mniej, dowiedzą się, że mogliby zarabiać więcej. Poza tym, konkurencja może chcieć podebrać pracowników.

Rozwiązaniem zawsze są widełki cenowe. Wydaje mi się, że im bardziej pracodawcy będą czuli niedobór kandydatów, tym bardziej będą o nich dbać.

Co najlepiej napisać w ogłoszeniu?

– W dobie rynku kandydata ogłoszenia mają formę castingu. Jeżeli jest duży popyt, a mniejsza podaż, to musimy kandydatów do siebie przekonać. Ale ten konkurs benefitów jest jak konkurs piękności. Ci, którzy nie mają benefitów, przegrywają na starcie. Na przykład LGBS udostępnia pracownikom na urlopie własny budynek w Alpach. Pojawiają się też luksusowe kabriolety. Wydaje się, że to już jest nadwyrężenie pojęcia benefit, ale jednak ludzi takie rzeczy kręcą.

Zastanówmy się, czego tak naprawdę potrzebują kandydaci? Ja bardzo cenię sobie swobodne godziny pracy. Członkowie zespołu GoldenLine mogą pracować z domu, jeśli chcą. Musimy też przekonać ludzi do siebie atmosferą, a tego nie da się opisać w kilku słowach.

Ten konkurs piękności to nie tylko słowa w ogłoszeniu, ale też próby pokazania się szerzej. Powinniśmy przekonać, dlaczego warto u nas pracować, zainteresować tym, co można u nas dostać. Pracownicy chcą mieć poczucie wpływu.

Ostatnio czytałem bardzo interesującą wypowiedź: „Jeżeli chcesz, aby ludzie wykonali dla ciebie dobrą pracę, daj im dobrą pracę do wykonania”. To jest prawda. Bez dania pracownikowi poczucia wpływu na to co robi, nie będziemy w stanie budować motywacji, której brak prowadzi do rotacji. To błędne koło, ale nie możemy zapominać, że przed nami – pracodawcami – jest jeszcze dużo pracy do wykonania.

 „

ASOCJACJE:

Interesujący tekst. Wiele wątków. Ale ja tylko o jednym :braku odpowiedzi na inspirowaną korespondencję. Ta powszechna praktyka  jest  przykładem respektowania złych obyczajów zawleczonych do Polski wraz z korporacyjnymi nawykami. To pierwsza oznaka budowania relacji z pracownikiem na innych zasadach niż partnerskie. Jeżeli zapraszam Ciebie do siebie, Ty się zgłaszasz, a ja – ani be, ani me, to kim jesteś dla mnie zaproszony gościu?  Firma, która umieszcza regułę respektowania złych manier – w ogłoszeniu – jest na tyle bezczelna, że ze złej maniery tworzy nowy obyczaj. Opowieści w stylu, że tak się przyjęło ze względu na brak czasu – jest przejawem fetyszu czasu. Ten rządzi zawsze, gdy organizacja opanowana jest przez finansizm i ma jeden tylko cel: zysk. A o całej reszcie mniej czy bardziej nieudolnie odpowiada. W takiej firmie panuje jeden model: wyścig szczurów. Powie ktoś, że to zbyt pochopne wnioski? Moi drodzy, firma jest jak olbrzymia, wielopoziomowa sieć z zawieszonymi na niej dzwoneczkami. Dźwięk każdego z ich coś oznacza. Nie wierzysz? Chciałoby się powiedzieć – przekonaj się na własnej skórze. Tyle tylko, że wypaleni zawodowo nawet nie chcą o tym rozmawiać. Robią szybko miejsce dla następnych…

 

 

Infobroker, a infobroker systemowy

AASL akcentuje samodzielność intelektualną wyrażającą się w umiejętności krytycznego myślenia, umożliwiającego wyznaczanie nowych sposobów rozwiązywania problemów, na bazie dotychczasowej wiedzy. Nie jest to tylko umiejętność wyszukania i autoryzacji określonych treści, zrekonstruowania i zdania sprawy ze stanu wiedzy o danym problemie, ale zdolność do twórczego zinterpretowania dotychczasowych rozwiązań, sugerującego nowe rozwiązania. Jest to wyraźny priorytet innowacyjności, ukierunkowującej charakter kompetencji oraz spodziewanych rezultatów ich obecności. Z tego też powodu edukacyjną ścieżkę Infobrokera Systemowego ukierunkowuje się bardziej na dyscypliny tratujące priorytetowo rozwój samodzielności myślenia (wszelkie dyscypliny filozoficzne), a infobrokera – na bibliotekoznawcze, gdyż tam samodzielność myślenia jest wprawdzie obecna, ale nie w charakterze bezwzględnego priorytetu, który bardziej koncentruje się na rzetelności warsztatu bibliotekoznawczego.

2014-10-14 1058_TW680303_kwant_v01 kompetencje informacyjne_ Information Literacy_ AASL_ infobroker_ infobroker systemowy

 

CYTAT:”

Pojęcie kompetencji informacyjnych/edukacji informacyjnej (ang. information literacy)

Istnieje kilka definicji przyjętych przez różne stowarzyszenia i autorów. AASL – pre­kursor w dziedzinie kształcenia kompetencji informacyjnych oraz Stowarzyszenie na rzecz Komunikacji i Technologii w Edukacji (Association for Educational Communications and Technologies) określają, że „kompetencje informacyjne to umiejętność wyszukiwania i wykorzystywania informacji, kluczowa umiejętność dla procesu uczenia się przez całe życie” (Byerly/Brodie, 1999). Na bazie tej definicji, AASL określa że: „uczeń/student posiadający kompetencje informacyjne zdobywa informacje w sposób efektywny, krytycznie i kompetentnie ją ocenia oraz używa informacji kreatywnie i stosownie do potrzeb” (Byerly/Brodie, 1999). Użytkownicy „powinni być świadomi istnienia strategii wyszukiwania informacji jak i posiadać umiejętność krytycznego myślenia aby selekcjonować, odrzucać, syntetyzować i prezentować informacje na nowe sposoby w celu rozwiązywania realnych problemów” (Byerly/Brodie, 1999). Przedstawiona definicja obejmuje więcej niż umiejętność korzystania z biblioteki czy pojedyncze umiejętności pozwalające na wykorzystanie złożonej informacji pochodzącej z różnych źródeł w celu lepszego rozumienia lub rozwiązywania określonych problemów” (Kuhlthau, cyt. za Stripling, 1999).

Asocjacje:

 

Z perspektywy Metodyki Decyzyjności Merytorycznej™ /dziedzina MSE™/ istotne w koncepcji Information Literacy jest problemowe ukierunkowanie kompetencji informacyjnych. AASL akcentuje samodzielność intelektualną wyrażającą się w umiejętności krytycznego myślenia, umożliwiającego wyznaczanie nowych sposobów rozwiązywania problemów, na bazie dotychczasowej wiedzy. Nie jest to tylko umiejętność wyszukania i autoryzacji określonych treści, zrekonstruowania i zdania sprawy ze stanu wiedzy o danym problemie, ale zdolność do twórczego zinterpretowania dotychczasowych rozwiązań, sugerującego nowe rozwiązania. Jest to wyraźny priorytet innowacyjności, ukierunkowującej charakter kompetencji oraz spodziewanych rezultatów ich obecności. Z tego też powodu edukacyjną ścieżkę Infobrokera Systemowego ukierunkowuje się bardziej na dyscypliny tratujące priorytetowo rozwój samodzielności myślenia (wszelkie dyscypliny filozoficzne), a infobrokera – na bibliotekoznawcze, gdyż tam samodzielność myślenia jest wprawdzie obecna, ale nie w charakterze bezwzględnego priorytetu, który bardziej koncentruje się na rzetelności warsztatu bibliotekoznawczego.

Tak postrzegane kompetencje informacyjne, jak widzi to AASL odwołują się do sposobu myślenia, co znamionuje MDM i koncepcję Infobrokera Systemowego. Dlatego też Information Literacy sytuujemy jako jedno z fundamentalnych źródeł MDM oraz Infobrokerstwa Systemowego.

 

Dlaczego infobrokerstwo systemowe?

Nowoczesna gospodarka potrzebuje nowych specjalności.

CYTAT:

” /…/

Praca w szumie informacyjnym

Coraz więcej informacji i coraz mniej czasu. Współczesny profesjonalista, żyje i pracuje w świecie przeładowanym informacjami, których jest zwyczajnie za dużo. Już w XVII wieku narzekano na zbyt wielką ilość książek, a naukowiec Adrien Baillet ukuł pojęcie information fatigue, czyli zmęczenia nadmiarem wiedzy.

Nadprodukcja informacji postępuje. Dość powiedzieć, że według prognoz firmy Cisco, w 2014 roku przez Internet będzie przesyłanych 61,5 miliarda gigabajtów danych w miesiącu. Ludzki mózg może wchłonąć „zaledwie” 34 gigabajtów w ciągu doby, co wcale nie równa się z ich zapamiętaniem i interpretacją.

Zdaniem Tomasza Szredera, analityka rynku pracy z agencji Hays Poland, wiele procesów zbierania danych zostało już zautomatyzowanych, jednak współczesne technologie nie pozwalają ich zinterpretować i ocenić czy są to informacje w ogóle istotne.

– Do tego potrzebny jest człowiek, który będzie w stanie nie tylko zweryfikować źródło informacji i zrozumieć sposób jej powstała, ale też nadać jej kontekst, połączyć z informacją z innych źródeł i podjąć na tej podstawie decyzję – mówi. – Poszukiwane są więc osoby z umiejętnościami analizy i syntezy. Potrafią one zrozumieć dane zjawisko poprzez jego rozłożenie na czynniki pierwsze, a następnie (po połączeniu z innymi źródłami) przedstawić, w możliwie skróconej formie, zalecenia – kontynuuje Tomasz Szreder.

Jego zdaniem, na praca w szumie informacyjnym wymaga dwóch umiejętności. – Potrzebna jest z jednej strony umiejętność pracy z danymi (często liczbowymi) a z drugiej ich prezentacji i interpretacji. Ten kto potrafi odpowiednio wykorzystać zgromadzone informacje i zamienić je w wiedzę z pewnością nie będzie miał problemu ze znalezieniem stanowiska odpowiedniego dla siebie – mówi Tomasz Szreder.

Autorzy opracowania Foresight kadr dla nowoczesnej gospodarki wymieniają wiele nowych specjalizacji, które pojawią się wkrótce na styku zarządzania informacją i technologii informatycznych. Twierdzą, że „przyszłościowe są wszystkie zawody związane stricte z wyszukiwaniem i przetwarzaniem informacji”. Wymieniają wśród nich: researcher’a, brokera informacji, audytora wiarygodności informacji, brokera praw własności intelektualnej czy specjalistę od klasyfikowania i indeksowania treści.

 „

ASOCJACJE:

.

Nowoczesna gospodarka potrzebuje nowych specjalności.

Wyprofilowaniem kompetencji infobrokera zajęli się w Polsce bibliotekoznawcy. W tym to bowiem środowisku wykrystalizowały się programy kształcenia brokerów informacji, ze studiami podyplomowymi włącznie, jako formą zapewniającą ich najwyższą jakość. Natomiast środowisko edukacji ekonomicznej skoncentrowało się na zarządzaniu wiedzą. Powstały tym samym dwie (pomijając informatyczną) ścieżki wspierania potrzeb z obszaru radzenia sobie z treściami.

Relacjonując przebieg procesu wyprofilowania kompetencji specjalistów wrzucanych do umownego worka infobrokerstwa dokonujemy daleko idącego uproszczenia. Gdybyśmy bowiem chcieli nadać tej relacji bardziej wyczerpującą formę, to wspomnieć należałoby o przyjemniej kliku jeszcze propozycjach kształtowania kompetencji pomocnych w radzeniu sobie z wiedzą, informacja, danymi oraz zdolnych w różnych stopniu do partycypacji w procesie wytwarzania, przetwarzania i upowszechniania wiedzy. Oto niektóre z nich.

zawody-informacyjne

Otwarte pozostaje jednak nadal pytanie o kompetencyjny odpowiednik inżyniera doby industrialnej w społeczeństwie informacyjnym, specjalizującego się w technologii wiedzy jako masowym, finalnym produkcie współczesnych organizacji.

W naszym przekonaniu optymalnym rozwiązaniem jest Infobrokerstwo Systemowe.

Dlatego, że:

  • koncepcja Infobrokerstwa Systemowego /kompetencji z obszaru procesowej technologii treści/ – jest integralną częścią MSE™ – metodyki diagnozującej infrastrukturę zasobów ludzkich całej organizacji, proponowanych wdrożeń, co zapewnia jej diagnozę głębokich uwarunkowań procesów komunikacji, relacji międzyludzkich i decyzyjności/zmniejszając tym samym ryzyko niepowodzenia/ oraz zapewnia jednorodność metodologiczną stosowanych metod, technik i sposobów
  • jako produkt rekomendacji zmian – szczególnie w komunikacji i decyzyjności – stanowi ważki obszar wsparcia procesów biznesowych, podnosząc do rangi kluczowych kompetencji moduły słabo lub wcale nie rozpoznawane w tradycyjnym HR
  • jako element programu zmian kompetencyjnych podnosi rozwiązania z obszaru HR do rangi newralgicznych procesów biznesowych
  • koncepcja IS zapewnia kompleksowe rozwiązanie problemów komunikacji i decyzyjności opierając je na intuicyjnych, sprawdzonych w praktyce humanistycznej rozwiązań standaryzujących treści
  • zapewnia efektywne gromadzenie i wyszukiwanie treści według klucza problemów
  • utrwala wysoki poziom kultury komunikacji i decyzyjności opartej na dzieleniu się wiedzą
  • usprawnia proces standaryzacji produktów pracy intelektualnej utrwalając warunki dla harmonijnych relacji międzyludzkich
  • zapewnia dysponowanie wiedzy adekwatnej do bieżących potrzeb wszystkim strukturom organizacyjnym

 

 

Specjalizujemy się w diagnozowaniu i reorientacji modelu kulturowego organizacji

Specjalizujemy się w diagnozowaniu modelu kulturowego organizacji. Coraz więcej firm zauważa ten obszar jako decydujący o jakości środowiska pracy, a w konsekwencji – o wynikach firmy.

Kultura organizacji należy do  dziedzin objętych wysokim ryzykiem błędów interpretacyjnych. W przeciwieństwie do finansów, informatyki czy technologii produkcji – o zagadnieniach z obszaru kultury organizacji zwykło się sądzić, że nie wymagają one znawstwa analogicznego do wspomnianych wcześniej dziedzin. Często o wyborze doradców z kultury organizacji decydują kryteria poza merytoryczne – takie, jak np. fakt, że dana firma robiła coś u konkurencji, że znajomi mają o niej dobrą opinię, że o firmie słychać, gdyż się reklamuje itd. Największym zagrożeniem zdaje się więc być sam zamawiający i jego poziom kompetencji w tej skomplikowanej materii.

Zagrożeniami zajmiemy się przy innej okazji.

Teraz do konkretów, żeby na konkretnym przykładzie pokazać jak rozumiemy te tematykę i jak rozwiązujemy konkretne problemy z  dziedziny kultury organizacji.

Jednym z poważnym zagrożeniem efektywności organizacji, wywodzących się z interesującego nas obszaru-  jest rozbieżność między wdrażanymi procedurami – zgodnymi z deklarowaną strategią organizacji, a respektowaną praktyką – nawykami, przyzwyczajeniami, i zasadami działania, determinującymi jej realia.

Szczególnym przypadkiem takiego stanu rzeczy jest istnienie obok siebie dwóch rzeczywistości – rozpoznawanych często jako: oficjalna i nieoficjalna, „na papierze” i „w praktyce” – utrwala nawyki, działania i zachowania skutecznie blokujące proces wdrożenia planowanych zmian. Im to zjawisko trwa dłużej, tym organizacja staje się bardziej odporna na próby realnych zmian, kanalizując je sprawdzonymi wcześniej ścieżkami realizacyjnymi do formuły: „tylko na papierze”. W skrajnych przypadkach zjawisko to przybiera postać dwóch światów:

  1. menedżerskiego – funkcjonującego i tworzącego „świat papierowy”
  2. pracowniczego – funkcjonującego w codziennej praktyce organizacji.

W efekcie pracownicy robią „swoje”, a dodatkowo raportują dla menedżerów „zgodnie z tym, jak tamci sobie życzą”, co nie dość, że obniża efektywność pracy wprost, to dodatkowo tworzy blokady zmian w przyszłości.

czynnik-krytyczny-zmian

Tradycyjne formy kontroli, audytu czy nawet controllingu odnotowują konsekwencje takiego stanu rzeczy w postaci niższych efektów, od kalkulowanych w oparciu o rozpoznanie potencjału kapitału ludzkiego, infrastruktury informacyjnej, technologicznej itd. Nie identyfikują jednak samego zjawiska, jego przyczyn, a tym bardziej nie rekomendują koniecznych zmian. Taki stan rzeczy jest konsekwencją braku odpowiednich narzędzi diagnostycznych oraz przyjmowanych milcząco założeń metodologicznych.

Ośrodki kształcenia infobrokerów w Polsce

 

  • 2016-11-21 0858_TW680303_v01 _KWANT_ infobrokerstwo_ kształcenie infobrokerów
  • Problem: Jak kształcone są kompetencje infobrokerskie w Polsce
  • Słowa klucze: edukacja akademicka, kompetencje brokera, programy kształcenia
  • Temat:  Ośrodki kształcenia infobrokerów w Polsce
  • ŹRODŁO:. T.Wojewódzki, Komunikacja wiedzy. /w:/Infobrokerstwo. Idee, koncepcje, rozwiązania praktyczne, pod redakcją Małgorzaty Kowalskiej i Tadeusza Wojewódzkiego, Gdańsk: Ateneum. Szkoła Wyższa 2015, 38 s. ISBN 978–83–61079–32–3 s. 195 -203
  •  Autor: Tadeusz Wojewódzki mailto:wojewodzki@wojewodzki.pl

CYTAT: ”

/…/ Przemysław Krysiński[1]

 

Ośrodki kształcenia infobrokerów w Polsce

 

Streszczenie: Wraz z rozwojem technologii informacyjnych i komunikacyjnych, powstają nowe zawody i umiejętności. Jedną z najbardziej pożądanych profesji jest infobroker. To specjalista, który zajmuje się profesjonalnym wyszukiwaniem, analizą i opracowaniem informacji. Artykuł stanowi przegląd oferty edukacyjnej skierowanej do infobrokerów w Polsce. Jest to również próba podsumowania dotychczasowej działalność w zakresie kształcenia przedstawicieli tej profesji.

Słowa kluczowe: edukacja, oferta szkoleniowa, ośrodki kształcenia, Polska.

  1. prowadzenie

Postęp cywilizacyjny i związany z nim rozwój nowych technologii mają znaczący wpływ na kształtowanie rynku pracy. W obliczu rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych powstają nowe zawody i specjalności, które wypierają niepopularne profesje. Graficy komputerowi, researcherzy, webmasterzy, twórcy stron internetowych czy analitycy internetowi to zawody przyszłości, na które wciąż jest duże zapotrzebowanie. I wszystko wskazuje na to, że taki stan utrzyma się jeszcze przez kilka kolejnych lat. W gronie najbardziej pożądanych profesji znalazł się także infobroker – specjalista w zakresie profesjonalnego wyszukiwania informacji, wzbogaconej o analizę i opracowanie. Według prognoz Międzyresortowego Zespołu do Prognozowania Popytu Na Pracę oraz raportów innych organizacji (m.in. European Working Condition Observatory, Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości) do roku 2020 r. zawód infobrokera będzie jednym z 10 najbardziej poszukiwanych na rynku pracy [12].

 

  1. Początki kształcenia specjalistów informacji

O kształceniu infobrokerów w Polsce możemy mówić dopiero od kilku lat. Do niedawna podstawę do kreowania zawodu infobrokera stanowił kierunek informacja naukowa i bibliotekoznawstwo. Studia te przekazywały wiedzę na temat różnych typów źródeł informacji (katalogi, bibliografie, bibliograficzne i specjalistyczne bazy danych) oraz uczyły właściwego wykorzystywania nowych technologii w procesie profesjonalnego wyszukiwania, oceny, selekcji, przetwarzania oraz udostępniania informacji.

W obliczu narastających zmian zaczęto modyfikować programy studiów bibliotekoznawczych i dostosowywać je do potrzeb rynku pracy. Pojawiły się także studia podyplomowe w zakresie infobrokerstwa, które zapoczątkowały rozwój innych form kształcenia w tym zakresie. Dziś oferta jest dużo bardziej zróżnicowana i obejmuje także szkolenia (realizowane w trybie stacjonarnym oraz e-learningowym), studia licencjackie i magisterskie. Coraz więcej szkół i uczelni uruchamia różnorodne formy kształcenia w tym kierunku. Tę okazję wykorzystują zarówno instytuty bibliologiczne, jak i dziennikarskie oraz szkoły o profilu biznesowym i menedżerskim[2].

 

  1. Studia stacjonarne i/lub niestacjonarne

Kształcenie infobrokerów w ramach studiów licencjackich lub magisterskich jest wciąż mało popularne w Polsce. Składa się na to wiele czynników, wśród których można wymienić: brak doświadczenia w tej dziedzinie, ograniczoną liczbę specjalistów, trudności związane z opracowaniem pełnowartościowego programu czy chociażby opór w środowiskach akademickich oraz brak otwartości na zmiany i wciąż rosnące potrzeby rynku pracy. Są oczywiście wyjątki, które mogą stanowić przykład dla pozostałych ośrodków.

Spośród uczelni publicznych tylko Uniwersytet Jagielloński (Instytut Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa) prowadzi uzupełniające studia magisterskie o specjalności „broker informacji” w trybie stacjonarnym i niestacjonarnym w ramach kierunku informacja naukowa i bibliotekoznawstwo [12].

Oferta uczelni niepublicznych jest bardziej zróżnicowana. Wyższa Szkoła Handlowa w Radomiu (Wydział Dziennikarstwa) prowadzi studia stacjonarne i niestacjonarne na kierunku dziennikarstwo i komunikacja społeczna, kształcąc brokerów informacji w ramach jednej z wielu specjalności [6]. Od 2014 r. Wyższa Szkoła Bankowa w Toruniu oferuje studia w ramach specjalności systemy informatyczne w zarządzaniu na kierunku zarządzanie. Ich program jest zbieżny z treściami realizowanymi na typowych studiach infobrokerskich. Przewiduje kształcenie w zakresie wyszukiwania informacji z różnych źródeł oraz dostarczenie wiedzy na temat technik i metod profesjonalnego zbierania informacji [15].

Warto wspomnieć o nowych propozycjach studiów, dostępnych zarówno na uczelniach państwowych, jak i niepaństwowych. Mimo że nie są to typowe studia infobrokerskie, kształcą specjalistów w zakresie fachowego wyszukiwania informacji. Doskonałym przykładem jest uruchamiana od roku akademickiego 2014/2015 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim analityka społeczna i internetowa. Program studiów jest bardzo zróżnicowany i innowacyjny. Studia otwierają drogę do poznania cyfrowego świata, zrozumienia postępującego procesu wirtualizacji rzeczywistości społecznej oraz dają możliwość zdobycia wiedzy z zakresu szeroko pojętej nauki o Internecie. Dodatkowo pozwalają trafnie rozpoznawać, definiować, analizować i prognozować procesy i zjawiska zachodzące we współczesnym społeczeństwie i gospodarce. Kierunek studiów wykorzystuje wiedzę z takich obszarów jak: socjologia, psychologia społeczna, ekonomia, informatyka, zarządzanie. Umożliwia zdobycie praktycznych umiejętności dotyczących wykorzystania Internetu w gospodarce [1].

 

  1. Studia podyplomowe

Oferta jest bardzo zróżnicowana i na bieżąco dostosowywana do potrzeb odbiorców. Zazwyczaj są to studia dwusemestralne, realizowane przez instytuty bibliologiczne. Kształcenie w tym zakresie proponują:

  • Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach, Instytut Bibliotekoznawstwa i Dziennikarstwa:
    • nazwa kierunku: Broker informacji,
    • wiedza i umiejętności: znajomość źródeł informacji z różnych dziedzin wiedzy, m.in. z zakresu prawa, medycyny, biznesu, techniki; wyszukiwanie informacji w tradycyjnych i elektronicznych źródłach informacji; obsługa oprogramowania przydatnego w pracy infobrokera; prowadzenie własnej firmy infobrokerskiej; współpraca z firmami zajmującymi się fachowym wyszukiwaniem informacji; praca w dowolnej instytucji, w której istnieją komórki zajmujące się gromadzeniem i przetwarzaniem informacji, np. w firmach informatycznych, prawniczych, farmaceutycznych, zajmujących się monitorowaniem mediów [3];
  • Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, Instytut Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa:
    • nazwa kierunku: Infobrokering i wywiad rynkowy,
    • wiedza i umiejętności: możliwość zdobycia praktycznej wiedzy i kompetencji społecznych pożądanych w działalności infobrokerskiej i w szerzej rozumianym sektorze informacyjnym współczesnej gospodarki; założenie i prowadzenie własnej małej firmy lub zatrudnienia w istniejących organizacjach, w tym także w bibliotekach, mediatekach i ośrodkach informacji [9];
  • Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Instytut Informacji Naukowej i Bibliologii:
    • nazwa kierunku: Podyplomowe Studia w Zakresie Infobrokerstwa i Zarządzania Informacją,
    • wiedza i umiejętności: rola informacji i sektora informacyjnego w społeczeństwie; zastosowanie nowoczesnych technik informacyjno-komunikacyjnych; źródła, metody i narzędzia profesjonalnego wyszukiwania informacji; ocena informacji; projektowanie i zarządzanie systemami informatycznymi; organizacja, selekcja, porządkowanie i przekazywanie informacji i wiedzy oraz biegłe posługiwanie się nowoczesnymi technologiami komunikacyjnymi [14];
  • Uniwersytet Łódzki, Katedra Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej:
    • nazwa kierunku: Broker informacji,
    • wiedza i umiejętności: znajomość zagadnień obiegu, udostępniania informacji ze szczególnym uwzględnieniem wszystkich ważniejszych obszarów nauki i gospodarki m. in. prawa, medycyny, informacji gospodarczej; profesjonalne wyszukiwanie i opracowanie informacji dla potrzeb komercyjnych [4];
  • Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Instytut Historii i Stosunków Międzynarodowych:
    • nazwa kierunku: Archiwistyka i współczesne infobrokerstwo,
    • wiedza i umiejętności: wyszukiwanie, selekcjonowanie, gromadzenie i formatowanie informacji przy użyciu nowych technologii [2];
  • Uniwersytet Zielonogórski, Instytut Filologii Polskiej:
    • nazwa kierunku: Informacja naukowa i bibliotekoznawstwo, specjalność: „broker informacji/bibliotekarstwo praktyczne”,
    • wiedza i umiejętności: sprawne wyszukiwanie, selekcja i ocena jakości informacji, tworzenie źródeł i zasobów informacji, wdrażanie narzędzi cyfrowych w informacji oraz znajomość metod pracy z użytkownikiem informacji) [11];
  • Wyższa Szkoła Stosunków Międzynarodowych i Amerykanistyki w Warszawie, Wydział Nauk Politycznych:
    • nazwa kierunku: Brokerstwo Informacji (Infobroker),
    • wiedza i umiejętności: profesjonalne przetwarzanie informacji; przygotowanie do samodzielnego funkcjonowania w zróżnicowanych technologicznie i organizacyjnie środowiskach zawodowych, typowych dla innowacyjnych firm [7];
  • Wyższa Szkoła Gospodarki w Bydgoszczy, Centrum Kształcenia Podyplomowego i Szkoleń:
    • nazwa kierunku: Broker Informacji,
    • wiedza i umiejętności: podjęcie samodzielnej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług w zakresie: selekcji i przekazywania informacji klientom, monitorowania mediów drukowanych i elektronicznych, informacji nt. danej branży, dostarczania treści do serwisów internetowych, portali korporacyjnych, wydawnictw i biuletynów [5].

Na koniec należy wspomnieć o tych ośrodkach akademickich, które prowadzą studia podyplomowe z szeroko pojętego zarządzania informacją i wiedzą. Wśród uczelni państwowych są to: Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski, Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu, Politechnika Gdańska, Politechnika Rzeszowska, Politechnika Lubelska, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego. W gronie uczelni niepublicznych wyróżnić trzeba: Polsko-Japońska Wyższą Szkołę Technik Komputerowych w Warszawie, Wyższą Szkołę Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Szkołę Wyższą Psychologii Społecznej w Warszawie, Wyższą Szkołę Umiejętności Społecznych w Poznaniu, Wyższą Szkołę Ekonomiczno-Informatyczną w Warszawie. Mimo że prowadzone przez te ośrodki kierunki studiów nie mają charakteru stricte infobrokerskiego, ich program kształcenia zawiera treści, które obecne są w programach studiów podyplomowych dedykowanych specjalistom w dziedzinie fachowego wyszukiwania informacji.

 

  1. Kursy i szkolenia

Krótkie formy kształcenia w zakresie infobrokerstwa cieszą się największym zainteresowaniem wśród odbiorców. Kursy kwalifikacyjne, szkolenia, seminaria stanowią doskonałą alternatywę dla tych, którzy chcą poszerzyć swoje kwalifikacje lub nabyć nowe umiejętności. Tego typu inicjatywy są prowadzone zarówno przez firmy prywatne, jak i instytucje państwowe (szkoły, biblioteki). Coraz częściej w realizacji tych przedsięwzięć wykorzystywane są także nowoczesne metody wspierania procesów edukacyjnych, takie jak np. e-learning, pozwalające na dotarcie do większej liczby odbiorców.

W najnowszej ofercie kursowej wyróżnić należy kursy infobrokerskie prowadzone od 2014 r. Instytut Filozofii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu [13] i przez Bibliotekę Pedagogiczną w Toruniu [10]. Pierwszy z kursów przeznaczony dla studentów filozofii UAM i realizowany jest stacjonarnie przez 40 godzin. Jego podstawowym celem jest wykształcenie kluczowych – zarówno w życiu zawodowym, jak i akademickim – kompetencji w zakresie działalności informacyjnej. W ramach kursu główny nacisk kładzie się na doskonalenie umiejętności efektywnego pozyskiwania, przetwarzania i udostępniania informacji, poszerzenie wiedzy niezbędnej w pracy z informacją oraz rozwijanie nastawienia na współdziałanie w ramach zespołu. Drugi z wymienionych kursów dedykowany jest bibliotekarzom,  trwa 15 tygodni i dostępny jest na platformie Moodle. Uczestnictwo w nim wiąże się z kosztem ok. 230 zł. Wśród celów kształcenia znajdują się zaznajomienie słuchaczy z rolą informacji i sektora informacyjnego w społeczeństwie, przybliżenie specyfiki zawodu brokera informacji i jego roli jako przewodnika po zasobach informacyjnych oraz reguł i prawidłowości rządzących tego typu działalnością, charakterystyka typów źródeł, metod i narzędzi wyszukiwania profesjonalnej informacji, prezentacja nowoczesnych technik informacyjno-komunikacyjnych oraz przykłady ich zastosowania, wykształcenie umiejętności biegłego poruszania się po źródłach informacji, formułowania trafnych strategii wyszukiwawczych i krytycznej oceny informacji, poziomu jej wiarygodności, przydatności, dostępności i pilności dostarczenia do odbiorcy, uświadomienie strategicznej roli informacji w procesach biznesowych oraz zmian zachowań informacyjnych  i modeli przepływu informacji.

Podobną inicjatywę powołał do życia Szczeciński Park Naukowo-Technologiczny, który w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego realizuje nieodpłatne e-szkolenie „broker informacji” w ramach projektu „Przyszłościowe zawody społeczeństwa informacyjnego” [17].

Innym przykładem są szkolenia dostępne za pośrednictwem serwisu Infobrokerstwo.pl – Kurs Infobrokerski DEVOTEAM [8] oraz warsztaty opracowane pod kierunkiem Tadeusza Wojewódzkiego [16]. Kursy przygotowują do roli infobrokera systemowego w każdej organizacji (przedsiębiorczość, administracja, organizacje pozarządowe, uczelnie, media itp.), niezależnie od poziomu zaawansowania rozwojowego. Uczestnicy poznają i utrwalają podstawowe procedury infobrokerskie oraz przygotowywani są do wykonywania zadań w warunkach pracy zespołów projektowych – w formule stacjonarnej i wirtualnej. Tym samym otrzymują niezbędne kompetencje do zatrudnienia w formule telepracy.

Niezwykle ciekawym przedsięwzięciem są także seminaria z cyklu Infobroker, organizowane od 2006 r. przez Centrum Promocji Informatyki w Warszawie. Poza dostarczaniem szerokiego spektrum wiedzy z zakresu uwarunkowań funkcjonowania infobrokera w nowoczesnym społeczeństwie (aspekty gospodarcze, zawodowe, technologiczne, prawne), ich organizatorzy stwarzają uczestnikom szansę na kształcenie umiejętności praktycznych. Celowi temu służą towarzyszące wykładom warsztaty praktyczne, w trakcie których uczestnicy wspólnie rozwiązują i omawiają różnego typu zadania infobrokerskie.

 

  1. Podsumowanie

Wciąż poszerzająca się oferta studiów z zakresu wyszukiwania, opracowywania i wykorzystywania informacji świadczy o rosnącym zapotrzebowaniu na kwalifikacje infobrokerskie. Pozwala to mieć nadzieję na wzrost liczby ośrodków decydujących się na otwieranie kierunków dedykowanych wyłącznie tej profesji. Nieśmiałe próby modyfikacji programów na studiach bibliologicznych, rosnąca liczba ofert studiów podyplomowych dla przyszłych brokerów informacji oraz prowadzone szkolenia i kursy dokształcające stanowią silną odpowiedź na potrzeby rynku pracy, co pozwala wierzyć, że taki stan rzeczy będzie utrzymywał się w najbliższych latach.

 

Bibliografia:

  1. Analityka społeczna i internetowa. (b. d.). Dostęp: http://www.kul.pl/analityka-spoleczna-i-internetowa,art_52592.html [odczyt: 30.11.204].
  2. Archiwistyka współczesna i infobrokerstwo. (2014). Dostęp: http://www.uwm.edu.pl/human/index.php?option=com_content&view=article&id=160&Itemid=2 [odczyt: 30.11.204].
  3. Broker informacji. (2011–2014). Dostęp: http://www.ujk.edu.pl/ibib/ index.php?option=com_content&view=category&layout=blog&id=140&Itemid=59 [odczyt: 30.11.204].
  4. Broker informacji. (2014). Dostęp: http://www.uni.lodz.pl/studia/studium, tematyka,451 [odczyt: 30.11.204].
  5. Broker Informacji. (b. d.). Dostęp: http://www.podyplomowe.wsg.byd.pl/ id,260/broker-informacji [odczyt: 30.11.204].
  6. Broker informacji. (b. d.). Dostęp: http://www.wsh.pl/strona/84/broker-informacji [odczyt: 30.11.204].
  7. Brokerstwo Informacji (Infobroker). (2009–2014). Dostęp: http://wssmia.edu.pl/podyplomowe/brokerstwo-informacji-infobroker [odczyt: 30.11.204].
  8. Infobroker systemowy. (2014). Dostęp: http://www.coe.com.pl/infobroker-systemowy.html [odczyt: 30.11.204].
  9. Infobrokering i wywiad rynkowy. (2010–2014). Dostęp: http://www.inib.uj.edu.pl/studia-podyplomowe [odczyt: 30.11.204].
  10. (b. d.). Dostęp: http://bptorun.edu.pl/moodle/login/index.php [odczyt: 30.11.204].
  11. Informacja naukowa i bibliotekoznawstwo, specjalność: broker informacji/bibliotekarstwo praktyczne. (2014). Dostęp: http://www.ifp.uz.zgora.pl/index.php/studia-i-studenci/programy-studiow-ects-stud-pod/19-informacja-naukowa-i-bibliotekoznawstwo [odczyt: 30.11.204].
  12. Kowalska M. (2009). Nowe role i specjalności pracowników bibliotek: broker informacji. [w:] Antczak-Sabala B., Kowalska M., Tkaczyk L. (red.). Przestrzeń informacyjna biblioteki akademickiej – tradycja i nowoczesność. Toruń, Wyższa Szkoła Bankowa, s. 39–56.
  13. Kurs infobrokerski. (2014). Dostęp: http://filozofia.amu.edu.pl/kurs-infobrokerski/ [odczyt: 30.11.204].
  14. Podyplomowe Studia w Zakresie Infobrokerstwa i Zarządzania Informacją. (2014). Dostęp: http://www.inibi.umk.pl/infobrokerstwo [odczyt: 30.11.204].
  15. Systemy informatyczne w zarządzaniu. (b. d.). Dostęp: http://www.wsb.pl/ torun/kandydaci/studia-i-stopnia/kierunki-i-specjalnosci/systemy-informatyczne-w-zarzadzaniu [odczyt: 30.11.204].
  16. Szkolenia – warsztaty. (b. d.). Dostęp: http://infobrokerstwo.pl/oferta/ szkolenia-warsztaty [odczyt: 30.11.204].
  17. Zawody przyszłości. Broker informacji. (b. d.). Dostęp: http://centrumedukacji.
    eu/login/index.php [odczyt: 30.11.204].

 

Infobrokers Training Centers in Poland

 

Abstract: During the development of information and communication technologies, new professions and skills are formed. Information broker is one of the most desireable profession. It is a specialist who is interested in professional information retrieval, supported with analysis and preparation. The article is an overview of infobrokers education in Poland and attempt to summarize the current activities in the field of training of the profession.

 

Keywords: education, courses, training centers, Poland.

 

[1] mgr, Instytut Informacji Naukowej i Bibliologii, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, e-mail: krys@umk.pl

[2] Nazwy kierunków studiów podano w brzmieniu oryginalnym (użycie wielkich i małych liter), zgodnie z informacjami zamieszczonymi na stronach WWW poszczególnych ośrodków kształcenia.

Asocjacje:

Kompetencje brokera informacji należą do obszarów dobrze rozpoznanych i realnie wdrażanych w systemie edukacji akademickiej. Artykuł Przemysława Krysińskiego dookreśla te kompetencje omówieniem podstawowych zagadnień obecnych w sylabusach istniejących w Polsce programów kształcenia z zakresu szeroko rozumianego infobrokerstwa. Autor analizuje nie tylko ofertę studiów licencjackich, magisterskich i podyplomowych, ale także obecną na polskim rynku ofertę kursową.

AKADEMIA KOMPETENCJI HR -Kompetencje Infobrokerskie

AKADEMIA KOMPETENCJI HR -Kompetencje Infobrokerskie

Dlaczego taka nazwa?

W moim przekonaniu są przynajmniej dwa powody:

  1. merytoryczny – gdyż problematyka studiów podyplomowych koncentruje się na obszarze kultury organizacji, a to jedna z dziedzin HR /kulturę organizacji kształtują procesy obecne w zasobach intelektualnych i społecznych/;
  2. formalny -gdyż kompetencje infobrokerskie nie są zazwyczaj rozpoznawane w realnej praktyce HR, nie tylko jako odrębny, ale i ważki obszar kompetencji, stąd zamysł konstrukcji nazwy studiów akcentującej wspomnianą lukę i zarazem ja wypełniającej

 

INFOBROKERSTWO

INFOBROKERSTWO


Infobrokerstwo – to szansa na połączenie pasji z pracą zarobkową, osobistych zainteresowań – z biznesem, zmiany zakresu obowiązków – z nowymi potrzebami nowoczesnej organizacji.

zmowaKompetencje infobrokerskie są na tyle rozległe, że w obszarze tej specjalizacji znajdzie miejsce dla siebie każdy, kto umie i lubi czytać ze zrozumieniem, szukać informacji na określone tematy, dzielić się wiedzą z innymi. Dysponowanie kompetencjami infobrokerskimi otwiera nowe perspektywy zatrudnienia i wzmacnia argumenty kompetencyjne pracownika każdej branży. Z drugiej strony – poziom kompetencji inforbrokerskich /infobrokerstwa systemowego/ w firmie, urzędzie, organizacji – wyznacza poziom merytoryczności /mądrości/ decyzji biznesowych, administracyjnych, politycznych oraz sprawiedliwości społecznej /zgodności decyzji z deklarowanymi systemami wartości/. Bez względu na to jak stwierdzenia powyższe brzmią – w uszach osób, które z infobrokerstwem się nie zetknęły – ich prawdziwość potwierdzają diagnozy, raporty i prognozy najbardziej renomowanych instytucji europejskich i światowych. Przyszłość nowoczesnych organizacji wiążą z takimi kompetencjami.

 

Czytaj dalej

SYNDROM WKRĘCANEGO GWOŹDZIA

SYNDROM WKRĘCANEGO GWOŹDZIA

czyli firmowe absurdy

Wkręcanie gwoździa ? Interesujące...

Wkręcanie gwoździa ? Interesujące…

Kontakt z absurdami, bzdurami i głupimi pomysłami – w normalnych warunkach, w normalnym człowieku – wywołuje emocje.

Jeżeli we własnej firmie podejmujemy publicznie trud „wkręcania gwoździa” i nikt na to nie reaguje, to nie jest już sygnał, nawet nie dzwonek lecz dzwon i nie pytaj komu on bije. Żyjesz w krainie absurdu, gdzie bzdura rozsiadła się na równi z mądrością i takie same ma prawa. Niemożliwe? Wprost przewinie: realne i konkretne.

________________________________

Stała obecność absurdów utrwala w środowisku pracy nawyki, które z czasem utrwalają się w sposobie myślenia. Warto o nich porozmawiać, zanim absurd przestanie być dla Ciebie absurdem, a bzdurę zaczniesz uważać za interesującą propozycję..

Więcej o nonsensach

Masz przykłady ze swojego środowiska?  Potrafisz je opisać – bez podawania danych identyfikujących miejsce? Pisz – zrewanżujemy się podpowiedziami – jak sobie z takim zjawiskiem poradzić.


WARSZTATY

Nowe kompetencje są na tym stole

Nowe kompetencje są na tym stole

na których poznasz zasady systemu i ścieżkę kreowania uniwersalnych kompetencji

Uniwersalny system informacyjny

  • oparty na idei kwantowania wiedzy
  • zapewniający ład informacyjny w organizacji
  • elastyczny, bezkolizyjny wobec zastanego środowiska informatycznego
  • usprawniający procesy decyzyjne oraz relacje międzyludzkie

Program warsztatów


opinia-dr-piotra-kotelnickiego

Potencjał synergiczny organizacji

Jaki jest potencjał synergiczny Twojej organizacji?

/jednodniowe szkolenie/

/ o synergii wiemy, że jest możliwa do osiągnięcia; nie umiemy jej uruchamiać za naciśnięciem guzika, ale potrafimy określić poziom jej potencjału w organizacji, zidentyfikować jej blokady oraz wdrożyć konieczne zmiany/

Tematyka potencjału synergicznego organizacji zaliczana jest do wyższych kompetencji menedżerskich. W praktyce oznaczają one umiejętność aktywizacji potencjału synergii zespołów oraz zapewnienie stabilności warunków korzystnych dla jej trwałej obecności /harmonii synergicznej/.

  • warsztaty jednodniowe przygotowujące do samodzielnej  oceny potencjału synergicznego organizacji oraz rekomendacji zmian zapewniających harmonię syndromiczną
  • 350 zł od osoby
  • Gdańsk, Warszawa, Białystok, Lublin, Bydgoszcz
  • najbliższy termin 16 listopada 2016 Gdańsk

Działania aktywizujące potencjał synergii zespołów oraz zapewniające harmonię syndromiczną – przynoszą organizacji trwałe, ewidentne korzyści. Ich ukoronowaniem jest efekt synergii. Niemniej ważny jest jednak rezultat pośredni – w postaci blokowania biernej obecności pracowniczej. Dziedzina, w której się specjalizujemy dotyczy produktów pracy intelektualnej, ale efekty osiągane właśnie tutaj emanują na wszystkie obszary działań organizacji.

Portal sluzbacywilna.info.pl

log2016Portal sluzbacywilna.info.pl powstał w roku 2010. Utworzony i od sześciu lat prowadzony całkowicie spontanicznie,  na bazie doświadczeń zebranych na zaprzyjaźnionym forum https://www.sluzba-cywilna.pl/forum/ Tam się poznali ludzie, którzy przewijali się przez skład redakcji. Podstawowym celem który sobie stawialiśmy było zbudowanie faktycznie działającej wśród urzędników sieci – networkingu, pozwalającej znaleźć specjalistę który umie doradzić lub odpowiedzieć na pytanie nawet jeśli pracuje na drugim końcu Polski albo we współpracy z innymi znaleźć odpowiedź. I to się udało. Na portalu mamy już przeszło 1500 artykułów, stanowiących sporą bazę wiedzy.

To, czego nie planowaliśmy, a przyszło samo z siebie to możliwość zadawania pytań ważnym osobom. I uzyskiwania odpowiedzi. Prasa to potęga – po sześciu latach rozumiem to zdanie doskonale. Prawo prasowe pozwala docierać tam, gdzie inaczej jest to absolutnie niemożliwe. Zwłaszcza dla urzędnika na samym dole hierarchii.

Przez te sześć lat skład redakcji nie był stały. Rok temu nagle zmarł Wojtek Jaworski, który był sercem tej strony. Odkąd Go nie ma jest znacznie trudniej – ale wciąż są ludzie, którzy nie pozwalają się poddać.

Portal powstał – bo był potrzebny. Może była w e-przestrzeni taka portalokształtna dziura, w którą się wpasował. Od sześciu lat niezmiennie prowadzony jest przez wolontariuszy. Nie jest komercyjny – na stronie nie ma nawet reklam. Nie zarabiamy na nim. Piszemy o wszystkim co może pomóc urzędnikom w codziennej pracy – przedstawiamy ciekawe rozwiązania i interesujących ludzi. Budujące jest to, że nigdy nikt z naszych rozmówców nie wycofał się z publikacji przez brak wynagrodzenia. Może to jednak nieprawda, że Polacy to interesowny naród?

Pomagamy w konkretnych sprawach, w tym pracowniczych. Zależy nam na tym, żeby służba cywilna była profesjonalna, ale i żeby ludzie wykonujący tę pracę byli szanowani. Spotykamy się dość często z pytaniem; „dlaczego to robicie?”. Odpowiedź jest tylko jedna: ponieważ trzeba to robić.

Agnieszka Kaniecka

Administrator www.sluzbacywilna.info.pl

 

Firma w SYNDROMICZNYM TOMOGRAFIE?

Jestem na punkcie tej problematyki absolutnie nienormalny

Jestem na punkcie tej problematyki absolutnie nienormalny

Czy można całą firmę zapakować do wielkiego tomografu i zobaczyć dokładnie to, czego gołym okiem nie widać? Oczywiście. A czy jest w Polsce takie urządzenie techniczne? Oczywiście, że nie ma. Ale to żaden problem. Każde urządzenie techniczne jest przecież tylko projekcją pewnej idei. Z tym, że samą ideą nie wszystko dla się prześwietlić. Firmę tak. Ideą MSETM firmę da się prześwietlić – na 100%. OK. A efekt?

MSETM to swoisty „tomograf metodologiczny”, pokazujący to, czego gołym okiem nie widać, a co w firmie jest najważniejsze: przekonania. Nie opinie, sądy, zdania – opisywane w ankietach, sondażach i tzw. badaniach, ale fundamenty decyzji, wyborów, działań. To najgłębsza warstwa każdej organizacji i zarazem najważniejsza.

Czytaj dalej

Zapomniany genialny wynalazek

100-0048_imgZapomniany genialny wynalazek

Wynalazki kojarzą się zazwyczaj z techniką. Tymczasem w jej cieniu rodziły się i rodzą idee, które można bez żadnej przesady nazwać epokowymi. Do takich należy zapewne idea fiszki. Nie należy mylić jej z fiszkami, które sprzedaje się dzisiaj jako pomoc w opanowaniu języka obcego. To tez dobry pomysł. Ale fiszka – wynalazek na skalę epoki – to sposób zapisywania treści zwiększający efektywność pracy intelektualnej /opartej na myśleniu/ nawet o 40%.

Czytaj dalej

MSE to nie seks

MSE to nie seks. Ale to opowieść – TYLKO DLA DOROSŁYCH MENTALNIE – o sposobach myślenia obecnych w firmie.

Na „dorosłość mentalną” nie wydają dowodów tożsamości. Indywidualnych – dla dorosłych mentalnie pracowników, menedżerów, właścicieli firm, prezesów, członków rad nadzorczych, szefów gabinetów itd. Na „dorosłość mentalną” nie wydają dowodów tożsamości  zespołowych – dla zespołów projektowych, zadaniowych, gabinetów, rad, komisji,zarządów, organizacji, firm.

Czytaj dalej

Kup Pan cegłę – czyli jak sprzedać drzewo wiedzy?

100-0048_imgO poziomie obecnego przygotowania naszych kadr menedżerskich do funkcjonowania w przyszłych realiach (społeczeństwa wiedzy) przekonać się najłatwiej proponując zakup typowego produktu informacyjnego: drzewa wiedzy problemowej – z zakresu problemów nad którymi aktualnie pracuje się w firmie.

Po dobroci nikt tego nie kupi. Nawet jeśli zrozumie w czym rzecz, to padnie pytanie: ”Ale jak przekonać do tego zarząd?”. Bardziej cwani – a takich u nas najwięcej – pomyślą ewentualnie o zakupie jakieś gałązki zaledwie, żeby podpatrzyć jak się to robi i robić samemu.

Czytaj dalej